Κρήτη: Το αγροτικό προϊόν που μπορεί να γίνει το «κλειδί» για την τοπική Οικονομία (φωτογραφίες)

Ο Μανώλης Εγγλέζος Δεληγιαννάκης είναι Νομικός και διευθύνει ένα μεγάλο δικηγορικό γραφείο στον Πειραιά, ενώ ταυτόχρονα είναι και καλλιεργητής αβοκάντο στην Αργυρούπολη στο Ρέθυμνο. Και όχι μόνον αυτό, αλλά είναι και… πολύτεκνος.

Όταν τον ρωτήσαμε που βρίσκει τον χρόνο για να καλύπτει όλες αυτές τις υποχρεώσεις επαγγελματικές και οικογενειακές, μας απάντησε ότι το όραμα, το μεράκι,  η σωστή διαχείριση και συνάμα το κοινοτικό μοντέλο λειτουργίας και αλληλοϋποστήριξης είναι στα στοιχεία που δίνουν αποτέλεσμα  σε αυτήν την δύσκολη εξίσωση.

- Μανώλη είσαι Νομικός στο επάγγελμα, εξειδικευμένος στο εμπορικό και στο ναυτικό  Δίκαιο, αλλά εκ παραλλήλου ασχολείται  και με τις γεωργικές εργασίας και πιο συγκεκριμένα με  την καλλιέργεια του αβοκάντο, πες μας σε παρακαλώ δύο λόγια για το πώς γεννήθηκε η ιδέα να αναλάβεις την καλλιέργεια του αβοκάντο;

-Το αβοκάντο κατ’ αρχήν ευδοκιμεί στο περιβάλλον της Κρήτης και έχει και μεγάλη προοπτική από πλευράς προσόδων, μιάς και το ελληνικό αβοκάντο κερδίζει κάθε μέρα έδαφος έναντι των εισαγόμενων που προέρχονται κυρίως από την Αφρική και την Λατινική Αμερική

Επιπλέον, εξετάζοντας τα στοιχεία της προσφοράς και της ζήτησης στην ελληνική αγορά, η ζήτηση ολοένα και αυξάνεται, αφού το τελευταίο διάστημα πλασάρεται ως υπερτροφή και ταυτόχρονα η ζήτηση αυξάνεται σε Ευρώπη και Ανατολική Μεσόγειο. Κάτι που δίνει υποσχέσεις για την απορρόφηση της παραγωγής.

-Υπάρχει η απαιτούμενη βοήθεια από τους θεσμικούς φορείς προκειμένου να γίνουν οι προσπάθειες των παραγωγών του αβοκάντο βιώσιμες;

- Η Περιφέρεια Κρήτης  που είναι και ο βασικός θεσμικός παράγοντας για την προώθηση του προϊόντος, σύμφωνα με δημοσιεύματα και επαφές που είχαμε μέσω της  περιφερειακής ενότητας Χανίων,   έκανε και μία σύμπραξη με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και διενεργεί  έρευνα για την κατοχύρωση προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης για την ορολογία « Αβοκάντο Κρήτης» πράγμα το οποίο είναι καλοδεχούμενο και θα δώσει επιπλέον αξία στο προϊόν.

- Έχω την εντύπωση Μανώλη ότι εκτός την παραγωγή και την εμπορία του προϊόντος έχετε ξεκινήσει εδώ στην Αργυρούπολη και την μεταποίηση. Δώσε μας μία εικόνα για το τι ισχύει;

- Ο Στέλιος Μανούσακας είναι από τους πρώτους επιχειρηματίες που ξεκίνησε την καλλιέργεια του αβοκάντο στην περιοχή μας και σήμερα έχει περάσει και σε φάση της  μεταποίησης, όπου παράγει μία σειρά από εξαιρετικά  υποπροϊόντα που είναι καλλυντικά, κρέμες περιποίησης σώματος, προϊόντα για δερματική προστασία κ.α. Επίσης επειδή η προσπάθεια έχει περάσει στη δεύτερη γενιά, στα παιδιά  του, η δραστηριότητα έχει διευρυνθεί και σε επίπεδο εξαγωγών.

- Τι βαθμό δυσκολίας έχει η καλλιέργεια του αβοκάντο;

- Κάθε μορφή καλλιέργειας απαιτεί παρακολούθηση. Στην περίπτωση του αβοκάντο κάθε δέντρο έχει την προσωπικότητα του, άρα κάθε φορά πρέπει να κοιτάς το κάθε δέντρο ξεχωριστά για την εξέλιξη του. Ενώ πολύ βασικό είναι το πότισμα και οι τακτικές λιπάνσεις.

- Σε συλλογικό επίπεδο πώς κινούνται οι ομάδες παραγωγών ;

-  Παρότι στην περιοχή μου οι περισσότεροι έχουμε καινούριες καλλιέργειες και είτε δεν έχουμε μπεί ακόμα στην παραγωγή είτε  είμαστε στις πρώτες σοδειές, σε  συλλογικό επίπεδο το βασικό όργανο είναι ο Συνεταιρισμός αβοκαντοπαραγωγών Ρεθύμνου, στον οποίο είναι πρόεδρος ο Γιώργης  Δασκαλάκης που μας έχει βοηθήσει αρκετά στο κομμάτι της γνώσης όσων αφορά την καλλιέργεια. Βασικός μας στόχος είναι να γίνει συνείδηση στους παραγωγούς  η τυποποίηση και η διάθεση στην αγορά με τα ανάλογα κανάλια διανομής σε όλη την ελληνική επικράτεια.

- Επειδή ξέρω ότι το θέμα το παρακολουθείς πολυεπίπεδα, σε αυτήν τη χρονική φάση που το χτύπημα που έχουμε δεχθεί την περυσινή χρονιά με το ελαιόλαδο είναι ακόμα νωπό και τα αποτελέσματα της μονοκαλλιέργειας είδαμε έμπρακτα τι προβλήματα δημιουργούν, εσύ θα παρότρυνες τους αγρότες να ασχοληθούν και με άλλες μορφές καλλιέργειας όπως π.χ. είναι το αβοκάντο;

- Κοιτάξετε, εγώ είμαι ταυτόχρονα και ελαιοπαραγωγός και δεν θα αντικαθιστούσα το λάδι με το αβοκάντο, αλλά σε χωράφια που είναι διαθέσιμα και ευνοεί το μικρόκλιμα της περιοχής, θα παρότρυνα τους αγρότες και ιδιαίτερα τους νέους να συμβουλευτούν τον γεωπόνο τους και έστω και πιλοτικά να ξεκινήσουν την προσπάθεια.

Το λάδι είναι ένας θησαυρός που δεν τον έχουμε εκμεταλλευτεί και κλασσικό παράδειγμα είναι αυτό που συμβαίνει φέτος με τις τιμές. Παρακαλούμε να πιάσει 2 ευρω το λίτρο και είμαστε ευχαριστημένοι όταν πάει 2.5 για να το πουλήσουμε χύμα στην Ιταλία. Η Ιταλία είναι κλασσικό παράδειγμα, γιατί είναι η μεγαλύτερη εξαγωγός χώρα ελαιολάδου στον κόσμο και ταυτόχρονα είναι και η μεγαλύτερη  χώρα Εισαγωγής και αν ρίξει κανείς μία ματιά στις ιταλικές ιστοσελίδες που εμπορεύονται λάδι θα δει συσκευασίες κάτω του λίτρου να κυμαίνονται από 12 εώς 65 ευρώ. Το σημαντικό είναι λοιπόν το δικό μας τον πλούτο  να τον εκμεταλλευτούμε  εμείς και όταν λέω εμείς δεν εννοώ μόνο τους παραγωγούς. Για να βγει το προϊόν στο ράφι υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός από επαγγέλματα που δουλεύουν  για την επίτευξή του τελικού στόχου και όλο αυτό ονομάζεται ανάπτυξη του πρωτογενή  τομέα.