Τοποθέτηση του Αλέκου Μαρινάκη, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης, για αιτήματα της πανελλήνιας ομοσπονδίας κυλικείων.

 Τη στήριξη της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης, στα δίκαια αιτήματα της πανελλήνιας ομοσπονδίας κυλικείων και στο ψήφισμα που κατέθεσε στο περιφερειακό συμβούλιο, στις 20 Οκτώβρη,  δήλωσε ο Αλέκος Μαρινάκης. 

Στην τοποθέτησή του, ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης τόνισε μεταξύ άλλων : 

«Η νέα υπουργική απόφαση για τα σχολικά κυλικεία παρουσιάζεται σαν μέτρο κατά της παιδικής παχυσαρκίας. Στην πραγματικότητα αφορά ένα πλαίσιο που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη λειτουργία των μικρών σχολικών κυλικείων και επιταχύνει το κλείσιμο εκατοντάδων από αυτά, για να ανοίξει την πόρτα σε μεγάλους ομίλους που θα αναλάβουν αυτή τη δραστηριότητα στα σχολεία. 

Είναι τεράστια υποκρισία της κυβέρνησης  η αντιμετώπιση ενός υπαρκτού και σοβαρού προβλήματος, όπως η παιδική παχυσαρκία, να επικεντρώνεται στο σχολικό κυλικείο.  Η χώρα μας κατατάσσεται τρίτη πανευρωπαϊκά στην παιδική παχυσαρκία όχι εξαιτίας των κυλικείων, αλλά επειδή χιλιάδες σχολεία λειτουργούν χωρίς γυμναστήρια, χωρίς αθλητικούς χώρους και χωρίς ουσιαστική διατροφική αγωγή. Παράλληλα, η ακρίβεια έχει περιορίσει τις οικογένειες στην επιλογή τροφίμων με βάση την τιμή και όχι τη διατροφική αξία, ενώ η οργανωμένη άθληση έχει μετατραπεί σε ακριβό αγαθό, απρόσιτο για πολλά νοικοκυριά. Αν ο στόχος ήταν πράγματι η υγεία των παιδιών, οι πολιτικές θα επικεντρώνονταν πρώτα στη φυσική αγωγή, στις αθλητικές υποδομές και στη στήριξη του οικογενειακού εισοδήματος, και μετά στο κυλικείο.

Το πρόβλημα εντείνεται από τη φύση των νέων προδιαγραφών. Δεν πρόκειται για γενικούς κανόνες υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων, αλλά για εξαιρετικά λεπτομερείς απαιτήσεις σε βάρη, συσκευασίες και μορφές διάθεσης προϊόντων• προδιαγραφές τόσο συγκεκριμένες, που ελάχιστοι μπορούν πραγματικά να τις καλύψουν. Ποιοι, αλήθεια, διαθέτουν ήδη έτοιμα τυποποιημένα προϊόντα και οργανωμένα δίκτυα διανομής, ικανά να καλύψουν αυτές τις «φωτογραφικές» απαιτήσεις; Σίγουρα όχι οι μικροί κυλικειάρχες. Οι μικρές επιχειρήσεις και οι τοπικοί παραγωγοί αποκλείονται στην πράξη από τη συνεργασία με τα κυλικεία, ενώ πίσω από το πρόσχημα της υγιεινής διατροφής ενισχύεται αποκλειστικά η θέση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου τροφίμων.

Το βαρύτερο πλήγμα, ωστόσο, είναι διοικητικό και οικονομικό. Η απόφαση επιβάλλει ένα ασφυκτικό πλέγμα καταγραφών, αρχείων, πιστοποιήσεων, εκπαιδεύσεων, πρόσθετου εξοπλισμού και συνεχούς τεκμηρίωσης, το οποίο δύσκολα μπορεί να ανταποκριθεί ένας αυτοαπασχολούμενος επαγγελματίας που λειτουργεί μόνος του ένα σχολικό κυλικείο, ακόμη κι όταν διαθέτει ήδη πιστοποιημένη εκπαίδευση πολλών ωρών και τηρεί άριστα τις υγειονομικές του υποχρεώσεις. Πολλά σχολεία, εξάλλου, δεν διαθέτουν καν τις κτιριακές υποδομές και προδιαγραφές που θα επέτρεπαν την προσαρμογή στις νέες απαιτήσεις, με αποτέλεσμα ο κλάδος να βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο προστίμων και κυρώσεων για κάτι που ουσιαστικά δεν μπορεί να ελέγξει.

Τα 4.300 σχολικά κυλικεία της χώρας λειτουργούν βάσει συμβάσεων που υπογράφηκαν υπό εντελώς διαφορετικές οικονομικές συνθήκες. Μετά από μια επταετία ενεργειακής και οικονομικής κρίσης, το λειτουργικό κόστος έχει εκτιναχθεί και η αγοραστική δύναμη των οικογενειών έχει συρρικνωθεί δραστικά. Περίπου 350 κυλικεία έχουν ήδη κλείσει, ενώ κάθε εβδομάδα 15-20 επαγγελματίες δηλώνουν ότι εγκαταλείπουν τη δραστηριότητα. Η νέα διάταξη, προσθέτοντας κόστος πάνω σε όρους που έχουν ήδη ανατραπεί, έχει καταστήσει τη λειτουργία πολλών κυλικείων μη βιώσιμη, ενώ ανεβάζει τις τιμές των προϊόντων πέρα από τις δυνατότητες του μαθητικού χαρτζιλικιού.

Ήδη μεγάλες βιομηχανίες αξιοποίησαν την κατάσταση: η τυρόπιτα μειώθηκε από τα 220 γραμμάρια στα 100, διατηρώντας σχεδόν την ίδια τιμή χονδρικής. Γνωρίζουν ότι τα κυλικεία δεν θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν — γι' αυτό, άλλωστε, προβλέπεται και η δυνατότητα λειτουργίας αυτόματων πωλητών όπου δεν υπάρχει κυλικείο, μηχανημάτων που εξ ορισμού δεν μπορούν να διαθέσουν φρέσκα φρούτα, λαχανικά ή ανεπεξέργαστα προϊόντα. Η αντίφαση αυτή αποκαλύπτει το πραγματικό πρόβλημα: μια απόφαση που, πίσω από τη ρητορική της υγείας, απειλεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση έναν ολόκληρο κλάδο μικρών επαγγελματιών, χωρίς να λύνει τίποτα από όσα υποτίθεται ότι αντιμετωπίζει.

 Η «Λαϊκή Συσπείρωση» σε δήμους και περιφέρεια στηρίζει σταθερά τα αιτήματα των βιοπαλαιστών αυτοαπασχολούμενων, τα αιτήματα των  μικρών αυτοαπασχολουμένων στα κυλικεία και  απαιτεί την ικανοποίησή τους από την κυβέρνηση»