Υπάλληλος υπουργείου στη Γαλλία νάρκωσε σχεδόν 250 υποψήφιες για εργασία για να τις βλέπει να ουρούν πάνω τους

Σχεδόν 250 γυναίκες πιστεύουν ότι έπεσαν θύματα ενός δημοσίου υπαλλήλου σε υπουργείο της Γαλλίας, ο οποίος φέρεται να τους χορηγούσε κρυφά διουρητικές ουσίες κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων για δουλειά και στη συνέχεια να τις οδηγούσε σε δημόσιους χώρους, περιμένοντας μέχρι να μην μπορούν πλέον να ελέγξουν την ανάγκη τους να ουρήσουν.

Οι καταγγελίες σε βάρος του Κριστιάν Νεγκρ αφορούν περιστατικά από το 2009 έως το 2018. Ο άνδρας, σήμερα άνω των 60 ετών, βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για κατηγορίες που περιλαμβάνουν χορήγηση ουσιών, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση και αναμένει να δικαστεί.

Δύο από τις γυναίκες που τον καταγγέλλουν, η Αναΐς ντε Βος και η Μαρί-Ελέν Μπρις, περιέγραψαν στο BBC όσα έζησαν, αλλά και πώς χρειάστηκαν χρόνια για να μάθουν ότι δεν ήταν τα μοναδικά θύματα.

«Δεν ένιωθα πια τα πόδια μου»

Ήταν Ιούλιος του 2011 όταν η Αναΐς ντε Βος, τότε 27 ετών, πέρασε την πόρτα του γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού στο Παρίσι για μια συνέντευξη εργασίας. Ο άνθρωπος που της πήρε τη συνέντευξη ήταν ο Κριστιάν Νεγκρ, υψηλόβαθμος υπάλληλος. Της πρόσφερε καφέ. Η ίδια δεν συνήθιζε να πίνει, αλλά δέχθηκε από ευγένεια, καθώς τον έφτιαξε ο ίδιος. «Είχε άσχημη γεύση, οπότε ήπια περίπου τον μισό», θυμάται.

Η συνέντευξη άρχισε στο γραφείο, αλλά λίγα λεπτά αργότερα ο Νεγκρ πρότεινε να συνεχίσουν κάνοντας έναν περίπατο έξω. Καθώς περπατούσαν στους δρόμους του Παρισιού, η Αναΐς άρχισε να αισθάνεται κάτι ανεξήγητο. «Ήμουν πραγματικά αδύναμη. Δεν ένιωθα καλά τα πόδια μου. Φοβόμουν. Δεν ήξερα τι συνέβαινε».

Ταυτόχρονα ένιωθε μια ξαφνική και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Του είπε ότι έπρεπε επειγόντως να βρει τουαλέτα. «Με κοίταξε κατευθείαν στα μάτια και είπε: “Α, θέλεις να κάνεις τσίσα;”». Η συμπεριφορά του την έκανε να αισθανθεί ακόμη πιο άβολα. «Ένιωσα σαν παιδί. Θεώρησα πολύ περίεργο τον τρόπο που με κοιτούσε, σχεδόν με ευχαρίστηση».

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ο Νεγκρ την οδήγησε προς την πόρτα ενός αποθηκευτικού χώρου κάτω από γέφυρα στον Σηκουάνα. «Μπορείς να το κάνεις εδώ», της είπε. Η Αναΐς πανικοβλήθηκε. «Μου έρχονταν στο μυαλό εικόνες ότι με έσπρωχνε μέσα στο δωμάτιο και έκλεινε την πόρτα πίσω μου».

Η γυναίκα αρνήθηκε και επέμεινε να συνεχίσουν. Κατευθύνθηκαν προς το Λούβρο για να χρησιμοποιήσει τις τουαλέτες, αλλά η είσοδος κόστιζε ένα ευρώ και εκείνη είχε αφήσει το πορτοφόλι της στο υπουργείο. Ο Νεγκρ της είπε ότι δεν είχε ούτε εκείνος χρήματα πάνω του.

Η 27χρονη βρισκόταν πλέον σε απόγνωση και πονούσε προσπαθώντας να συγκρατηθεί. Τελικά βρήκε ένα καφέ όπου της επέτρεψαν να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, όμως δεν πρόλαβε. «Ένιωθα ήδη πολύ αδύναμη σωματικά», θυμάται. Λίγο πριν φτάσει στην τουαλέτα, έχασε τον έλεγχο και ούρησε πάνω της.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, βρίσκει κάποια παρηγοριά στο γεγονός ότι αυτό δεν συνέβη μπροστά στον άνδρα που καταγγέλλει. «Τουλάχιστον δεν με είδε», λέει. Μετά από περίπου τρεις ώρες μαζί του, αισθανόταν ζαλισμένη και εξαντλημένη. Δεν πήρε τη δουλειά.

Η Αναΐς είχε φύγει από εκείνη τη συνέντευξη με την αίσθηση ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί, χωρίς όμως να μπορεί να εξηγήσει τι. Για μια στιγμή είχε περάσει από το μυαλό της ότι ίσως κάποιος είχε ρίξει κάτι στον καφέ της αλλά αμέσως απέρριψε τη σκέψη. «Είναι το υπουργείο Πολιτισμού. Δεν είναι δυνατόν», είχε πει στον εαυτό της.

Το περιστατικό, όπως λέει, επηρέασε την αυτοπεποίθησή της και τα επόμενα χρόνια ακολούθησε λιγότερο φιλόδοξη επαγγελματική πορεία. Μέχρι που, το 2019, έλαβε ένα γράμμα από την αστυνομία. Οι αστυνομικοί της αποκάλυψαν ότι πίστευαν πως ήταν μία από σχεδόν 200 γυναίκες που ο Νεγκρ φερόταν να είχε ναρκώσει κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας. Έκτοτε, δεκάδες ακόμη γυναίκες έχουν εμφανιστεί ως πιθανές παθούσες, με τον συνολικό αριθμό να πλησιάζει τις 250. «Σοκαρίστηκα», λέει. «Αλλά χάρηκα που έμαθα ότι δεν ήμουν τρελή. Κάτι είχε όντως συμβεί εκείνη την ημέρα».

Το αρχείο «Experiments P» και η αποκάλυψη της αρρωστημένης δράσης του

Ακόμη πιο ανατριχιαστικό ήταν αυτό που, σύμφωνα με την Αναΐς, της αποκάλυψαν οι αστυνομικοί για τον υπολογιστή του Νεγκρ. Οι Αρχές εντόπισαν ένα αρχείο με τίτλο «Experiments P», στο οποίο είχαν καταγραφεί οι γυναίκες που θεωρούνται πιθανά θύματα.

Σύμφωνα με όσα είπε η Αναΐς στο BBC, στο αρχείο σημειώνονταν η ώρα άφιξης κάθε γυναίκας στη συνέντευξη, η στιγμή που της χορηγούνταν το διουρητικό, πόσος χρόνος περνούσε μέχρι να ουρήσει, ακόμη και τι είδους εσώρουχα φορούσε.

Η ίδια είναι πλέον πεπεισμένη ότι η παράξενη γεύση του καφέ που της είχε προσφέρει ο Νεγκρ προερχόταν από τη διουρητική ουσία. Η έρευνα σε βάρος του άρχισε τον Ιούνιο του 2018, όταν συνάδελφός του τον εντόπισε να φωτογραφίζει μία γυναίκα κάτω από τραπέζι, σύμφωνα με ανακοίνωση της εισαγγελίας. Αρχικά τέθηκε σε διαθεσιμότητα από τη θέση του ως περιφερειακού διευθυντή Πολιτιστικών Υποθέσεων και το 2019 απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού.

Οι εισαγγελείς αναφέρουν ότι το 2018 είχε πει στους ερευνητές πως είχε «επιβάλει ταπεινωτικές καταστάσεις σε γυναίκες» κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας.

«Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου, ήταν ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση»

Παρόμοια είναι η μαρτυρία της Μαρί-Ελέν Μπρις, το όνομα της οποίας επίσης βρέθηκε, σύμφωνα με το BBC, στις σημειώσεις του Νεγκρ. Εκείνος της είχε πάρει συνέντευξη για θέση στο υπουργείο Πολιτισμού το 2016 στο Στρασβούργο.

Η Μαρί-Ελέν λέει ότι ο Νεγκρ τής είπε πως έδειχνε αγχωμένη και της πρότεινε να κάνουν μαζί μια βόλτα δίπλα στο κανάλι για να «χαλαρώσει». Στη διάρκεια του περιπάτου άρχισε και εκείνη να αισθάνεται ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Η πίεση εξελίχθηκε σε έντονο πόνο.

Ο Νεγκρ, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, της είπε ότι γνώριζε μια δημόσια τουαλέτα εκεί κοντά. Όταν έφτασαν, όμως, δεν υπήρχε καμία. «Είχα αρχίσει πραγματικά να υποφέρω. Πονούσα τόσο πολύ που είχα χλωμιάσει και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου». Τελικά δεν είχε άλλη επιλογή από το να ουρήσει σε δημόσιο χώρο. Ο Νεγκρ προσφέρθηκε να την καλύψει με το μπουφάν του. «Ήμουν τρομερά ντροπιασμένη», λέει. «Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου».

Για χρόνια κουβαλούσε την ντροπή όσων είχαν συμβεί. Όπως και η Αναΐς, έμαθε τι είχε συμβεί μόνο όταν επικοινώνησε μαζί της η αστυνομία. Η Μαρί-Ελέν υποστηρίζει ότι, πέρα από την ψυχολογική επιβάρυνση, αντιμετωπίζει έκτοτε και προβλήματα με το ουροποιητικό της σύστημα.

Παρότι όσα περιγράφει δεν αντιστοιχούν στην εικόνα που συνήθως έχει κάποιος στο μυαλό του όταν ακούει τον όρο «σεξουαλική επίθεση», η ίδια δεν έχει αμφιβολία για το τι της συνέβη. «Μου επιτέθηκαν, με νάρκωσαν, με δηλητηρίασαν. Για μένα είναι ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση», λέει.

«Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο σε 26 χρόνια»

Η υπόθεση εντάσσεται πλέον στην ευρύτερη συζήτηση που έχει ανοίξει στη Γαλλία για τη λεγόμενη «χημική υποταγή», δηλαδή τη χρήση ουσιών με σκοπό να αποκτήσει κάποιος έλεγχο πάνω σε ένα άλλο πρόσωπο.

Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο της γαλλικής κοινωνίας μετά την υπόθεση της Ζιζέλ Πελικό, ο σύζυγος της οποίας καταδικάστηκε το 2024 επειδή τη νάρκωνε και επέτρεπε σε αγνώστους να τη βιάζουν ενώ εκείνη βρισκόταν χωρίς τις αισθήσεις της.

Φέτος τέθηκε σε εφαρμογή πιλοτικό πρόγραμμα που επιτρέπει σε γυναίκες οι οποίες υποψιάζονται ότι κάποιος τους χορήγησε ουσίες να παραδίδουν δείγματα αίματος, ούρων ή μαλλιών για εργαστηριακό έλεγχο χωρίς να είναι απαραίτητο να έχουν προηγουμένως υποβάλει επίσημη καταγγελία στην αστυνομία.

Η περίπτωση του Νεγκρ, ωστόσο, παρουσιάζει μια σημαντική ιδιαιτερότητα: πολλές από τις γυναίκες δεν είχαν αντιληφθεί καν ότι ενδέχεται να είχαν ναρκωθεί. Ο καθηγητής Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το πιλοτικό πρόγραμμα στο νοσοκομείο Raymond-Poincaré AP-HP, χαρακτηρίζει «πολύ ασυνήθιστη» τη χρήση διουρητικών με αυτόν τον τρόπο.

Όπως είπε, δεν έχει συναντήσει τίποτα παρόμοιο στα 26 χρόνια που εργάζεται ως τοξικολόγος. Το εργαστήριο εξετάζει συστηματικά δείγματα για περίπου 400 ουσίες. «Τώρα, στη Γαλλία, ψάχνουμε και για διουρητικά», σημειώνει.