Το σαμιαμίδι - Ένας παρεξηγημένος συγκάτοικος

Στην Κρήτη τον λέμε ''σαμάμουθα'', και είναι ο συγκάτοικος που έχει ή φίλους η εχθρούς, ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων, σε κάθε περιοχή της Ελλάδας.

Δεν ζει μονάχα στα σπίτια, αλλά και στην εξοχή, άσχετο που δεν το βλέπουμε εμείς.

Βγαίνει συνήθως τα βράδυα, με το άναμμα της λάμπας.

Τη νύχτα κουρνιάζει η πίσω απο μια ανθισμένη βοκαμβίλια, κάτω απο τη γλάστρα του βασιλικού, σε σχισμές ραγισμένων τοιχων κλπ.

Στην εξοχή κρύβεται σε κουφάλες δένδρων, σε σχισμές βράχων η κάτω απο πέτρες.

Στη φύση απλά δεν το βλέπουμε, γιατι όλη μέρα κρύβεται.

Λένε διάφορα για τα σαμιαμίδια.

Λένε, άλλοι πως φέρνουν τύχη, άλλοι πως είναι δηλητηριώδη, άρα και επικύνδυνα.

Με τη λογική αυτή, άλλοι τα αφήνουν ελεύθρα, κι όχι μόνο, αλλά τα αγαπούν και τα προστατεύουν, και άλλοι τα σκοτώνουν.

Στην πραγματικότητα όμως, τίποτα απο αυτά δεν είναι αλήθεια!

Ούτε δηλητηριώδη είναι, αλλά δεν μπορώ να πω, και πως φέρνουν καμιά σπουδαία καλοτυχία, πέρα που μας απαλλάσουν απο τα βλαβερά έντομα, μύγες κουνούπια κλπ!

Είναι όμως γεγονός, η μεγάλη συμπαθεια που έχουν στα σαμιαμίδια οι μοναχικοί και εγκαταλελημένοι άνθρωποι, κυρίως μεγάλης ηλικίας.

Σχεδόν τους μιλάνε, τα χρειάζονται για παρέα, και πολλοί τα αποκαλούν και με...τα μικρά τους ονόματα, αφου σε κάθε ένα έχουν βγάλει και απο ένα όνομα!

Γεννάνε δυό τρία πολύ μικρά αυγά συνήθως σε παλιές θυρίδες η σε σχισμές πετρόχτιστων σπιτιών.

Τον χειμώνα (Νοέμβρη έως τον Μάρτη) είναι σε χειμερία νάρκωση.

Οταν εμφανιστούν, δίνουν το ευχάριστο προμύνημα του ερχομού του Καλοκαιριού, και πλέον είναι αισθητή και η διακριτική παρουσία τους.

Θα τα δούμε στα μπαλκόνια, μόλις ανάψουμε το φώς, η μεσα τη λάμπα.

Στη πραγματικότητα δεν τους αρέσει το φώς, γιατί βλέπουν τέλεια και στο σκοτάδι!

Απλα, η λάμπα τραβά τα έντομα, και αυτο τα σαμιαμίδια το γνωρίζουν, και πάνε κοντά για αναζήτηση τροφής.

Επίσης είναι αξιοθαύμαστο, το πως αναπληρώνουν την κομμένη ουράτους, αλλά όμως όχι όμως τόσο τέλεια όπως πρίν, ούτε με τα προηγούμενα σχέδια.

Εκπληκτική και η ικανότητά τους να προσαρμώζουν το χρωμα και τα σχέδια τους, ανάλλογα το περιβάλλον που ζούν

Τα σαμιαμίδια, είναι απο τα λίγα είδη σαύρας, που διαθέτουν και φωνή!

Πολλές μπορούμε να ακούσουμε ΄ενα υπόκωφο ''κα-κα-κα-κα!'' και αυτό είναι η χαμηλή φωνή τους.

Παλιά πίστευαν πως κάποιες ασθένειες, κυρίως δερματικές, οφείλονται στον σαμάμουθα.

Έτσι μια δερματική πάθηση που ξεφτιζε το δέρμα, κυρίως σε χέρια πρόσωπο λαιμό, πίστευαν πως οφέιλεται στο σαμιαμίδι.

''Αυτός έγινε έτσι, και ξεφλούδισε, γιατι έχει φάει κατα λάθος σαμάμουθα'', έλεγαν κάποιοι τότε.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτή ήταν μιά πάθηση, ίσως είναι ένα είδος λύκου.

Μου άρεσε πάντα να χαζεύω τα σαμιαμίδια ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου, ειδικά τη στιγμή που εκτοξεύονται και από δέκα η είκοση εκατοστά, για να γραπώσουν την αμέριμνη μύγα η πεταλουδίτσα!

Μπορούν να πιάσουν το έντομο και στον αέρα!

Μπορούν να περιμένουν ώρες σε ετοιμότητα, μέχρι να βρούν την κατάλληλη στιγμή να ορμήσουν στο θύμα.

Είναι καταπληκτικοί και αξιοθαύμαστοι κυνηγοί εντόμων, και απαλάσουν το δωματιο από δεκαδες ενοχλητικά έντομα κάθε βράδυ.

Εκπληκτικό επίσης το πως καταφέρνουν και περπατάνε ανάποδα στο ταβάνι, και να τρέχουν γρήγορα χωρίς να πέφτουν!

Ποικήλουν τα αισθήματα των ανθρώπων για τα ερπετά αυτά.

Αυτές οι διαφορετικές συμπεριφορές, με έβαλαν ...στη μέση, κάποττε, στην Κάρυστο Ευβοίας!

Κάποια μέρα, μιά γυναίκα είδε ένα σαμιαμίδι στον τοίχο, το έριξε κάτω με τη σκούπα, και μου είπε να το πατήσω με το παπούτσι μου!

Εδώ βρέθηκα ανάμεσα στη... νοοτροπία δύο λαών!

Και ενώ μου φώναζε αγριεμένα, ''σκότωσέ το, πάτησέ το''!

Τελικά αδιαφόρησα, και δεν υπάκουσα!

Άσχετο που θεώρησαν άνανδρο, να μην μπορώ σκοτώσω, λέει, ένα ''άχρηστο βλαβερό ερπετό''!

Τι να το κάνεις όμως ,που η κυρία η συγκεκριμένη, το σκότωσε η ίδια, αφού έβγαλε το παπούτσι της...

Με έπιασε θλίψη και αηδεία, και πιστεύω πολλοί θα ήταν εκείνοι που θα είχαν φερθεί όπως εγώ...

Θα μπορούσα όμως να πώ, πως το επίπεδο ενός λαού, οι ευαισθησίες του, η καλωσύνη του, φαίνονται ακόμα και πώς συμπεριφέρωνται και στα μικρά αυτά αθώα ζωάκια!