Αλέξης Τσίπρας στη «Le Soir»: Ελλάδα με μισθούς Βουλγαρίας και τιμές Βελγίου και Γαλλίας

Την ετοιμότητά του να διεκδικήσει εκ νέου την πρωθυπουργία δηλώνει ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στη βελγική εφημερίδα «Le Soir», ασκώντας εφ’ όλης της ύλης κριτική στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και παρουσιάζοντας το πολιτικό και οικονομικό σχέδιο της «Συμπαράταξης».

Ο Αλέξης Τσίπρας περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχασε σημαντικές ευκαιρίες μετά το 2019, παρά τη χαλάρωση των ευρωπαϊκών δημοσιονομικών περιορισμών κατά την πανδημία και τους διαθέσιμους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.

«Η κατάσταση επιδεινώθηκε και οι ανισότητες διευρύνθηκαν», αναφέρει, αντιπαραβάλλοντας τους οικονομικούς δείκτες με την καθημερινότητα των πολιτών. Κατά τον ίδιο, η αποκλιμάκωση της ανεργίας και η ανάκαμψη του ΑΕΠ δεν αποτυπώνονται ανάλογα στο βιοτικό επίπεδο των ελληνικών νοικοκυριών.

Επικαλούμενος τη σύγκλιση του ελληνικού μέσου μισθού με τον αντίστοιχο βουλγαρικό, σημειώνει ότι το 2019 η διαφορά τους ανερχόταν στο 83%, ενώ σήμερα έχει περιοριστεί στο 17%. Την ίδια ώρα, όπως υποστηρίζει, η ακρίβεια στα είδη καθημερινής κατανάλωσης έχει φέρει τις ελληνικές τιμές στα επίπεδα χωρών όπως το Βέλγιο και η Γαλλία.

«Οι μισθοί μας είναι βουλγαρικοί, οι τιμές μας βελγικές και γαλλικές και οι συνθήκες εργασίας μας κινεζικές», δηλώνει χαρακτηριστικά.

«Ενα νέο μνημόνιο χωρίς μνημόνιο»

Ο Αλέξης Τσίπρας απορρίπτει το κυβερνητικό αφήγημα περί σαφούς βελτίωσης της οικονομίας σε σύγκριση με το 2019, επισημαίνοντας ότι τότε η Ελλάδα μόλις είχε εξέλθει από μια μακρά περίοδο μνημονίων και από μια κρίση που είχε οδηγήσει σε απώλεια περίπου του ενός τετάρτου του ΑΕΠ.

Σήμερα, συνεχίζει, παρά την έξοδο από τα προγράμματα προσαρμογής και τις αυξημένες χρηματοδοτικές δυνατότητες, η αγοραστική δύναμη παραμένει σημαντικά χαμηλότερη από τα επίπεδα του 2010. Κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο στεγαστικό κόστος, στην επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας και στη συγκέντρωση της αγοράς.

Αποδίδει μεγάλο μέρος της ακρίβειας στη λειτουργία «καρτέλ» σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας και υποστηρίζει ότι ένας μέσος εργαζόμενος αναγκάζεται είτε να κάνει δύο δουλειές είτε να εργάζεται εξαντλητικά ωράρια για να ανταποκριθεί στις βασικές του υποχρεώσεις.

Επενδυτικό ταμείο 25 δισ. ευρώ

Απέναντι στη σημερινή κατάσταση, ο πρώην πρωθυπουργός αντιπαραθέτει ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, το οποίο συνοψίζει στο τρίπτυχο «να παράγουμε περισσότερα, να αναδιανέμουμε δικαιότερα, να ζούμε καλύτερα».

Βασικός στόχος του σχεδίου, όπως εξηγεί, είναι η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και η μείωση της εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας από τον τουρισμό και την αγορά ακινήτων. Πρόκειται, όπως σημειώνει, για τομείς ιδιαίτερα ευάλωτους στις διεθνείς οικονομικές διακυμάνσεις.

Στο επίκεντρο της πρότασής του βρίσκονται η ποιοτική αγροτική παραγωγή, η μεταποίηση, η φαρμακοβιομηχανία και η καινοτομία, με αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας.

Για τη χρηματοδότηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης προαναγγέλλει τη δημιουργία Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης.

Το αρχικό κεφάλαιό του θα προέλθει, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, από εθνικούς πόρους, δημόσιες επενδύσεις και συμμετοχή επιχειρήσεων. Μέσω της προσέλκυσης πρόσθετων ιδιωτικών κεφαλαίων, η συνολική επενδυτική δυνατότητα του Ταμείου εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει τα 25 δισ. ευρώ μέσα σε μία τετραετία.

Ο Αλέξης Τσίπρας εντάσσει την πρόταση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο «κοινωνικού και οικονομικού πατριωτισμού», με στόχο τη χρηματοδότηση ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους και τον περιορισμό των ανισοτήτων.

Φόρος περιουσίας στο πλουσιότερο 1%

Στη συνέντευξή του αναφέρεται στις προτάσεις του Αμερικανού Δημοκρατικού βουλευτή Ρο Κάνα, του Μπέρνι Σάντερς και των οικονομολόγων Τομά Πικετί και Γκαμπριέλ Ζουκμάν, υποστηρίζοντας ότι η υπερσυσσώρευση πλούτου από μια μικρή μειοψηφία απειλεί την κοινωνική συνοχή.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνει την επιβολή ετήσιου φόρου ίσου με το 1% της περιουσίας του πλουσιότερου 1% των πολιτών. Τον χαρακτηρίζει «πατριωτική συνεισφορά» υπέρ του υπόλοιπου 99%, διευκρινίζοντας ότι η πρότασή του διαφοροποιείται από εκείνη του Ζουκμάν για διεθνώς συντονισμένη φορολόγηση με συντελεστή 2%.

Κοινός ευρωπαϊκός δανεισμός

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην ανάγκη αλλαγής της οικονομικής κατεύθυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Υπενθυμίζει ότι κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης χρέους επικράτησε, όπως λέει, ένα νεοφιλελεύθερο δόγμα χωρίς αλληλεγγύη, ενώ στην πανδημία η Ε.Ε. υιοθέτησε για πρώτη φορά τον κοινό δανεισμό για τη δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης.

Ο πρώην πρωθυπουργός ζητά να αξιοποιηθεί εκ νέου το συγκεκριμένο εργαλείο για τη χρηματοδότηση μεγάλων ευρωπαϊκών επενδύσεων. Υπογραμμίζει μάλιστα ότι οι πόροι δεν πρέπει να κατευθυνθούν αποκλειστικά στην άμυνα, αλλά και στην κοινωνική συνοχή, στη βιομηχανία και στην πράσινη μετάβαση.

«Γνωρίζω τη δουλειά»

Ερωτηθείς ευθέως εάν είναι έτοιμος να γίνει ξανά πρωθυπουργός, απαντά καταφατικά: «Ναι, είμαι έτοιμος. Γνωρίζω τη δουλειά, την έχω κάνει ήδη».

Υπερασπίζεται την κυβερνητική θητεία του, τονίζοντας ότι άσκησε τα καθήκοντά του μέσα στους περιορισμούς των μνημονίων που είχαν συμφωνηθεί πριν από την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, πιστώνει στην κυβέρνησή του την έξοδο της χώρας από τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής και την αποκατάσταση της διεθνούς αξιοπιστίας της.

Κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι «σπατάλησε τους καρπούς» αυτής της προσπάθειας και αντιπαραβάλλει το ζήτημα της κυβερνητικής ακεραιότητας με τις έρευνες που αφορούν τη σημερινή κυβέρνηση. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι επί των ημερών του αυξήθηκαν τα εισοδήματα των ασθενέστερων και των μεσαίων στρωμάτων, ενώ επί Νέας Δημοκρατίας ευνοήθηκαν δυσανάλογα οι οικονομικά ισχυρότεροι.

Η Αριστερά και ο κίνδυνος της Ακροδεξιάς

Στο πολιτικό σκέλος της συνέντευξης, ο Αλέξης Τσίπρας εκτιμά ότι η δυναμική του νέου κόμματος αντανακλά την απαίτηση για πολιτική αλλαγή. Αναγνωρίζει ότι το εγχείρημα ξεκινά χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και κρατική χρηματοδότηση, υποστηρίζει όμως ότι διαθέτει πρόγραμμα και σαφή κοινωνική αναφορά στους εργαζόμενους, στις παραγωγικές δυνάμεις και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Αναφερόμενος στην αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη, σημειώνει ότι οι ιδέες της Ακροδεξιάς και του νεοναζισμού πρέπει να αντιμετωπιστούν στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο. Συνδέει την ενίσχυσή τους με τον φόβο και την ανασφάλεια που προκαλούν η ανεργία και η υποχώρηση της δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης.

Εκφράζει, τέλος, την ανησυχία του για την άνοδο δυνάμεων όπως η AfD στη Γερμανία και ο Εθνικός Συναγερμός στη Γαλλία. Κατά τον ίδιο, η Ακροδεξιά εμφανίζεται ως αντισυστημική για να προσελκύσει τα λαϊκά στρώματα, αλλά στην πράξη υπερασπίζεται το υφιστάμενο οικονομικό σύστημα.

«Η Αριστερά πρέπει να είναι έτοιμη να αποτελέσει την εναλλακτική λύση, χωρίς να χάσει τον προσανατολισμό της, τις αξίες της και την προσήλωσή της στα συμφέροντα των λαϊκών τάξεων», καταλήγει.