«Ελπίδα» μετέωρη στα χαλάσματα – Τρία χρόνια μετά τον σεισμό, η Πολιτεία σιωπά

Τρία χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό που χτύπησε τον Δήμο Μινώα Πεδιάδας, το Αρκαλοχώρι και οι γύρω περιοχές εξακολουθούν να ζουν ανάμεσα σε ερείπια, υποσχέσεις και κραυγές αγωνίας που χάνονται στο κενό.

«Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Τα προβλήματα παραμένουν ίδια όπως το 2021», δηλώνει στο newshub.gr με οργή και απογοήτευση ο Πρόεδρος του Συλλόγου Σεισμόπληκτων Δήμου Μινώα «Η Ελπίδα», Κώστας Γκαντάτσιος.

«Οι κάτοικοι ανησυχούν καθημερινά καθώς βρισκόμαστε σε σεισμική περίοδο, οι επιστήμονες είναι καθιστικοί και η Πολιτεία κοροϊδεύει τον εαυτό της. Τα χρήματα υπάρχουν αλλά παραμένουν παγιδευμένα σε λογαριασμούς – χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης».

400 κτήρια-φαντάσματα, 50 καταρρεύσεις, κανένα σχέδιο

Σύμφωνα με τον κ. Γκαντάτσιο, πάνω από 400 κτήρια έχουν χαρακτηριστεί υπό κατεδάφιση και παραμένουν όπως ήταν από την πρώτη μέρα του σεισμού – ορισμένα μάλιστα βρίσκονται σε κεντρικούς δρόμους. Τουλάχιστον 50 τμήματα κτηρίων έχουν καταρρεύσει, ενώ έχει καταγραφεί ακόμη και πτώση μπαλκονιού, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για την ασφάλεια των περαστικών και των παιδιών που διασχίζουν καθημερινά τις ίδιες επικίνδυνες διαδρομές για να φτάσουν στο σχολείο.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση κατάρρευσης κτηρίου στο κέντρο του Αρκαλοχωρίου που δημοσιοποιήθηκε στις 22/5 από τον Σύλλογο, χωρίς καμία απολύτως αντίδραση από τα αρμόδια Υπουργεία. «Σιγή ασυρμάτου», λέει η διοίκηση του Συλλόγου, επισημαίνοντας ότι «οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο» και πως «μια ολόκληρη κοινωνία είναι κυριολεκτικά εκτεθειμένη και απροστάτευτη».

Καταγγελίες για ελλιπή στελέχωση και απουσία ελέγχου

Η αποκατάσταση των ζημιών παραμένει στάσιμη και η στελέχωση του αρμόδιου τμήματος μηχανικών είναι απογοητευτικά ανεπαρκής. Ενώ μετά τον σεισμό της Πάρνηθας το 1999 υπήρξαν 300 μηχανικοί επί τόπου, στην περίπτωση του Δήμου Μινώα ήρθαν μόλις 20, με τον αριθμό να πέφτει στους 13-14 στην πορεία. Αυτές τις ημέρες αναμένονται ακόμη 9 οχταμηνήτες, όμως – όπως τονίζει ο κ. Γκαντάτσιος – αυτό δεν αρκεί.

«Ζητάμε από το 2021 στελέχωση με μόνιμο προσωπικό. Φωνάζαμε να μπουν και ιδιώτες μηχανικοί με μπλοκάκι, αλλά δεν υπήρξε καμία απάντηση. Υπάρχουν 4.000 περιπτώσεις και κανένας δεν ελέγχει πού πήγαν τα λεφτά. Εκεί ποιος θα έχει την ευθύνη; Ο μηχανικός;»

Αποζημιώσεις με καθυστερήσεις και αποκλεισμούς

Ο Σύλλογος επισημαίνει ακόμη το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλοί σεισμόπληκτοι σε δυσπρόσιτες περιοχές: ενώ προβλέπεται προσαύξηση 20% στις αποζημιώσεις, ελάχιστοι γνωρίζουν τη διαδικασία ή έχουν πρόσβαση για να υποβάλουν τις σχετικές αιτήσεις στο ΤΑΕΦΚ. Όπως αναφέρεται, «η προσαύξηση αφορά περιοχές όπου δυσχεραίνεται η μεταφορά υλικών και μηχανημάτων, αλλά απαιτείται αίτηση και έλεγχος – κάτι που δεν έχει διασφαλιστεί με διαφάνεια και επάρκεια».

Ο χρόνος εξαντλείται – όχι όμως η υπομονή

Η κρατική απραξία και η καθυστέρηση δεν είναι απλώς διοικητικό πρόβλημα. Είναι θέμα ζωής και θανάτου για εκατοντάδες πολίτες που ζουν ανάμεσα σε ακατάλληλα κτήρια, χωρίς στέγη, χωρίς σταθερό εισόδημα, χωρίς στήριξη.

Ο Σύλλογος Σεισμόπληκτων «Η Ελπίδα» δηλώνει πως θα συνεχίσει να αγωνίζεται, ζητώντας ουσιαστικές λύσεις, διαφάνεια, ευθύνες και δικαιοσύνη. Γιατί – όπως λένε – «η ελπίδα δεν είναι σύνθημα. Είναι δικαίωμα».