Ροδάκινο, το ιστορικό χωριό του Ρεθύμνου

Το χωριό Ροδάκινο, βρίσκεται 47 km νοτιοδυτικά από την πόλη του Ρεθύμνου, δυτικά από το χωριό Σελλιά και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε δύο υψώματα. Ανήκει στον δήμο Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Το Δημοτικό Διαμέρισμα Ροδάκινου περιλαμβάνει τους οικισμούς: Άνω Ροδάκινο, Κάτω Ροδάκινο, Κόρακας, Πολύριζο και έχει 428 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Η ονομασία του χωριού οφείλεται, όπως πιστεύουν μερικοί, σε μια ροδακινιά που είχε φυτρώσει στην περιοχή και επειδή ήταν τόσο ξερός τόπος, η ύπαρξη κάποιου δέντρου θεωρείτο μεγάλο γεγονός. Άλλοι πάλι λένε πως ονομάστηκε έτσι γιατί ο ορίζοντας, όπως φαίνεται από τα χωριά αυτά έχει σχήμα ροδάκινου. Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι προέρχεται από ροδοκόκκινο χρώμα του δέρματος των κατοίκων λόγω του Ήλιου. Μια άλλη εκδοχή πάλι αναφέρει ότι επειδή τα δύο χωριά, Άνω και Κάτω, χωρίζονται από ένα φαράγγι από το όποίο περνούσε ένας ξεροπόταμος και το φαράγγι αυτό ονομαζόταν Ρίκινθος κατ΄ επέκταση το Ρίκινθος έγινε Ροδάκινο.

Στη θέση Κάστελλος έχουν ανασκαφεί κατάλοιπα μινωικού οικισμού. Για το πότε χτίστηκε το χωριό δεν έχουμε ακριβείς πληροφορίες. Ξέρουμε μόνο πως παλαιότερα υπήρχαν τέσσερις οικισμοί, οι Κουρκουλός, το Παλιό Χωριό, η θέση Παναγιά και ο Αη-Λιάς, που καταστράφηκαν τον καιρό της Τουρκοκρατίας κατά πάσα πιθανότητα από πειρατές.

Σύμφωνα με την παράδοση, το σημερινό χωριό υπάρχει από το 1600 περίπου, όταν κάποιος Ροδακινιώτης που γλίτωσε από την καταστροφή του Ροδακίνου κατά την εποχή της Βενετοκρατίας, και είχε καταφύγει στην Μάνη της Λακωνίας, γύρισε πίσω στο χωριό με τα τρία του παιδιά και ξαναέκτισαν το κατεστραμμένο χωριό. Έτσι ίσως εξηγείται και το ότι οι κάτοικοι των γύρω χωριών αποκαλούν τους Ροδακινιώτες «Μανιάτες».

Στην περιοχή Κουρκουλός στις 24 Μαΐου 1821 υψώθηκε η πρώτη σημαία της επανάστασης από τον Σεβασμιότατο Ηγούμενο της Μονής Πρέβελη Μελχισεδέκ Τσουδερό.

Στον Κόρακα, κατά την επανάσταση του 1866, ελληνικά καταδρομικά ξεφόρτωναν πολεμοφόδια, τα οποία και αποθήκευαν στο κοντινό σπήλαιο Σκοτεινή. Εδώ είχε αράξει και το θρυλικό ατμόπλοιο «Αρκάδι», σε μια από τις τελευταίες αποστολές του μεταφέροντας πολεμοφόδια, αλλά έγινε αντιληπτό από τους Οθωμανούς και καταδιώχτηκε.

Από τον όρμο Περιστερέ φυγαδεύτηκε ο Γερμανός στρατηγός Κράιπε. Στον ίδιο όρμο προσάραζαν τα συμμαχικά υποβρύχια και αντιτορπιλικά, φέρνοντας εφόδια για τους αντάρτες που έκαναν αντίσταση κατά των Γερμανών.

Το χωριό κάηκε στις 20 Αυγούστου 1943 από τους κατακτητές και εκτελέστηκαν και αρκετοί Ροδακινιώτες. Αφορμή ήταν ο θάνατος κάποιου Γερμανού. Λέγεται μάλιστα ότι το χωριό εκκενώθηκε για 2 χρόνια με διαταγή των Γερμανών. Το γεγονός αυτό έγινε αιτία και οι κάτοικοι του χωριού σκότωσαν 6-7 Γερμανούς στην θέση Φρατί.

Στο Κάτω Ροδάκινο βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, του Προφήτη Ηλία, του Αγίου Αντωνίου, του Αγίου Γεωργίου στην τοποθεσία Κουρκουλό και του Αγίου πνεύματος στην Κορυφή του Κρυονερίτη σε υψόμετρο 1.312μ. Επίσης στο Άνω Ροδάκινο υπάρχουν οι δίκλιτες εκκλησίες της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, 200 περίπου χρόνων και του Αγίου Παντελεήμονα και αυτή περίπου 200 χρόνων. Κοντά στην κορυφή του Κρυονερίτη υπάρχει ο Ναός του Αγίου Πνεύματος, στον οποίο γίνεται μεγάλο πανηγύρι κάθε χρόνο. Στη θέση της Εκκλησίας, υπάρχει μια σχισμή, όπου ένας βοσκός βρήκε την εικόνα του Αγίου Πνεύματος, καθοδηγούμενος από το ίδιο το φως. Όταν την πήρε σπίτι του, το εικόνισμα χάθηκε και ξαναβρέθηκε στην θέση αυτή. Αυτός ο θρύλος υπήρξε αφορμή για να χτιστεί η εκκλησία στο σημείο αυτό.

Ανάμεσα στους δύο οικισμούς Άνω και Κάτω Ροδάκινο, υπάρχει αριστερά διασταύρωση για τις όμορφες παραλίες του Κόρακα μήκους 350 μ, της Πολύριζου 250μ και την ιδιαίτερου φυσικού κάλους παραλία της Αγ Μαρίνας 1000μ.

Πηγή: Βικιπαίδεια

Κρήτη – Πόλεις – χωριά.