Είχε πέσει θύμα μπούλιγκ στο σχολείο η Κέιτ Μίντλετον

H Δούκισσα του Κέμπριτζ είχε υπάρξει θύμα μπούλιγκ από συμμαθητρίες της στο Downe House, ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Μπέρκσαιρ.

Ένα νέο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει σύντομα περιγράφει τις άσχημες μέρες που πέρασε η νεαρή Κέιτ στα πρώτα χρόνια της εφηβείας της σε ένα απαιτητικό σχολείο, γεμάτο κλίκες και καθημερινό μπούλιγκ. Η ίδια δε, σύμφωνα με τους συγγραφείς, είχε φτάσει στα όρια της κατάθλιψης.

Ολα ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, καθώς τα οικονομικά των Μίντλετον είχαν εκτοξευθεί μετά την επιτυχία της οικογενειακής επιχείρησης κέτεριγκ, οι γονείς της Κέιτ Μίντλετον αγόρασαν το νέο τους σπίτι στο Τσάπελ Ρόου, στο Μπερκσάιρ, στο οποίο κατοικούν ακόμα και σήμερα και μετακόμισαν.

Η 13χρονη Κέιτ αναγκάστηκε να αφήσει μετά από 6 χρόνια τις φίλες της στο Saint Andrews  School όπου ήταν το μικρό αστέρι της ομάδας του Χόκει επί χόρτου, ένα άθλημα που λάτρευε για να παρακολουθήσει μαθήματα Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Downe House, ένα σχολείο θηλέων με εσώκλειστες μαθήτριες αλλά και εξωτερικές.

Η Κέιτ γράφτηκε ως εξωτερική «πρωινή» μαθήτρια.  Πρώτο σοκ: Το Downe House δεν είχε Χόκει, αλλά Λακρός. Τέλος λοιπόν για την δημοφιλή Κέιτ, το αστέρι του Χόκει. Το Downe House επίσης ήταν διαιρεμένο σε κλίκες.Καταρχάς εσωτερικές - εξωτερικές μαθήτριες. Η 13χρονη Κέιτ, σύμφωνα με τις συμμαθήτριες της, δεν ξεχώριζε για κάτι ιδιαίτερο. Ηταν ψηλή, ευγενική, αμήχανη πολλές φορές, χαμηλών τόνων σε ένα σχολείο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό γεμάτο κορίτσια που οι ορμόνες τους χτυπούσανε κόκκινο.

Πολλές φορές βρέθηκε στο επίκεντρο επικριτικών σχολίων αλλά και κακόγουστων αστείων. Είναι χαρακτηριστικό, πως σήμερα, σχεδόν 40 χρόνια μετά καμία από τις συμμαθήτριες δεν θέλει να θυμάται συγκεκριμένα περιστατικά. Οι φάρσες θυμίζουν αμερικανικές νεανικές ταινίες, που όμως κανείς δεν θα ήθελε να είναι στη θέση του θύματος. «Το πιο συνηθισμένο», θυμούνται συμμαθητριές της, «ήταν να βρεθείς βραδιάτικα κάτω από το κρεβάτι σου και το στρώμα σου να κουτρουβαλάει τις σκάλες». Αλλες θυμούνται να τις κλειδώνουν όλο τα βράδι στα αποδυτήρια ή να τις καλύπτουν με αφρό και να τις πετάνε γυμνές στο διάδρομο. «Η Κέιτ ήταν τυχερή» λέει η συμμαθητρία της Ταφέτα Γκρέι. «Ηταν πρωινή και το πιθανότερο να έψαχνε τα βιβλία της σε κάποιο χαντάκι ή να τις βάζαμε νεκρά ποντίκια στο ντουλάπι της». «Μπορεί να έχει φάει και μερικές ξώφαλτσες σε καυγάδες ή και εκτός καυγά»...

Η ίδια η Δούκισσα του Κέμπριτζ είχε δηλώσει στο παρελθόν πως εκείνη την περίοδο είχε πέσει σε βαθία μελαγχολία. Είχε χάσει όλους τους φίλους της από τα έξι χρόνια στο Saint Andrews School, δεν μπορούσε να κάνει το αγαπημένο της σπορ, το Χόκει επί χόρτου και έπρεπε να υπομένει όλες τις ανοησίες των μεγαλύτερων συμμαθητριών της.

Το μεγαλύτερο, όμως,  πρόβλημα στο σχολείο ήταν η νευρική ανορεξία και ο αυτοτραυματισμός. Δεκάδες κορίτσια μόλις τελειώναν το μεσημεριανό ή το βραδινό γεύμα στα εστιατόρια του σχολείου έτρεχαν να το ξεφορτωθούν στις τουαλέτες του σχολείου.

Σύμφωνα με την βασιλική βιογράφο Κέιτ Νίκολς, κάποια στιγμή η Δούκισσα είχε εμπιστευθεί σε μια φίλη της, πως την στιγμή που έφυγε από το Downe House για το Μάλμπορο Κόλετζ, ο αυτοτραυματισμός με μαχαίρι είχε γίνει το πιο συχνό χόμπι ανάμεσα στις συμμαθήτριες της.

Δεν είναι τυχαίο επίσης, πως η Κέιτ Μίντλετον για την ημέρα του γάμου της είχε ζητήσει από τους καλεσμένους της να δωρίσουν χρήματα στο Beatbullying, έναν βρετανικό οργανισμό κατά του μπούλιγκ.