Ένας μικρός παράδεισος στην ενδοχώρα της Κρήτης - Μονή Σωτήρος Χριστού και Αγίου Γεδεών στις Μαργαρίτες Ρεθύμνου (Φωτο)

Ενας μικρός επίγειος παράδεισος περιμένει κάθε επισκέπτη που επισκέπτεται τις Μαργαρίτες, το γραφικό και πολύ όμορφο χωριό του Ρεθύμνου. Πρόκειται για την Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και Αγίου Γεδεών, που βρίσκεται σε ένα ύψωμα στην άκρη του χωριού.

Τον προσκυνητή κερδίζει από την πρώτη στιγμή το αμφιθεατρικό σημείο, στο οποίο είναι χτισμένο το μοναστήρι, ενώ η περιήγηση στους εξωτερικούς χώρους, αλλά και στο εσωτερικό της Μονής, μένει αξέχαστη σε ολους.

«Αγαπητέ προσκυνητή, καλώς ήρθες στην ιερά Μονή Σωτήρος Χριστού και Αγίου Γεδεών.

Η Ιερά αυτή Μονή, ιδρύθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα από την εντοπια οικογένεια των Δανδόλων και από τις αρχές του 18ου αιώνα αποτελεί μετόχο της Ι.Μ. Καρακάλλου Αγίου Όρους.

Είναι αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση της Σωτήρος Χριστού και πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου.

Στον Ιερό αυτό χώρο έζησε για έξι χρόνια (1707 ως 1803) ο άγιος οσιομάρτυς Γεδεών, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 30 Δεκεμβρίου», αναφέρει το μήνυμα με το οποίο η Μονή καλωσορίζει τους επισκέπτες.

Ο Ναός του Σωτήρος Χριστού, Καθολικό της Μονής Καρακάλλου, οικοδομήθηκε κατά τη βενετική περίοδο, στον 14ο και 15ο αιώνα.
Ηταν τοιχογραφημενος Ναός.

Στα τέλη του 16ου ή στις αρχές του 17ου αιώνα, διαμορφώθηκε στο δάπεδο του ναού ταφικό μνημείο, του οποίου η μονόλιθη καλυπτήρια πλάκα καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια του δαπέδου.

Το οικόσημο που έχει λαξευτεί μέσα σε κυκλικό πλαίσιο, σε χαμηλό ανάγλυφο, στην επιφάνεια της πλάκας, δηλώνει ότι ο τάφος ανήκει σε κάποιο μέλος της οικογένειας Dandolo, δηλαδή σε σημαντική οικογένεια ευγενών της περιοχής.

Μπροστά από την ωραία πύλη υπάρχει τάφος με ανάγλυφο το οικόσημο των Δανδόλων, που διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση ακόμη και σήμερα.

Η διακόσμηση του τάφου με βότσαλα είναι μεταγενέστερη, πιθανόν έγινε στη δεκαετία του 1960, όταν κατασκευάστηκε το νέο δάπεδο.

Το θύρωμα του ναού είναι νεότερο, η επιγραφή στο υπέρθυρο δηλώνει τη σχέση του Ναού με τη Μονή Καρακάλλου του Αγίου Όρους, της οποίας η Μονή αποτελούσε Μετόχι ήδη από τον 18ο αιώνα.

Το μοναστήρι φαίνεται ότι ξεκίνησε ως γυναικείο και σύμφωνα με την παράδοση, κατά την Οθωμανική κυριαρχία, οι Τούρκοι κατευθύνθηκαν προς τη μονή για να σφάξουν τις μοναχές και να λεηλατήσουν το χώρο.

Αυτές διέφυγαν από τη μονή και κρύφτηκαν σε ένα σπήλαιο της περιοχής.

Οι Τούρκοι τις ακολούθησαν, και σύμφωνα με την παράδοση, όταν έφτασαν έξω από το σπήλαιο, ένα άσπρο σύννεφο σκέπασε την είσοδο του και έτσι σώθηκαν οι μοναχές.

Κατά την Οθωμανική κυριαρχία το μοναστήρι παραχωρήθηκε στη Μονή Καρακάλου και από τότε μετατράπηκε σε ανδρικό.

Ένας από τους μοναχούς που έζησε στη μονή για 6 χρόνια, μέχρι το 1803, ήταν και ο οσιομάρτυρας Γεδεών ο οποίος καταγόταν από τον Τύρναβο της Λάρισας. Μαρτύρησε το 1818 στον Τύρναβο από τους Τούρκους.

Το καθολικό της μονής είναι αφιερωμένο στην κοίμηση της Θεοτόκου και σύμφωνα με την επιγραφή ανακαινίστηκε τον 18ο αιώνα, όταν έγιναν κι άλλες εργασίες στο συγκρότημα.