Πάπας Φραγκίσκος: Με θανατοπραξία συντηρείται η σορός του-Σε τι διαφέρει από την ταρίχευση

Σε εξέλιξη είναι από το πρωί της Τετάρτης και μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου το λαϊκό προσκύνημα στην σορό του Πάπα Φραγκίσκου κι ενώ το Βατικανό προχωρά σιγά – σιγά στις τελευταίες προετοιμασίες για την κηδεία του Πάπα Φραγκίσκου που θα γίνει αύριο Σάββατο 26.04.2025.

Πάνω από 128.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου εδώ και τρεις μέρες για να δουν από κοντά το φέρετρο και να αποχαιρετήσουν τον Πάπα Φραγκίσκο με το Βατικανό να κρατά τις πόρτες του ανοιχτές και κατά τη διάρκεια της νύχτας για να διαχειριστεί το αυξανόμενο πλήθος.

Ο Ποντίφικας επέμεινε να μην εκτεθεί το σώμα του σε καταπέλτη, ούτε μέσα στο συνηθισμένο τριπλό φέρετρο – ένα από κυπαρίσσι, ένα από μόλυβδο και ένα από δρυ.

Έτσι το σώμα του εκτίθεται σε ένα απλό ξύλινο φέρετρο με επίστρωση από ψευδάργυρο το οποίο θα παραμείνει ανοιχτό κατά τη διάρκεια της οστεοφορίας.

Σύμφωνα με το Euronews, ο Πάπας Φραγκίσκος έχει υποβληθεί στην τεχνική συντήρησης της θανατοπραξίας για να επιτρέψει το λαϊκό προσκύνημα χωρίς να χρειαστούν πιο επεμβατικές μέθοδοι.

Θανατοπραξία, η σύγχρονη εξέλιξη της ταρίχευσης

Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να πιστεύει κανείς, η θανατοπραξία δεν είναι ταρίχευση. Πρόκειται για μια τεχνική συντήρησης σώματος που χρησιμοποιείται κυρίως για τη δημόσια έκθεση σορών.

Η πρακτική αυτή, που ρυθμίζεται στην Ιταλία με νόμο του 2022, θεωρείται σύγχρονη εξέλιξη της ταρίχευσης και διακρίνεται από τη χρήση λιγότερο επεμβατικών ουσιών που σέβονται περισσότερο το ανθρώπινο σώμα.

Αποτελείται από μια επεξεργασία υγιεινής-συντήρησης που επιβραδύνει τις διαδικασίες αποσύνθεσης, επιτρέποντας τη διατήρηση της φυσικής εμφάνισης του νεκρού για αρκετές ημέρες. Η διαδικασία περιλαμβάνει την έγχυση συντηρητικών υγρών στο αρτηριακό σύστημα, την πλήρη απολύμανση του σώματος, το διορθωτικό μακιγιάζ και τη διευθέτηση των χεριών και του προσώπου ώστε να εξασφαλίζεται μια γαλήνια και συγκροτημένη εμφάνιση.

Η χρήση της θανατοπραξίας έχει τις ρίζες της στη μακρά παράδοση της Καθολικής Εκκλησίας. Για αιώνες, στην πραγματικότητα, οι πάπες υποβάλλονται σε συντηρητική θεραπεία, τόσο για πνευματικούς λόγους όσο και για πρακτικές ανάγκες που σχετίζονται με τη δημόσια λατρεία και τη διάρκεια των νεκρικών τελετών.

Στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν η ταρίχευση, μια πιο επεμβατική τεχνική που περιλαμβάνει την αφαίρεση των εσωτερικών οργάνων και τη χρήση ουσιών όπως η φορμόλη και το οινόπνευμα.

Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, δόθηκε μεγαλύτερη προσοχή στην αξιοπρέπεια του ανθρώπινου σώματος, γεγονός που ώθησε την Εκκλησία να υιοθετήσει πιο διακριτικές και σεβαστές μεθόδους, όπως η θανατοπραξία.