Το στοίχημα των μπλόκων και η στρατηγική των εκλογών για την κυβέρνηση

Η περίοδος των γιορτών δεν ανέκοψε καθόλου την δυναμική των πολιτικών εξελίξεων. Το αποτέλεσμα είναι η νέα χρονιά να έχει μπει με αρκετή φόρα και όλα να δείχνουν ότι το 2026 δεν θα είναι μια ήρεμη χρονιά, τουλάχιστον από την άποψη του πολιτικού ρεπορτάζ. Σε όλο αυτό το κάδρο, μολονότι θέλει να διατηρεί το προφίλ «ήρεμης δύναμης», η κυβέρνηση έχει εδώ και καιρό αποφασίσει τον κεντρικό άξονα που θα την οδηγήσει στις επόμενες κάλπες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πιθανότατα ειλικρινής όταν λέει ότι η χώρα θα πάει σε εκλογές στην ώρα τους, προσδιορίζοντάς τις για την άνοιξη του 2027. Αυτό όμως δεν σημαίνει καθόλου ότι από τώρα μέχρι τότε η κυβέρνηση θα κινείται με χαλαρούς ρυθμούς, το αντίθετο. Ακριβώς επειδή είναι σαφές ότι όλη η χρονιά που ξεκίνησε θα είναι με τον δικό της τρόπο προεκλογική, από το Μέγαρο Μαξίμου γίνεται σαφές ότι δεν πρέπει πλέον να αφήνουν τίποτα «να πέσει κάτω».

«Μπλόκο» στα μπλόκα για αλλαγή του κλίματος

Το πρώτο και μείζον ζήτημα αυτή τη στιγμή παραμένει ασφαλώς η διαχείριση των αγροτικών κινητοποιήσεων. Οι υπολογισμοί του κυβερνητικού επιτελείου για άρση των μπλόκων πριν τις γιορτές διαψεύστηκαν, ωστόσο αυτό δεν άλλαξε την ουσία της τακτικής της κυβέρνησης που επέλεξε να δείξει μια ευέλικτη ανθεκτικότητα έναντι των αγροτών. 

Η τακτική αυτή συνίσταται σε ένα συνδυασμό κινήσεων. Από τη μία ήταν η άρνηση σε συνολική υποχώρηση, αλλά ικανοποίηση αιτημάτων σημείο προς σημείο στο μέτρο του εφικτού, ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι η κυβέρνηση δεν εκβιάζεται, αλλά προσπαθεί ειλικρινά να βοηθήσει τους αγρότες. Από την άλλη η επένδυση στην επίπτωση του χρόνου πάνω στους αγρότες που βρίσκονται στα μπλόκα, καθώς είναι σαφές ότι ο χρόνος αλλά και η κοινωνική πίεση μετράει σε βάρος τους.

Τώρα που και οι πιο αδιάλλακτοι και σκληροί σε επίπεδο διεκδικήσεων από τους αγροτοσυνδικαλιστές θα διαβούν το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου, η κυβέρνηση έχει σε μεγάλο βαθμό καταφέρει να δημιουργήσει τις συνθήκες που ευνοούν το σχέδιό της. Αφενός, έχει de facto διασπάσει το αγροτικό μέτωπο. Αφετέρου, το αποτέλεσμα από την συνάντηση του πρωθυπουργού με την αντιπροσωπεία των «σκληρών» θα είναι σε κάθε περίπτωση ευνοϊκό, εκτιμούν στην Ηρώδου Αττικού, καθώς θα οδηγήσει ή σε πλήρη λύση των μπλόκων ή σε περαιτέρω αδιέξοδο και διχασμό τους αγρότες, με συνέπεια να μη βραδύνει ιδιαίτερα η αποσύνθεση του μετώπου τους.

Το αν αυτές οι εκτιμήσεις θα επιβεβαιωθούν, μένει να το δούμε ασφαλώς. Παραμένει ωστόσο σαφές ότι πλέον το αγροτικό κίνημα έχει χάσει την δυναμική του, αλλά και την ικανότητα να διαμορφώνει την ατζέντα. Η πρωτοβουλία των κινήσεων πέρασε στο κυβερνητικό στρατόπεδο και με την ακραία στάση κάποιων από τους εκπροσώπους των αγροτών η πλάστιγγα, σε ένα σημαντικό βαθμό, έγειρε και επικοινωνιακά στην κυβερνητική μεριά.

Η μακροχρόνια στρατηγική για την τρίτη θητεία

Μετά από το κλείσιμο του κεφαλαίου «αγροτικές κινητοποιήσεις», αυτό που απασχολεί το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου σε επίπεδο πολιτικού σχεδιασμού είναι ασφαλώς η στρατηγική που θα οδηγήσει στις ερχόμενες εκλογές. Και λέμε “η στρατηγική” γιατί αυτή θεωρούν ότι πρέπει να είναι ενιαία και συνεκτική, μολονότι το χρονικό διάστημα των περίπου δεκαπέντε μηνών που μας χωρίζει ως τις επόμενες κάλπες είναι μεγάλο.

Σε ό,τι αφορά την ίδια την κυβέρνηση, η λέξη που συμπυκνώνει το κεντρικό αφήγημα -εννοείται πέρα από την πανταχού παρούσα σταθερότητα- είναι η αποτελεσματικότητα. Με κάθε τρόπο η κυβέρνηση θα δείχνει και θα τονίζει το επόμενο διάστημα την αποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει η ίδια συνολικά και ιδίως ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσωπικά απέναντι σε πολλαπλές και κρίσιμες προκλήσεις. 

Κεντρική θέση σε αυτό το πλαίσιο θα έχει ασφαλώς οτιδήποτε αφορά την αμυντική επάρκεια και τη διεθνή θέση της χώρας. Η βαρύτητα που δόθηκε στην έλευση της πρώτης φρεγάτας FDI HN, της φρεγάτας “ΚΙΜΩΝ” πριν λίγες ημέρες είναι ενδεικτική. Σε αυτό το μοτίβο θα τονίζεται η κυβερνητική πολιτική τόσο σε ό,τι αφορά την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας, όσο και σε επίπεδο διεθνών συνεργασιών, με έμφαση ασφαλώς στο ενεργειακό πεδίο, που εύλογα θεωρούν από την κυβέρνηση ότι εξασφαλίζει ταυτόχρονα μηνύματα διεθνούς επιτυχίας και οικονομικής προοπτικής για τη χώρα.

Από κοντά θα κινηθεί η κυβερνητική ρητορική και σε επίπεδο οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής, όπου τα βήματα που έχουν γίνει ως τώρα αξιολογούνται ως βάση ικανή να οδηγήσει το «σκάφος» ως το λιμάνι των εκλογών. Ο συνδυασμός θετικών δημοσιονομικών δειγμάτων, διεθνούς αξιοπιστίας, στοχευμένων ενισχύσεων στα χαμηλά και μέσα εισοδήματα και ήπιας αλλά καλύτερης του ευρωπαϊκού μέσου όρου ανάπτυξης είναι το μίγμα στο οποίο επενδύει επικοινωνιακά το Μαξίμου. 

Στο πλαίσιο αυτό θα ενταθεί όλο το επόμενο διάστημα και η αξιοποίηση των αποδόσεων του Ταμείου Ανάκαμψης σε επίπεδο μικρών και μεσαίων έργων, όπου αυτό είναι δυνατόν να συνδεθούν με τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, όπως για παράδειγμα η ανακατασκευή τμημάτων επειγόντων περιστατικών σε πολλά νοσοκομεία. Όλα αυτά δεν αναιρούν την ύπαρξη μεγάλων κενών σε επίπεδο υποδομών, που σταθερά εγκυμονούν αρνητικές εξελίξεις, όπως η πρόσφατη κατάρρευση του συστήματος εναέριας κυκλοφορίας, κάτι που όσο και να προσπαθεί να «μαζέψει» η κυβέρνηση είναι δύσκολο να αλλάξει μέσα σε λίγους μήνες πια.

Τέλος, κομμάτι της κυβερνητικής στρατηγικής είναι αυτονόητα και η αντιπολίτευση. Το πρόβλημα είναι σε σχέση με αυτό ότι αυτή τη στιγμή στην Ηρώδου Αττικού δεν γνωρίζουν, όπως και δεν γνωρίζει κανείς στην ουσία, με ποια αντιπολίτευση θα φτάσουν στις κάλπες ακριβώς. Γι’ αυτό και γενικά τηρούν στάση αναμονής. «Μη βιάζεστε», έλεγε πρόσφατα κυβερνητικός αξιωματούχος απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, για να συμπληρώσει την προτροπή του επισημαίνοντας ότι «ακόμα δεν ξέρουμε ποια κόμματα θα έχουμε απέναντί μας σε έξι μήνες από τώρα και τι μορφή θα έχουν αυτά».

Αυτή η αστάθεια και η κινητικότητα ωστόσο, δεν παραλείπουν να τονίζουν αναλυτές, δεν περνά απαρατήρητη από το κυβερνητικό επιτελείο, που εύλογα την αξιολογεί ως στοιχείο ενισχυτικό της κυβερνητικής στρατηγικής. Άλλωστε, οι περισσότεροι στην Ηρώδου Αττικού εξακολουθούν να υπολογίζουν, και όχι αβάσιμα, ότι σε σημαντικό βαθμό οι επιμέρους δυναμικές των αντιπολιτευόμενων σχημάτων θα εξουδετερωθούν μεταξύ τους στον δρόμο προς τις κάλπες.