“Ούτε γουλιά αλκοόλ” όταν οδηγούμε. Δείτε πώς ένα...ποτήρι μπίρας, μπορεί να το πληρώσουμε από 500 ευρώ και πάνω!

Σε μείζον κοινωνικό πρόβλημα εξελίσσεται η εφαρμογή του πολύ αυστηρού νόμου για τη χρήση αλκοόλ από τους ανθρώπους που πιάνουν το τιμόνι, αφού - χωρίς να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρέπει να είναι αυστηρές οι ποινές - περιλαμβάνει και κάποιες παραμέτρους, που λειτουργούν ισοπεδωτικά σε βάρος των πολιτών, λόγω ανεπάρκειας του κρατικού μηχανισμού σε μέσα και υποδομές.

Δύο βασικά ερωτήματα αναζητούν απαντήσεις: Το πρώτο είναι, μα είναι δυνατόν ο ίδιος ο παραβάτης οδηγός να υποχρεούται να πληρώσει περίπου 100 ή και περισσότερα ευρώ σε...ιδιωτικό γερανό που θα του μεταφέρει το όχημα; Και το δεύτερο, μα είναι δυνατόν το όχημα του να επιβαρύνεται σε... ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης με 30 ευρώ τη μέρα, μέχρι να πάει με άλλον βέβαια οδηγό που διατηρεί το δίπλωμα του και να το παραλάβει;

Το ίδιο το κράτος, δηλαδή, “χρυσοπληρώνει” ιδιώτες, στις πλάτες των πολιτών....

Οι απαντήσεις των αστυνομικών στις εύλογες αυτές ερωτήσεις των ίδιων των πολιτών, είναι πως πρόκειται για συμβάσεις του υπουργείου Προσασίας του Πολίτη με...ιδιωτικές επιχειρήσεις, επειδή η Αστυνομία δεν έχει στη διάθεση της τους γερανούς που απαιτούνται, ενώ δεν έχει στη διάθεση της και τους χώρους στάθμευσης που χρειάζονται για τα αυτοκίνητα που κατάσχονται από οδηγούς που έχουν παραβιάσει τον ΚΟΚ στο θέμα του αλκοόλ!

Έτσι, αν για παράδειγμα έχει βρεθεί ο οδηγός να έχει πιει μόλις ένα ποτήρι μπύρας - κάτι που είναι αρκετό για να τον “τσιμπήσει” το αλκοολόμετρο στην πιο μικρή παράβαση της κλίμακας - βρίσκεται αντιμέτωπος με... κατάσχεση οχήματος, αφαίρεση διπλώματος για 30 μέρες (αν πρόκειται για το μικρότερο όριο παράβασης), αφαίρεση πόντων από το δίπλωμα, πρόστιμο 350 ευρώ που δεν μειώνονται σε καμία περίπτωση. Κι ακόμη, αν μέσα σε μια πενταετία συλληφθεί ξανά για την ίδια παράβαση, οριστική αφαίρεση του διπλώματος.

Επιπλέον, πληρώνει από 100 ευρώ και πάνω τον ιδιωτικό γερανό που του μετέφερε το αυτοκίνητο στη μάντρα. Και για κάθε μέρα, αν η μάντρα είναι ιδιωτική, 30 ευρώ...σαν ενοίκιο για την παραπονή του οχήματος!

Και κάπως έτσι, ένα ποτήρι μπίρας, “πληρώνεται χρυσάφι”, αφού το συνολικό κόστος των συνεπειών αυτών, φτάνει γύρω στα 500 ευρώ (με μία μέρα στάθμευσης), χωρίς τα υπόλοιπα που σχετίζονται με το δίπλωμα!

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ, ότι το πόσο αλκοόλ επιτρέπεται στην οδήγηση εξαρτάται από τη νομοθεσία κάθε χώρας. Στην Ελλάδα, το όριο είναι 0,5 g/l στο αίμα ή 0,25 mg/l στην εκπνοή. Για επαγγελματίες οδηγούς και αρχάριους, το όριο μειώνεται στα 0,2 g/l.

Λευτέρης Μιχελάκης: “Είναι νόμος κυρίως φοροεισπραχτικός”

Χωρίς να διαφωνεί με τη φιλοσοφία του νόμου, ο Γενικός Γραμματέας του Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης Λευτέρης Μιχελάκης, λέει στο newshub.gr. “Εμείς είχαμε πει από την αρχή, ότι ο νέος ΚΟΚ είναι κυρίως φοροεισπραχτικός. Δηλαδή, έρχεται να φέρει χρήματα ξανά στα ταμεία του κράτους και τίποτα περισσότερο. Το ότι χρειάζεται η αυστηρότητα, χρειάζεται. Αλλά φτάνει σε σημείο που δημιουργεί τεράστια κοινωνικά προβλήματα στους ανθρώπους. Γιατί μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή, η μετακίνηση των ανθρώπων, στηρίζεται κυρίως στο ΙΧ όχημα, είτε μηχανή είναι αυτή, είτε αυτοκίνητο.

Όταν λοιπόν για τον οποιοδήποτε λόγο “κόβεις τα πόδια” αυτού του ανθρώπου, υπάρχει τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα στο πως θα μεταφέρεται. Γιατί, δεν έχουμε τις δημόσιες συγκοινωνίες για να εξυπηρετείται ο άνθρωπος αυτός.

Δηλαδή, αυτή η αυστηρότητα του νόμου θα ήταν πολύ καλή, εάν υπήρχαν και οι υποδομές, να μπορούσε να μετακινηθεί ο κόσμος, χωρίς το δικό του όχημα. Σε άλλα κράτη, υπάρχουν τέτοιες αυστηρές ποινές και γενικότερα και σε άλλους νόμους, αλλά υπάρχουν και υποδομές, που χάρη σε αυτές, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσεις το όχημα σου. Αυτή είναι η διαφορά”.

Ωστόσο, όπως εξηγεί ο Λευτέρης Μιχελάκης, “όσον αφορά στο αλκοόλ, καλώς το παίρνουν το αυτοκίνητο. Γιατί μέχρι πρόσφατα, σου έβαζαν ένα πρόστιμο και έλεγαν “φύγε”. Ναι αλλά αφού διαπιστώνεις ότι είναι υπό την επήρεια μέθης, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να οδηγεί αυτός ο άνθρωπος, για ποιον λόγο τον αφήνεις”;

Αλλά δεν θα έπρεπε ο γερανός να είναι της Αστυνομίας σε όλες τις περιπτώσεις; Δεν θα έπρεπε τα αυτοκίνητα να σταθμεύονται σε χώρο της Αστυνομίας σε όλες τις περιπτώσεις; Γιατί σε πολλές από αυτές χρησιμοποιούνται ιδιώτες που μάλιστα χρυσοπληρώνονται για τον γερανό και για το πάρκιγκ;

“Αυτό έχει να κάνει με τις γενικότερες υποδομές που λείπουν. Και όλα τα φορτώνουν στον πολίτη. Δηλαδή, ο πολίτης πρέπει να μετακινηθεί να πάει στη δουλειά του. Ο πολίτης πρέπει να φροντίσει να βρει πού θα το αφήσει. Ο πολίτης θα πρέπει να φροντίσει να μην το χρησιμοποιεί όταν θα έχει πιει. Αλλά δεν έχει φροντίσει το κράτος να πει “έχω δημόσιες συγκοινωνίες, έχω υποδομές, που δεν χρειάζεται να παίρνεις το όχημα σου, δεν χρειάζεται να γίνεσαι παράνομος”.

Πάντως, για τη συνεργασία με τους ιδιώτες, ο Λευτέρης Μιχελάκης προσθέτει ακόμη: “Δεν είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας εκπλήσσει. Γιατί, ένας επιπλέον λόγος που βάζουν αυτά τα πρόστιμα, είναι γιατί πρέπει να δίνουν λεφτά σε κάποιους ημέτερους και σε κάποιους ιδιώτες. Είναι μία φιλοσοφία, που γενικώς βολεύεται από αυτή την κατάσταση, διότι οι ιδιώτες θα πρέπει να παίρνουν ό,τι δημόσιο χρήματα υπάρχει, ό,τι μπορεί να πάρει το δημόσιο το δίνει σε ιδιώτες”...

"Όταν οδηγώ δεν πίνω, όταν πίνω δεν οδηγώ”

Στο ερώτημα μας, “μα δεν είναι υπερβολικό ένα ποτήρι μπύρας να το πληρώνεις τελικά 500 ευρώ συνολικά στην πιο μικρή παράβαση ως προς τη μέτρηση του αλκοολόμετρου και να έχεις τόσο πολλές επιπτώσεις στο δίπλωμα σου; Ή καλώς γίνεται αυτό”; η απάντηση του Λευτέρη Μιχελάκη είναι ξεκάθαρη:

“Δεν είναι καθόλου υπερβολικό. Εμείς έχουμε πει το πολύ απλό: “Τι θα πει ένα ποτήρι και μισό και δυο “κι εμένα με “πιάνει” “δε με πιάνει”... Το μότο είναι “πίνω και δεν οδηγώ, οδηγώ και δεν πίνω”. Τέλος. Δεν υπάρχει κάτι διαφορετικό.

Μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε αυτό, δυστυχώς θα έχουμε τέτοια προβλήματα αρκετά. Είμαστε ένας λαός που το οινόπνευμα δεν το έχουμε για να μεθάμε. Συνοδεύει τη ζωή μας, συνοδεύει την παρέα μας. Όμως, δεν μπορεί να συνοδεύσει την οδήγηση μας. Δηλαδή, αποφασίσαμε να πάρουμε το αυτοκίνητο μας, τη μηχανή μας να πάμε κάπου; Ξεχνάμε το ποτό. Διαφορετικά, έχουμε “τον οδηγό της παρέας”. Που λέει “εγώ θα οδηγήσω και δεν θα πιω. Αύριο θα ξαναβγούμε, εσύ δεν θα πιεις και θα οδηγήσεις” και πάει λέγοντας. Πρέπει να το πάρουμε υπόψη μας. Και να ξέρουμε ότι το αλκοόλ δεν απαγορεύεται μόνο για να μην φάμε πρόστιμο και να μην μας πάρουνε το δίπλωμα. Πρέπει να ξέρουμε ότι με ένα ποτηράκι, το οινόπνευμα θα επιδράσει στο νευρικό σου σύστημα και τι κάνει; Σου μειώνει τα αντανακλαστικά. Αυτή είναι όλη η ιστορία”.