Ελευθέριος Φοινίτσης: Λίγο πριν την ολοκλήρωση μιας τεράστιας έρευνας για τα θύματα του Β Παγκοσμίου Πολέμου στην Κρήτη

Ο Ελευθέριος Φοινίτσης είναι ένας 88χρονος Ηρακλειώτης που εδώ και αρκετά χρόνια δουλεύει πάνω σε ένα ιερό σκοπό: Να βρει και να συγκεντρώσει σε μια έκδοση τα ονόματα όλων των θυμάτων των Ναζί από την Κρήτη, ανθρώπων που πέρασαν και μαρτύρησαν σε γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης την περίοδο της Κατοχής και όχι μόνο.

Επιδιώκει να δημιουργήσει έτσι ένα ιστορικό μαρτυρολόγιο για το νησί μας, μια βάση δεδομένων σε έντυπη μορφή που θα έχει διπλή αξία, καθώς όχι μόνο θα λειτουργήσει ως απόδοση τιμής  και μνήμης για όλους αυτούς τους ήρωες αλλά θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διεκδικηθούν μελλοντικά αποζημιώσεις από το Γερμανικό Κράτος, όπως έγινε με άλλες χώρες ακόμα και από το Ισραήλ.

«Θέλω τα ονόματα που θα συμπεριλάβω στην εργασία και  το βιβλίο μου να φτάσουν  ως τη Γενεύη και να αναγνωριστούν οι άνθρωποι αυτοί ως θύματα πολέμου»,  μας λέει και προσθέτει πως στόχος του είναι το βιβλίο του να γίνει η "μαγιά" για να μπορέσουν να βρεθούν τα ονόματα όλων όσων μαρτύρησαν στα δεκάδες στρατόπεδα που έφτιαξαν οι Ναζί την περίοδο του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Μόνο τα γενικά γερμανικά στρατόπεδα, εξηγεί ο ίδιος, είναι είκοσι επτά και εκείνος έχει καταφέρει να ολοκληρώσει την έρευνα του σε μόλις πέντε.

Δυστυχώς οι διαδικασίες αναζήτησης στοιχείων σε τέτοιους χώρους δεν είναι εύκολες και μετά το θάνατο της συζύγου του, που συνέδραμε στην προσπάθεια του, δεν μπόρεσε να επεκτείνει την έρευνα του.

Τον συναντήσαμε στο σπίτι του στο Ηράκλειο και μας έδειξε τμήμα του τεράστιου αρχειακού υλικού που έχει συγκεντρώσει μιλώντας μας για το όραμα του και την τεράστια προσπάθεια που καταβάλει να του δώσει σάρκα και οστά.

Όπως μας είπε, ετοιμάζει ένα βιβλίο για τους αφανείς ήρωες της Κρήτης , δηλαδή όλους εκείνους που έχασαν τη ζωή τους κατά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο έχοντας συγκεντρώσει στοιχεία από πέντε μεγάλα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας, μιας χώρας όπου έζησε για πολλά χρόνια.

Επίσης έχει συλλέξει ονόματα θυμάτων από ληξιαρχεία, φυλακές, κ.α.

Αρχικά ξεκίνησε την έρευνα αναζητώντας το όνομα του πατέρα του, για να δει που τον σκότωσαν οι Γερμανοί αφού τον συνέλαβαν στο Ηράκλειο και τον φυλάκισαν στη Στοά Μακάσι. 

Όταν άρχισαν όμως οι Γερμανοί να του διαθέτουν στοιχεία και για άλλους αιχμαλώτους των στρατοπέδων βρήκε ονόματα γνωστών του και κάπως έτσι άρχισε να επιδιώκει κι εκείνος τον εμπλουτισμό του αρχειακού υλικού που του έστελναν από τα στρατόπεδα που ερευνούσε με όλα τα ονόματα των Ελλήνων και κυρίως των Κρητικών αιχμαλώτων.

Μαζί με τα ονόματα των Κρητικών και Ελλήνων που του παραδόθηκαν βρίσκονται και ονόματα εβραίων ομήρων τα οποία δεν  θα συμπεριλάβει στο σύνολο τους στο νέο βιβλίο του καθώς συγκεντρώνεται έτσι  ένας αριθμός 20.000 ονομάτων, νούμερο τεράστιο για μια έκδοση.

Να σημειώσουμε πως έχει προηγηθεί μια μικρότερη έκδοση με ονόματα ανθρώπων που κρατήθηκαν στη Στοά Μακάσι στο Ηράκλειο (ανάμεσα τους και ο πατέρας του) και είτε κατέληξαν είτε όχι στο στρατόπεδο Μαουτχάουζεν.

Ο κ. Φοινίτσης παρότι πένθησε τον πατέρα του που σκοτώθηκε ή καλύτερα εξαϋλώθηκε σε γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης έφυγε νέος για τη Γερμανία και εργάστηκε, αρχικά, εκεί ως εργάτης για να μπορέσει να σταθεί οικονομικά στα πόδια του.

Στη συνέχεια όμως κατάφερε να σπουδάσει και να πάρει πτυχίο πολιτικού μηχανικού ενώ παντρεύτηκε Γερμανίδα και δημιούργησε εκεί την οικογένεια του.

Μάλιστα η σύζυγος του, που πλέον δε βρίσκεται στη ζωή, ήταν εκείνη που τον παρότρυνε να κάνει έρευνα συνολικά για τους Κρήτες αιχμαλώτους των  γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Λίγα λόγια για τον Ελευθέριο Φοινίτση

Ο Ελευθέριος Φοινίτης είναι γιος του Στέφανου Φοινίτση που υπήρξε κρατούμενος των Γερμανών στο στρατόπεδο Μαουτχάουζεν όπου κι έχασε τη ζωή του.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1938 και σε νεαρή ηλικία, το 1943, έμεινε ορφανός από πατέρα εξαιτίας της δολοφονίας του από τους Ναζί.

Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στο 4^ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου και συνέχισε στη νυχτερινή Εμπορική Σχολή καθώς έπρεπε να εργάζεται για να στηρίξει την οικογένεια του.

Εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1962 πηγαίνοντας οικονομικός μετανάστης στη Γερμανία απ όπου επέστρεψε στο Ηράκλειο το 1976 ως διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός.

Ήταν ακόμα παιδί όταν η σκέψη του περιστρεφόταν γύρω από το να βρει ίχνη των ομήρων Κρητικών του μεγάλου μπλόκου της Κρήτης.

Το κατάφερε το 2003 στο στρατόπεδο του Μαουτχάουζεν όπου βρήκε όχι μόνο τα ίχνη του περάσματος από εκεί του πατέρα του αλλά και πολλών άλλων Κρητικών.

Στο αρχείο του σήμερα βρίσκονται χιλιάδες ονόματα ομήρων από στρατόπεδα της Γερμανίας, τα οποία εμπλούτισε ερευνώντας κι άλλες πηγές, όπως φυλακές, ληξιαρχεία, νοσοκομεία κ.α ώστε να έχει αυτή τη στιγμή στη διάθεση του ένα πολύ μεγάλο αριθμό ονομάτων θυμάτων των Ναζί από την Κρήτη.