H ζωή του Χρήστου Κόντη που οδήγησε τον ΟΦΗ στην κορυφή μετά από 39 χρόνια: Ο έρωτας για το ποδόσφαιρο και το έμφραγμα

Σε λίγες ημέρες ο Χρήστος Κόντης θα γιορτάσει με την οικογένειά του, είτε με την... δεύτερη οικογένειά του, τα 51α του γενέθλια.

Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1975 και όταν ξεκινούσε από τα γηπεδάκια της Κηφισιάς να κλωτσάει το τόπι δεν είχε φανταστεί ότι θα έχει αυτή την πορεία στην ποδοσφαιρική και εν συνεχεία στην προπονητική του καριέρα. 

Μικρός ήθελε να γίνει πιλότος. Είχε όνειρο να περάσει στη Σχολή Ικάρων αλλά δεν το κυνήγησε. Αντίθετα άρχισε να κυνηγάει μια μπάλα και μετά από τόσα χρόνια μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος. Έφτασε να παίζει με τον Πανιώνιο κόντρα στην Μπαρτσελόνα του Ροναλντίνιο και με τον Ολυμπιακό απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Μπέκαμ. 

Το βράδυ της 25ης Απριλίου στο Πανθεσσαλικό του Βόλου δάγκωσε, όπως κάνουν κυρίως οι Ολυμπιονίκες, το μετάλλιο που κέρδισε αφού ο ΟΦΗ νίκησε 3-2 τον ΠΑΟΚ στον τελικό και κατέκτησε μετά από 39 χρόνια το Κύπελλο. 

Δεν ήταν το πρώτο του. Το 2024 ως προπονητής του Παναθηναϊκού είχε κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας πάλι στον Βόλο. Τότε o Παναθηναϊκός του Χρήστου Κόντη κέρδιζε 1-0 τον Άρη και ανέβαινε στο ψηλότερο σκαλί του...  βάθρου. 

Ο Χρήστος Κόντης δηλώνει νικητής. Είναι εργασιομανής και είναι... τρελός με τις λεπτομέρειες. Δεν βρήκε ποτέ κάτι έτοιμο στην καριέρα του ως ποδοσφαιριστής ή προπονητής. 

«Μπαμπά θέλω να πετύχω μόνος μου»

Πάντα έλεγε στον πατέρα του, τον κ. Γιάννη ο οποίος είχε ασχοληθεί με την ερασιτεχνική ΑΕΚ και είχε διασυνδέσεις στον αθλητικό χώρο: «Μπαμπά δεν θέλω βοήθεια, ότι κάνω θα το κάνω μόνος μου». 

Μόνος του πήγε να παίξει στην Κηφισιά στη Δ' Εθνική και ήταν στη συνέχεια ο μόνος από τους εκατό που... έψησε τον αείμνηστο Γιάννη Κυράστα να τον επιλέξει ανάμεσα σε 100 παιδιά και να του προσφέρει επαγγελματικό συμβόλαιο στον Εθνικό Πειραιώς. 
 

Στα αθώα χρόνια του Εθνικού Πειραιώς.

Έγινε επαγγελματίας και έμαθε πολλά στον Εθνικό.

Ο κύριος Γιάννης, ο μπαμπάς τον είχε πάει κάποτε και σε δοκιμαστικό στο μπάσκετ. Τον είχε δει ο θρύλος του Πανελληνίου, Θέμης Χολέβας. Τον τσεκάρισε και του είπε πως δεν τον βλέπει να ψηλώνει και πως ο μόνος... κοντός που έκανε παπάδες στο μπάσκετ στην Ελλάδα ήταν ο Νίκος Γκάλης. 

Η πορεία του με μια μπάλα στα πόδια 

Ο Χρήστος Κόντης δεν ήταν Νίκος Γκάλης και ούτε που είχε φανταστεί ότι μπορεί να γίνει.

Ήθελε να γίνει ένας καλός ποδοσφαιριστής. Του άρεσε η επίθεση αλλά τον γύρισαν στην άμυνα και ξεκίνησε από τον Εθνικό. Από εκεί βρέθηκε στον Ιστορικό Πανιώνιο και στη συνέχεια στον Ολυμπιακό. 
 

Στην αγκαλιά του Δημήτρη Ελευθερόπουλου στον Ολυμπιακό.

Βαρέθηκε να παίρνει τίτλους στον Ολυμπιακό.

Με την σύντροφό του Κωνσταντίνα Πόπη στα μπουζούκια στα χρόνια του Ολυμπιακού.

To επίπεδο ήταν υψηλό αλλά εκείνος τα κατάφερε.

Έπαιξε 53 ματς στον Ολυμπιακό και πήρε καλή γεύση από Champions League.

Mε τους Πειραιώτες κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 2001, του 2002 και του 2003. Ακολούθησε ο Πανιώνιος και η ΑΕΚ αλλά δεν πήρε τίτλο με καμία από τις δύο ομάδες. 
 

Την ημέρα της υπογραφής στον Πανιώνιο με τον τότε πρόεδρο Λευτέρη Πανταζή.

Έπειτα  αποφάσισε να πάει στην Κύπρο. Έπαιξε στον ΑΠΟΕΛ και εκεί κατακτούσε τον ένα τίτλο μετά τον άλλο.

Οι γυναίκες της ζωής του 

Ο Χρήστος Κόντης δεν ήταν μόνος του πλέον. Ήταν παντρεμένος. 
 

Γνώρισε και ερωτεύτηκε το μοντέλο και Playmate Κωνσταντίνα Πόπη. Εκείνος ποδοσφαιριστής στον Ολυμπιακό, εκείνη μοντέλο με φωτογραφίσεις στα περιοδικά και εμφανίσεις στην τηλεόραση.

Γνωρίστηκαν, ερωτεύτηκαν και το 2003 παντρεύτηκαν. Εκείνη τον ακολούθησε σε όποια επιλογή και εάν έκανε και του χάρισε τις άλλες δύο γυναίκες της ζωής του. 

Τι είναι η Κωνσταντίνα για τον Χρήστο; «Μία «ήρεμη δύναμη» σε συντροφικό και οικογενειακό επίπεδο. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται» θα πει ο Έλληνας τεχνικός. 

Την Ζωή, που έχει το όνομα της μάνας του, και της Σύλιας. Στον Εθνικό έχει πει ότι φορούσε τη φανέλα με το Νο23 για τον Μάικλ Τζόρνταν αλλά όταν γεννήθηκε η Ζωή, στις 24 του μήνα, άλλαξε και πήρε το 24. 

Οι κούκλες κόρες του και η γυναίκα είναι τα πρόσωπα της ζωής του και πιο πάνω από τη μεγάλη του αγάπη, την στρογγυλή θεά, δηλαδή την ποδοσφαιρική μπάλα. 

Το έμφραγμα που σήμανε το τέλος 

Όλα κυλούσαν υπέροχα στην Κύπρο. Είχε δηλώσει πως ένιωθε περισσότερο Έλληνας στο όμορφο νησί της Αφροδίτης και πως να μην νιώθει όταν έκανε τεράστιες επιτυχίες στις εγχώριες διοργανώσεις αλλά και στο Champions League. 

Τα καλά όμως λένε δεν κρατούν για πολύ. Στις 29 Αυγούστου 2011 έπαθε έμφραγμα στο σπίτι του μετά από ένα αγώνα του ΑΠΟΕΛ με την ΑΕΚ Λάρνακας. 

«Ένιωσα σαν να μου πατάει ελέφαντας το στήθος. Ευτυχώς το πρόλαβα» θα πει πολλά χρόνια μετά. Δεν είχε ποτέ ενδείξεις ότι είχε θέμα με την καρδιά αλλά στάθηκε τυχερός. 
 

Με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Στα 36 του όμως έπρεπε να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Δύσκολη απόφαση αλλά η οικογένειά του τον στήριξε απόλυτα. Η μπάλα όμως δεν βγήκε ποτέ από τη ζωή του. 

Από το χορτάρι στους πάγκους 

Στον ΑΠΟΕΛ είχε προπονητή τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Όταν σταμάτησε του προτάθηκε να ξεκινήσει την προπονητική του ως βοηθός και ένα νέο ταξίδι ξεκινούσε το 2011. 

Ως βοηθός πήρε τίτλους αλλά αυτό που έμεινε είναι η πορεία έως τα προημιτελικά του Champions League τη σεζόν 2011-12, κάτι αδιανόητο για ομάδα της Κύπρου. 

Ο Γιάννης Κυράστας τον έκανε επαγγελματία ποδοσφαιριστή, ο Φερνάντο Σάντος (ΑΕΚ) του έβγαλε τον καλύτερο εαυτό του αλλά ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς του έμαθε τι θα πει να είσαι προπονητής. 
 

Προπόνηση στην ΑΕΚ υπό το βλέμμα του Φερνάντο Σάντος.

Λίγα χρόνια μετά είχε ερωτηθεί εάν θα πρέπει να σκοτώσεις τον ποδοσφαιριστή μέσα του κάποιος για να γίνει προπονητής και είχε δηλώσει: «Όχι, δεν ισχύει. Εγώ πολλές φορές ακόμη ζηλεύω τους παίκτες που κάνουν προπόνηση.

Σίγουρα δεν σκέφτομαι το ποδοσφαιρικό κομμάτι, αλλά το προπονητικό. Θεωρώ ότι πρέπει να σκέφτεσαι και λίγο ως ποδοσφαιριστής για να μπαίνεις στην ψυχολογία των παιδιών.

Έχω 6-7 χρόνια που σταμάτησα το ποδόσφαιρο. Νιώθω κοντά τους και τους καταλαβαίνω πιο καλά. Το είχα πάντα αυτό το στοιχείο και όταν καταλαβαίνεις τον ποδοσφαιριστή, μπορείς πιο εύκολα να τον πείσεις για κάποια πράγματα και να τον κερδίσεις».
 

Προπονητής στον Ολυμπιακό.

Μετά την Κύπρο μαζί με τον Ιβάν πήγαν από το 2013 έως το 2017 στην Αλ Νασρ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, όπου και πανηγύρισαν μεταξύ άλλων την κατάκτηση του GCC Champions Cup (2013-14) και των κυπέλλων των ΗΑΕ President Cup & Etisalat Cup (2014-15).

Ο Χρήστος Κόντης επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Ήταν δίπλα στον Όσκαρ Γκαρθία. Στις 7 Ιανουαρίου 2008 ανέλαβε πρώτος και με βοηθό τον Αριέλ Ιμπαγάσα οδήγησαν τον Ολυμπιακό σε νίκη 3-0 επί της ΑΕΛ στη Λάρισα. 

Στη συνέχεια θήτευσε δίπλα στον Τάκη Λεμονή και έκλεισε ως πρώτος τη σεζόν 2007-08 πριν αναλάβει και επίσημα ο Πέδρο Μαρτίνς.

«Είμαι τυχερός που προπονώ τον Ολυμπιακό» θα πει τότε.  Τελικά έφυγε Ολυμπιακό και πήγε στο Ντουμπάι για την Hatta και έμεινε εκεί για αρκετό καιρό. 
 

Με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον Παναθηναϊκό.

Στην Ελλάδα επέστρεψε για τον Παναθηναϊκό ως βοηθός του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Έμεινε έως τον Δεκέμβριο του 2023 και επί των ημερών του ο Παναθηναϊκός έφτασε πιο κοντά από ποτέ μετά το 2010 στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

«Σίγουρα έχω πάρει πάρα πολλά στοιχεία από τον Γιοβάνοβιτς, από την στιγμή που είχαμε μία κοινή πορεία έντεκα ετών. Επίσης κι από τον Φερνάντο Σάντος, ο οποίος είναι ένας προπονητής που δεν θέλει να τρώει γκολ η ομάδα του. Άρα, έχω διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την προπονητική μου φιλοσοφία πάνω σ’ αυτούς τους δύο ανθρώπους» είχε πει στο SPORT24 για τους προπονητές που τον σημάδεψαν. 

Συνέχισε στον Βόλο, τον κράτησε στη Super League 1, και όταν ο Παναθηναϊκός απέλυσε τον Φατίχ Τερίμ επέστρεψε και τον οδήγησε στην κατάκτηση του Κυπέλλου το 2024, που είναι και ο τελευταίος τίτλος της ομάδας της Αθήνας. 
 

Σε παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο, μαζί με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

«Δεν βλέπω το δικό μου όφελος, βλέπω μια ομάδα που πέρασε δυσκολίες, πήραμε ένα τρόπαιο και το αφιερώνουμε στον κόσμο του Παναθηναϊκού» θα πει μετά τον τελικό. 

Μετά την Αλ Φέιχα (Al Fayha) στη Σαουδική Αραβία επέστρεψε στον Παναθηναϊκό ως υπηρεσιακός (2025) αλλά έφυγε για να αναλάβει ο Ράφα Μπενίτεθ. Δεν τον πίστεψαν στην πράσινη ΠΑΕ. 

Εκείνος έφυγε σαν κύριος και δήλωνε: «Η πορεία μου στον Παναθηναϊκό έφτασε στο τέλος της. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί μου σε αυτή την περίοδο. Είμαι ευγνώμων στους παίκτες, στο προσωπικό και σε όλους μέσα στον σύλλογο για την εμπιστοσύνη, τον επαγγελματισμό και τη συνεργασία τους. Εύχομαι στον Παναθηναϊκό κάθε επιτυχία και μεγάλα επιτεύγματα στο μέλλον. Τώρα κοιτάζω μπροστά προς νέες ευκαιρίες και προκλήσεις, με την ίδια διάθεση, πάθος και αφοσίωση στη δουλειά μου».
 

Στην εποχή του ΟΦΗ!

Κάποιοι του χρέωσαν ότι δεν έβλεπε παίκτες όπως ο Ταμπόρδα αλλά στο τέλος της σεζόν ο ΠΑΟ είναι 4ος και παλεύει για το θαύμα της 3ης θέσης και φυσικά χωρίς τίτλο. 

Από τον Οκτώβριο του 2025 είναι στον ΟΦΗ και αφού απέκλεισε στο Κύπελλο την ΑΕΚ και την έκπληξη του πρωταθλήματος, τον Λεβαδειακό, νίκησε τον ΠΑΟΚ στον τελικό και το κατέκτησε! 

Και όχι μόνο αυτό. Τη νέα σεζόν θα παίξει σε League Phase είτε του Europa League, είτε του Conference League. 

«Δεν δέχομαι την ήττα, όταν χάνω προσπαθώ να διορθώσω τα λάθη μου και αυτή τη νοοτροπία μπορώ να την μεταδώσω γύρω μου και στους παίκτες μας. Καταφέραμε στο τέλος να πάρουμε πανάξια τη νίκη και το τρόπαιο του Κυπέλλου Ελλάδας» θα πει μετά τον τελικό στον Βόλο και θα δηλώσει ότι δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Ευγένιο Γκέραρντ. 

Ταπεινός αλλά νικητής. 

Πηγή Πρώτο Θέμα