Ανάλυση Φρίντμαν - New York Times : Το Ιράν έκανε λάθος, αν το Ισραήλ απαντήσει, το πετρέλαιο θα πάει στα 250 δολάρια

Αν το Ισραήλ ανταπαντήσει, τότε "βρισκόμαστε καθ' οδόν προς έναν μεγάλο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το πετρέλαιο στα 250 δολαρίων το βαρέλι", σημειώνει ο Φρίντμαν,  βραβευμένος με Πούλιτζερ Αμερικανός δημοσιογράφος.

Διανύοντας κρίσιμες ώρες εξαιτίας της νέας έντασης στη Μέση Ανατολή, μετά την άνευ προηγουμένου επίθεση του Ιράν σε ισραηλινό έδαφος, η ανάλυση του Τόμας Φρίντμαν για τους New York Times προσφέρει πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την κατανόηση των επόμενων βημάτων τόσο του Ισραήλ όσο και των ΗΠΑ.

"Θα ήταν εύκολο να θαμπωθούμε από τον τρόπο με τον οποίο Ισραηλινοί, Αμερικανοί και άλλοι συμμαχικοί στρατοί κατέρριψαν σχεδόν κάθε ιρανικό drone, πύραυλο κρουζ και βαλλιστικό πύραυλο που εκτοξεύτηκε εναντίον του Ισραήλ το Σάββατο και να συμπεράνουμε ότι αυτή ήταν η αντίδραση του Ιράν (ως αντίποινα για την φερόμενη δολοφονία ενός κορυφαίου αξιωματούχου τους από το Ισραήλ στη Συρία) και ότι τώρα μπορούμε να πούμε ότι το πράγμα τελείωσε", σημειώνει ξεκινώντας την ανάλυσή του ο Φρίντμαν.

Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Αμερικανός δημοσιογράφος ωστόσο ξεκαθαρίζει ότι "αυτό θα ήταν μια επικίνδυνη παρανόηση αυτού που μόλις συνέβη και ένα τεράστιο γεωπολιτικό λάθος από τη Δύση και τον κόσμο γενικότερα".

Σύμφωνα με τον Φρίντμαν τώρα είναι η ώρα για "μια ευρεία, διαρκή, παγκόσμια πρωτοβουλία για την απομόνωση του Ιράν. Και αυτό αφενός για να εμποδίσουμε το καθεστώς της Τεχεράνης από το να επιχειρήσει ξανά μια τέτοια επίθεση, αλλά και για να αποτραπεί μια "αυτόματη" στρατιωτική απάντηση του Ισραήλ στο Ιράν.

Και υπογραμμίζει ότι μια αυτόματη στρατιωτική απόκριση από πλευράς του Ισραήλ "θα ήταν ένα σοβαρό λάθος".

Η απάντηση στο Ιράν πρέπει, κατά την ανάλυση του Φρίντμαν, να συνίσταται από "μεγάλες διπλωματικές και οικονομικές συνέπειες" για τη χώρα, μαζι με την πλήρη απομόνωσή της από τη διεθνή κοινότητα, και να δούμε και "χώρες όπως η Κίνα επιτέλους να τις υποστηρίζουν".

Ο Τόμας Φρίντμαν εξετάζει και τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν τα drone και οι πύραυλοι δεν είχαν αναχαιτιστεί και λέει:

"Όταν η Τεχεράνη εκτόξευσε όλα αυτά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τους πυραύλους, δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι σχεδόν όλα θα αναχαιτίζονταν. Κάποιοι (πύραυλοι) καταρρίφθηκαν πάνω από την Ιερουσαλήμ. Ένας πύραυλος θα μπορούσε να πλήξει το τέμενος του Αλ Άκσα, έναν από τους ιερότερους τόπους λατρείας για το Ισλάμ. Ένας άλλος θα μπορούσε να είχε χτυπήσει το ισραηλινό κοινοβούλιο ή μια πολυκατοικία, προκαλώντας τεράστιες απώλειες".

Και συνεχίζει: "Μιλάμε για μια άνευ προηγουμένου κλιμάκωση στον μακροχρόνιο, αυστηρά περιορισμένο, σκιώδη πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, που περιοριζόταν σχεδόν αποκλειστικά σε στοχευμένα ισραηλινά πλήγματα εναντίον μονάδων του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης στον Λίβανο και τη Συρία" από τη μία, και το Ιράν "να βάζει τη λιβανέζικη πολιτοφυλακή του, τη Χεζμπολάχ, να εκτοξεύει ρουκέτες στο Ισραήλ".

Αφού περιγράψει διάφορες περιορισμένης κλίμακας ενέργειας των δύο πλευρών στον έως τώρα σκιώδη πόλεμο μεταξύ τους, τονίζει ότι "το Ισραήλ ποτέ δεν εξαπέλυσε τόσο μαζική πυραυλική επίθεση απευθείας στο Ιράν, και το Ιράν δεν είχε κάνει ποτέ στο παρελθόν κάτι τέτοιο στο Ισραήλ".

Ο Τόμας Φρίντμαν θυμίζει ότι "καμία χώρα δεν είχε επιτεθεί απευθείας στο Ισραήλ από τότε που το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν το είχε κάνει με τους πυραύλους Scud πριν από 33 χρόνια".

Τι πρέπει να γίνει με το Ιράν - Δεν μπορούμε να μείνουμε στο "status quo ante"

Ποιος είναι ο κίνδυνος αν δεν υπάρξει η ευρεία και διαρκής παγκόσμια πρωτοβουλία εναντίον του Ιράν στην οποία αναφέρεται; Ότι χωρίς την επιβολή αυστηρών κυρώσεων και την απομόνωση του Ιράν από την παγκόσμια σκηνή, "η συμπεριφορά του Ιράν θα ομαλοποιηθεί σιωπηρά". Θα θεωρείται δηλαδή πλέον "νορμάλ αντίδραση". Και ταυτόχρονα το Ισραήλ θα ανταπαντήσει με μια επίθεση πιθανότατα στο ίδιο επίπεδο και πλέον θα "βρισκόμαστε καθ' οδόν προς έναν μεγάλο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το πετρέλαιο στα 250 δολαρίων το βαρέλι".

Για τη σημασία της ανάγκης για απομόνωση του Ιράν, ο Φρίντμαν σημειώνει την άποψη του διευθύνοντας συμβούλου της εταιρείας συμβούλων Macro Advisory Partners και ανώτερου συμβούλου του Κόφι Ανάν όταν ήταν γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Ναντέρ Μουσαβιζαντέχ: "Η εναλλακτική σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο πλήρους κλίμακας, τον οποίο και εμείς δεν θέλουμε και το Ισραήλ δεν θέλει, δεν μπορεί να είναι η επιστροφή στο status quo ante".

Η παγκόσμια απομόνωση του Ιράν "είναι ο καλύτερος τρόπος για να διαχωριστεί το καθεστώς από τον λαό του, να καθησυχαστεί το Ισραήλ και οι Ισραηλινοί για την ασφάλειά τους και να αρθεί η ανάγκη για περαιτέρω περιφερειακή στρατιωτική κλιμάκωση, η οποία θα ήταν ένα δώρο στο Ιράν και τους πληρεξούσιούς του", λέει ο διεθνούς εμβέλειας αναλυτής Ναντέρ Μουσαβιζαντέχ.

Και συμπληρώνει ο Φρίντμαν ότι αυτός είναι και "ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου δεν θα παρασύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έναν περιφερειακό πόλεμο για να στηρίξει τη δική του πολιτική βάση που καταρρέει".

Για το γεγονός ότι για την επίθεση που εξαπολύθηκε το βράδυ του Σαββάτο είχε υπάξει ενημέρωση, κάτι σαν προειδοποιητικό τηλεφώνημα με ακριβή χρόνο και τρόπο δράσης, ο Φρίντμαν εξηγεί ότι αυτό αποκαλύπτει τον υψηλό βαθμό διείσδυσης των δυτικών μυστικών υπηρεσιών στο Ιράν κάτι που επέτρεψε στον Τζο Μπάιντεν να γνωρίζει με ακρίβεια την ώρα της επίθεσης, ένα 24ωρο πριν εκδηλωθεί και έτσι να καταδειχθεί σε όλη τη διεθνή κοινότητα ότι ΗΠΑ και σύμμαχοι διαθέτουν "πολύ ανώτερες αντιπυραυλικές ικανότητες από τις δυνατότητες του Ιράν".

Συμμερίζεται ακόμα την ανάλυση του Ισραηληνού στρατιωτικού αναλυτή Άμος Χαρέλ που έγραψε στην εφημερίδα Haaretz, ότι η επίθεση του Σαββάτου "αφήρεσε από το Ιράν και τον άξονά του το βασικό χαρτί που είχαν απέναντι στο Ισραήλ, δηλαδή μια επικείμενη επίθεση με drone και πυραύλους". Καθώς φάνηκε ότι το ισραηλινό σύστημα Arrow έκανε εντυπωσιακές αναχαιτίσεις ενώ Ισραηλινοί και Αμερικανοί πιλότοι κατέρριψαν εκατοντάδες πυραύλους κρουζ και drones. Με άλλα λόγια η επίθεση του Ιράν απέτυχε παταγωδώς.

Πρόθεση του Ιράν ήταν να δείξει ότι μπορεί να χτυπήσει στρατιωτικούς στόχους κάτι που ακυρώθηκε στην πράξη και σύμφωνα με τον Χαρέλ - και την επίσημη θέση του Ισραήλ - αποδείχθηκε από το γεγονός ότι η αεροπορική βάση Nevatim στο νότιο Ισραήλ που ήταν στο στόχαστρο της Τεχεράνης- αφού εκεί σταθμεύουν τα F35 που έχει παραδώσει η Ουάσινγκτον στο Ισραήλ- παρέμεινε λειτουργική καθόλη τη διάρκεια της επίθεσης

Όπως εξηγεί ο Φρίντμαν, το Ιράν ήθελε για λόγους γοήτρου "να καταστρέψει τη βάση και τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 που σταθμεύουν εκεί, τα οποία αποτελούν το στολίδι της αμερικανικής βοήθειας προς το Ισραήλ". Αλλά σημειώνει ότι "το Ιράν απέτυχε εντελώς".

Ο Φρίντμαν αναλύσει τη στάση του Εμπραχίμ Ραΐσι, προέδρου του Ιράν, μετά την ιρανική επίθεση, λέγοντας ότι ουσιαστικά παρακαλάει τη Δύση να "εκτιμήσει την υπεύθυνη και απολύτως αναλογική ενέργεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν" και να μην συνεχίσουν την επίθεση κατά του Ιράν. Πολύ απλά και κατανοητά ο Αμερικανός αναλυτής λέει ότι το μήνυμα της Τεχεράνης προς τον κόσμο είναι: "Απλώς στείλαμε μια μικρή προειδοποιητική βολή, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας εδώ, ας προχωρήσουμε".

Ο Φρίντμαν μιλά για τις αποδοκιμασίες για το καθεστώς του Ιράν και τις πρωτοφανείς πράξεις διαμαρτυρίας των Ιρανών, αναφερόμενος και σε ένα βίντεο που κυκλοφορεί στα κοινωνικά δίκτυα με θεατές σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, που διακόπτουν το κάλεσμα για τήρηση ενός λεπτού σιγής για τη δολοφονία ενός ανώτερου στελέχους των Φρουρών της Επανάστασης και φωνάζουν: "Πάρε την παλαιστινιακή σημαία και βάλτην στον @@@@ σου!"

Και δίνοντας στους αναγνώστες του μια άλλη οπτική για την κατάσταση στο εσωτερικό του Ιράν, ο Φρίντμαν γράφει ότι "πολλοί Ιρανοί κατανοούν ότι η εμμονή του καθεστώτος να καταστρέψει το εβραϊκό κράτος δεν είναι παρά ένας δαπανηρός τρόπος για να αποσπάσει την προσοχή του ιρανικού κοινού από τη δολοφονική καταστολή στο εσωτερικό εναντίον του λαού του".

Για τον Φρίντμαν είναι ξεκάθαρο ότι "όπως δείχνει αυτή η ιστορία στο γήπεδο ποδοσφαίρου, οι άνθρωποι όλο και λιγότερο φοβούνται να μιλήσουν δημοσίως".

Εξηγώντας λοιπόν τους λόγους για τους οποίους το Ιράν υποστηρίζει τον πόλεμο της Χαμάς και προτιμά το Ισραήλ να ασχολείται με τη Γάζα και να κατέχει τη Δυτική Όχθη, είναι ότι αυτή η κατάσταση κρατά τον κόσμο και πολλούς Αμερικανούς επικεντρωμένους στις ισραηλινές ενέργειες, αντί να στρέφεται το βλέμμα στη βάναυση καταστολή των διαδηλωτών για τη δημοκρατία στο Ιράν και στην ιμπεριαλιστική επιρροή του Ιράν στην περιοχή, όπου χρησιμοποιεί πληρεξούσιους για να ελέγξει την πολιτική του Λιβάνου, της Συρίας, του Ιράκ και της Υεμένης και χρησιμοποιεί αυτές τις χώρες ως στρατιωτικές βάσεις για να επιτίθεται στο Ισραήλ.

Για τον Φρίντμαν η αποτυχία του Σαββάτου για το Ιράν δεν πρέπει να προκαλεί εφησυχασμό. "Κανείς δεν πρέπει να πιστεύει ότι το Ιράν είναι απλώς μια χάρτινη τίγρη" λέει και εξηγεί ότι η Τεχεράνη έχει τη δυνατότητα να εξαπολύσει χιλιάδες ρουκέτες μικρότερου βεληνεκούς εναντίον του Ισραήλ μέσω της Χεζμπολάχ - και επειδή ορισμένοι από αυτούς τους πυραύλους έχουν ακριβή καθοδήγηση, θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντική ζημιά στην υποδομή του Ισραήλ, ενώ διαθέτει επίσης μεγαλύτερους πυραύλους στο οπλοστάσιό του.

Γιατί χρειάζεται Δίκτυο Συμπερίληψης στη Μέση Ανατολή

Καταλήγοντας και ολοκληρώνοντας, ο Φρίντμαν λέει ότι "αυτό που συνέβη το Σάββατο είναι τελικά μια σημαντική ώθηση για αυτό που αποκαλώ Δίκτυο Συμπερίλψης στη Μέση Ανατολή (πιο ανοιχτές, συνδεδεμένες χώρες όπως η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αίγυπτος και το Ισραήλ και οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ)".

Γιατί το υποστηρίζει; Επειδή όπως λέει αυτό μόνο θα μπορέσει να οδηγήσει σε υποχώρηση του "Άξονα της Αντίστασης" (του δικτύου των αυταρχικών καθεστώτων που εκπροσωπούνται από το Ιράν, τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, τους Χούτι και τις σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράν στο Ιράκ) και τη Ρωσία.

Σύμφωνα με το thetoc, πολύ περιγραφικά κλείνει την ανάλυσή του γράφοντας ότι "ο ήχος που ακούγεται εντός του Ιράν και του "Άξονα της Αντίστασης" από το πρωί της Κυριακής είναι αυτός ο ήχος που ακούμε όλοι από το GPS του αυτοκινήτου μας μετά από μια λάθος στροφή: "Επανυπολογισμός, επανυπολογισμός, επανυπολογισμός".