Eυρωπαϊκή εκστρατεία απελευθέρωσης του Αμπντουλάχ Οτσαλάν

Πρώτον. Ποια η διαφορά μου με τους εδώ στην Αθήνα, στις Βρυξέλες, στις Η.Π.Α.

Οι δικοί μου φίλοι στην Μικρά Ασία ήταν ο μεγάλος Κούρδος σκηνοθέτης Γιλμάζ Γκιουνέι. Είναι ο φυλακισμένος στην φυλακή της Αδριανούπολης ο Σελαχετίν Ντεμίρτας. Είναι ο Πατέρας της Δημοκρατίας στην Μικρά Ασία, ο Αμπτουλάχ Οτσαλάν. Αυτό λέει η επιστήμη ότι είναι. Τον πρότεινα το 1994 σε Αθηναϊκή εφημερίδα για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Όλοι αυτοί είναι ότι πιο ευγενές έχει η Μικρά Ασία. Στο Βιβλίο μου για Το Νέο Ανατολικό Ζήτημα έχω πολύ χαρακτηριστικές τις ευγένειας τους κοινές φωτογραφίες μας.

Δεν είναι το άγριο μάτι του κεμαλοφασίστα Τζέμ. Δεν είναι οι υπόδικοι στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης Χουλουσί – Ταγίπ – Μπαχτσελί – Φιντάν. Οι γυναικομάχοι.

Δεύτερον. Η θέση του Αμπτουλάχ Οτσαλάν δεν είναι στο Τουρκικό γκούλαγκ, την Τουρκική φυλακή, τα Τουρκικά ντουβάρια του Ίμραλι.

Είναι σε μία Ευρωπαϊκή ή Διεθνή Διάσκεψη η οποία θα κατοχυρώσει τα δικαιώματα του Κουρδικού λαού στα πλαίσια μιας νέας Πολιτειακής Αρχιτεκτονικής στην Μικρά Ασία. Είναι γνωστή η θέση μου. Οι Κούρδοι είναι η μεγαλύτερη αριθμητικά Εθνική ομάδα στην Μικρά Ασία.

Τρίτον. Τα Ευρωπαϊκά κόμματα όλου του πολιτικού φάσματος μπορούν να υιοθετήσουν την συνήθη στο παρελθόν πρακτική υπεράσπισης των Διαφωνούντων στα πρώην Ανατολικά καθεστώτα. Να εντάξουν δηλαδή στα Ευρωψηφοδέλτια τους στις προσεχείς Ευρωπαϊκές εκλογές τους Διαφωνούντες με το ολοκληρωτικό ρατσιστικό καθεστώς της Άγκυρας. Τον Αμπουλάχ Οτσαλάν, τον Σελαχεντίν Ντεμίρτας, τις μεγάλες γυναικείες πολιτικές φιγούρες του Κουρδικού Έθνους που βρίσκονται στην φυλακή.

Κοιτάξτε τα πρόσωπα αυτών των γυναικών και συγκρίνετε τα με το λούμπεν φασιστικό πρόσωπο της Αξενέρ, της φίλης των εταίρων και συμμάχων μας.

Τέταρτον. Μία ερώτηση. Θέλουν οι Η.Π.Α. τα F 16 να καταγράφονται στην συνείδηση και την μνήμη των λαών της Μικράς Ασίας όπως τα ναζιστικά στούκας καταγράφηκαν στην μνήμη της Γκουέρνικα, της Κανδάνου, των Καλαβρύτων, του Κομμένου, του Χορτιάτη;

Είναι χρήσιμη η επιστολή μου προς τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα το 2008 (Στο Νέο Ανατολικό Ζήτημα…)

Πέμπτον. Το θέμα προς συζήτηση στην Ελλάδα, την Γερμανία, την Γαλλία, την Σουηδία, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. αλλά και όλες τις δημοκρατικές χώρες είναι: Η λύση του Τουρκικού Προβλήματος – Η Ανθρωπιστική Ευρώπη. Η έξοδος δηλαδή από την χρόνια Τουρκική παθολογία.

Σε αυτό βρίσκονται οι ιδέες, οι δρόμοι, οι πρωταγωνιστές της επιστροφής του Ανθρωπισμού στην Μικρά Ασία.

Αυτός είναι ο Πολιτικός Ειρηνικός Δρόμος.

Ο Ανθρωπισμός των Εθνών, των χωρών, των κοινωνιών, των ατόμων κρίνεται στην Μικρά Ασία. Εγώ αυτές τις αξίες υπηρέτησα και υπηρετώ. Αυτή είναι η έκφραση ενός Νέου Ανθρωπισμού.