Στέγη υπό πίεση στα Χανιά: Συγκάτοικοι ανάγκης, αισχροκέρδεια και παγίδες

Σε τεράστιο πρόβλημα που κλιμακώνεται διαρκώς εδώ και επτά χρόνια, εξελίσσεται η έλλειψη στέγης στα Χανιά, οδηγώντας σε ποικιλότροπη εκμετάλλευση της δυσκολίας των επίδοξων ενοικιαστών, είτε με υπέρογκη αύξηση των ενοικίων είτε με απάτες.

Πάντως, φέτος για πρώτη χρονιά, οι νέοι και κυρίως οι φοιτητές, στρέφονται στη λύση της συγκατοίκησης, όπως διαπιστώνει μιλώντας στο zarpanews. gr,  η πρόεδρος του συλλόγου μεσιτών ν. Χανίων, Λουκία Καλλιγιάννη ενώ όπως συμπληρώνει, για ακόμα μια χρονιά θα λειτουργήσει το μοντέλο της «μεσοπρόθεσμης μίσθωσης» που όμως δεν εξυπηρετεί τους ενοικιαστές. 

«Αυτά που βγαίνουν τώρα είναι αυτά της μεσοπρόθεσης που είναι διαθέσιμα από Οκτώβριο μέχρι Ιούνιο που όμως αφενός δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν φοιτητές αφετέρου και εκεί είναι πολύ υψηλές οι τιμές. Έχουμε οικογένειες που ζορίζονται πάρα πολύ και αναπληρωτές» τονίζει.

«Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα καθώς υπάρχει ενδιαφέρον όχι μόνο από Έλληνες φοιτητές και εργαζόμενους (αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, υγειονομικούς, δικαστικούς, στρατιωτικούς ) αλλά και από αλλοδαπούς, οι οποίοι έρχονται να μείνουν στα Χανιά και έτσι, δημιουργείται ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, το οποίο αντί να καταλαγιάζει, διαρκώς εντείνεται και έτσι διαμορφώνονται τιμές στις οποίες δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ο μισθωτός βάσει των εισοδημάτων του. Υπάρχουν και οικογένειες που ψάχνουν» σημειώνει η κα Καλλιγιάννη αναφέροντας ότι παρά τα πολύ υψηλά ενοίκια, τα σπίτια νοικιάζονται -αλλά από αυτούς που μπορούν-.

«Γιατί ο αναπληρωτής όπως και ο φοιτητής δεν μπορεί να δώσει 600 ευρώ. Όντως στρέφονται στην συγκατοίκηση όλο και περισσότεροι.

Αλλά στα Χανιά δεν υπάρχουν σπίτια ούτε μικρά ούτε μεγάλα».

Ενδεικτικά οι τιμές:

• Το στούντιο των 40 τμ αν είναι επιπλωμένο – εξοπλισμένο δεν πέφτει κάτω από 600 – 650 ευρώ τόσο τα καινούργια όσο και τα παλαιότερα
• Πλέον με 800 ευρώ θα βρούμε ένα τριάρι και όχι καινούργιο.
• Για τα μεγάλα το μηνιαίο μίσθωμα πάει 1.000 – 1.100, εκεί.

Κρούσματα απάτης

«’Εχουμε μια ποικιλότροπη εκμετάλλευση» σημειώνει η κα Καλλιγιάννη. «Είχαμε δύο κρούσματα από υποτιθέμενους ιδιοκτήτες, οι οποίοι είχαν αναρτήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αγγελίες που δεν ήταν πραγματικές, με την έννοια ότι οι φωτογραφίες δεν αντιστοιχούσαν σε ακίνητα που ήταν δικά τους. Στην προσπάθειά τους οι εκπαιδευτικοί να βρουν μια στέγη, προχώρησαν και σε καταβολή ενοικίων μάλιστα» τονίζει, προειδοποιώντας ότι «δεν είναι σωστό να κλείνουμε σπίτι από φωτογραφίες ».

«Υπάρχουν επιτήδειοι που εκμεταλλεύονται την αγωνία και το άγχος των ανθρώπων να βρουν σπίτι και παίρνουν χρήματα χωρίς να έχουν τίποτα. Θα συμβούλευα τους ενοικιαστές να μην εμπιστεύονται, να μην στέλνουν χρήματα αν δεν δουν το σπίτι. Δηλαδή ακόμα και μεσίτης να είναι, γραφείο, να βλέπουν το σπίτι. Δεν λέω ότι οπωσδήποτε θα είναι απατεώνας αλλά μπορεί απλά να εντοπίσουν κάτι που δεν τους αρέσει. Πόσο μάλλον αν είναι ιδιώτης, ένα άτομο που δεν τον έχεις ξαναδεί, δεν τον έχεις ξανακούσει, να του στέλνεις χρήματα και μετά να χτυπάς το κεφάλι σου. Γιατί αυτοί χάνονται μετά, είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν και μαζί τους χάνονται και τα χρήματα».

Δύσκολη η λύση

«Θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ δύσκολη η λύση του προβλήματος της στέγης» σημειώνει η κα Καλλιγιάννη καθώς όπως εξηγεί, για τις νέες οικοδομές «επειδή το κατασκευαστικό κόστος είναι τεράστιο, τα νεόδμητα διατίθενται σε πολύ υψηλές τιμές. Δεν ξέρω τελικά ποιος καταφέρνει και αγοράζει σπίτι με 4.500 και 5.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο».

«Επτά χρόνια τώρα έχουμε μία άνοδο στην κτηματαγορά γενικά. Η ενοικίαση ακολουθεί την πώληση. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Μπορεί να πρέπει να κάνει κάτι το κράτος, να κάνουν κάτι οι Δήμοι για να μπορέσουν να τακτοποιηθούν οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές, οι οικογένειες» αναφέρει.