Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου: Τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν τη λειτουργική επισφάλεια του Νοσοκομείου

Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου καταγγέλλει δημόσια τη συστηματική παραπλάνηση της κοινωνίας από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, η οποία επιχειρεί να κατασκευάσει μια εικονική εικόνα «ενίσχυσης» του δημόσιου συστήματος υγείας, την ώρα που τα ίδια τα επίσημα κρατικά στοιχεία αποκαλύπτουν μια βαθιά και διαρκή αποδόμηση του ΕΣΥ.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση της: "Οι αριθμοί που είναι αναρτημένοι στην επίσημη πλατφόρμα του Υπουργείου Εσωτερικών δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης και διαψεύδουν κατηγορηματικά το κυβερνητικό αφήγημα περί προσλήψεων και στελέχωσης.

Σύμφωνα με την τελευταία επίσημη ενημέρωση στελέχωσης του ΕΣΥ από τη Διαδραστική Απεικόνιση του Υπουργείου Εσωτερικών – Σύστημα Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού: https://hrms.gov.gr/portal (Στατιστικά à Διαδραστική Απεικόνιση), για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2021 έως και τον Αύγουστο του 2025, το Βενιζέλειο Νοσοκομείο κατατάσσεται δεύτερο σε ολόκληρη τη χώρα σε καθαρή μείωση προσωπικού, με 345 εργαζόμενους λιγότερους, τη στιγμή μάλιστα που βρίσκεται σταθερά στην πρώτη δεκάδα επισκεψιμότητας στην επικράτεια.

Συγκεντρωτικούς πίνακες σχετικά με τη στελέχωση των Μονάδων Υγείας σε όλη την επικράτεια μπορείτε να δείτε στον σύνδεσμο: https://dikaiiekprosopisi.blogspot.com/2026/02/blog-post_17.html.

Η στελέχωση των νοσοκομείων της 7^ης ΥΠΕ φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Πρόκειται για ένα αδιαμφισβήτητο στοιχείο που επιβεβαιώνει πλήρως όσα η Ένωσή μας έχει αναδείξει εδώ και καιρό, τόσο με δημόσιες παρεμβάσεις όσο και με επίσημα υπομνήματα (ΑΡΧΕΙΟ PDF –> ΥΠΟΜΝΗΜΑ 24-11-2025).

Το Βενιζέλειο διαθέτει σήμερα το χαμηλότερο επίπεδο μη ιατρικού προσωπικού της τελευταίας εξαετίας. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση επικαλείται χιλιάδες προσλήψεις, η πραγματικότητα δείχνει ότι οι αποχωρήσεις, οι παραιτήσεις λόγω εξουθένωσης και η φυγή εργαζομένων υπερβαίνουν κατά πολύ κάθε νέα άφιξη, οδηγώντας σε σταθερή και επικίνδυνη συρρίκνωση του μόνιμου ανθρώπινου δυναμικού.

Η λεγόμενη «ενίσχυση» που προβάλλεται επικοινωνιακά βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε ένα επισφαλές σώμα επικουρικών και συμβασιούχων εργαζομένων, οι οποίοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά καταγράφονται ως «προσωρινοί», ώστε να συντηρείται τεχνητά η εικόνα μιας λειτουργικής επάρκειας.

Στο Βενιζέλειο, η κάλυψη των οργανικών θέσεων δεν ξεπερνά το 62% σε σύνολο 1.193 προβλεπόμενων, τη στιγμή που οργανισμός του νοσοκομείου θα έπρεπε να προβλέπει τουλάχιστον 500 κλίνες και όχι 440 κλίνες που προβλέπονται σήμερα, το οποίο απαιτεί 2.000 εργαζόμενους για να υπάρχει λειτουργία με ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση επιμένει να χαρακτηρίζει «επαρκή» τη λειτουργία με το μισό προσωπικό, βαφτίζοντας τη διαχείριση της κατάρρευσης ως επιτυχία.

Η πραγματικότητα στα νοσοκομεία, όπως και στο Βενιζέλειο, είναι αμείλικτη. Τμήματα λειτουργούν χωρίς να υπάρχουν στον οργανισμό, με χειρουργικές αίθουσες και κλίνες ΜΕΘ να παραμένουν κλειστές, κυρίως λόγω έλλειψης νοσηλευτών. Οι μετακινήσεις προσωπικού από άλλες μονάδες υγείας, οι συνεχείς εσωτερικές μετακινήσεις νοσηλευτικού προσωπικού για το «μπάλωμα» των κενών και οι εντολές για υπερεργασία δεν συνιστούν στελέχωση. Αποτελούν κανιβαλισμό του ίδιου του συστήματος, που μεταθέτει το πρόβλημα από τη μία μονάδα στην άλλη, εξοντώνοντας τους εργαζόμενους.

Ιδιαίτερα στη νοσηλευτική υπηρεσία, η κατάσταση έχει λάβει χαρακτηριστικά λειτουργικής επισφάλειας, με σύνολο εργαζομένων (μόνιμοι και συμβασιούχοι) τέλος του 2025 τα 484 άτομα, τη στιγμή που στον οργανισμό προβλέπονται 597, προβλεπόμενες θέσεις που ούτως ή άλλως δεν επαρκούν για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών και δεν αποτυπώνουν τις σύγχρονες ανάγκες σε υπηρεσίες υγείας. Απόδειξη των σοβαρών προβλημάτων στελέχωσης αποτελεί ο συνολικός αριθμός ημερών χρέους (άδειες και ρεπό), οι οποίες για τη Νοσηλευτική υπηρεσία τέλους του 2025 ξεπερνούσαν τις 22.000 ημέρες!

Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση που επικρατεί στη Β’ Παθολογική Κλινική, η οποία αποτελεί τον αδιάψευστο μάρτυρα της επισφάλειας. Με δύναμη 29 κλινών που συχνά φτάνουν τις 33, οι απογευματινές/νυχτερινές βάρδιες καλύπτονται από μόλις 2 νοσηλευτές (όπου πολλές φορές ο ένας είναι βοηθός ή ειδικευόμενος), δημιουργώντας μια εφιαλτική αναλογία, χαμηλότερη από τα οριζόμενα διεθνή πρότυπα ασφαλείας. Με την τρέχουσα δύναμη των 11 ατόμων συμπεριλαμβανομένου του προϊστάμενου (3 άτομα λείπουν με μακροχρόνια άδεια), εκ των οποίων 5 άτομα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ) και έναν ειδικευόμενο, η επιστημονική ευθύνη της κλινικής μετακυλίεται σε μόλις 6 νοσηλευτές (ΠΕ/ΤΕ). Αυτό καθιστά αδύνατη τη σύνθεση σύννομων προγραμμάτων, καθώς η νομοθεσία και η δεοντολογία απαιτούν την παρουσία υπεύθυνου νοσηλευτή σε κάθε βάρδια. Στην πράξη, η κλινική λειτουργεί με μηδενική εφεδρεία, όπου μία και μόνο αναρρωτική άδεια αφήνει το τμήμα χωρίς νόμιμη κάλυψη.

Το νοσηλευτικό προσωπικό στη Β’ Παθολογική Κλινική καλείται να φροντίσει σηπτικούς, νευρολογικούς, νεφρολογικούς ασθενείς και περιστατικά με άνοια ή κατακλίσεις, ενώ ταυτόχρονα διαχειρίζεται θεραπείες υψηλής επιτήρησης (ανοσοσφαιρίνες, βιολογικούς παράγοντες). Η τραγική έλλειψη βοηθητικού προσωπικού αναγκάζει ουκ ολίγες φορές τους νοσηλευτές να εκτελούν αλλότρια καθήκοντα μεταφορέων, βοηθών θαλάμου και καθαριότητας, οδηγώντας σε πλήρη σωματική και ψυχική κατάρρευση. Με εκκρεμή πάνω από 500 χρωστούμενα ρεπό και άδειες και με συναδέλφους που πάσχουν από σοβαρά μυοσκελετικά και αυτοάνοσα νοσήματα να εξαναγκάζονται σε υπερεργασία, ο κίνδυνος ιατρονοσηλευτικού λάθους δεν είναι απλώς μια πιθανότητα.

Παρά τις υποσχέσεις ενίσχυσης, οι μήνες κυλούν χωρίς να διαφαίνεται άμεση λύση. Μάλιστα, προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι ενώ ενεργοποιήθηκε συμπληρωματικά η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων για την εγγραφή των υποψηφίων στους ηλεκτρονικούς καταλόγους του λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού των Μονάδων Υγείας, το Βενιζέλειο δεν περιλαμβάνεται μέσα σε αυτά, σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που είχαμε από το διοικητή της 7^ης ΥΠΕ.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στους θαλάμους, η Διοίκηση, η 7^η ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας επιλέγουν να επενδύουν σε επικοινωνιακές φιέστες για προγράμματα όπως το Health IQ και πιστοποιήσεις ISO 9001, μιλώντας για δείκτες ποιότητας και άριστη λειτουργία υπηρεσιών, την ώρα που δεν υπάρχει το απαιτούμενο προσωπικό. Οι δείκτες ποιότητας δεν βελτιώνονται με φόρμες και ερωτηματολόγια, αλλά με προσλήψεις, ανθρώπινο δυναμικό και πραγματική ενίσχυση των κλινικών. Η αντίφαση ανάμεσα στη βιτρίνα των ISO και του Health IQ και στη ζοφερή πραγματικότητα των τμημάτων είναι πλέον κραυγαλέα.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση επιλέγει να επενδύει επικοινωνιακά σε εγκαίνια κτιρίων και εξοπλισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, αφήνοντας συνειδητά κενές τις οργανικές θέσεις. Δημιουργούνται έτσι σύγχρονες, ανακαινισμένες δομές χωρίς το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό, ένα «άδειο κέλυφος» που προετοιμάζει το έδαφος για τη μελλοντική είσοδο ιδιωτικών συμφερόντων, με το πρόσχημα ότι «το κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει» τις μονάδες που το ίδιο έχει αποψιλώσει. Πρόκειται για μια πολιτική επιλογή και όχι για αδυναμία, για ένα σχέδιο ελεγχόμενης κατεδάφισης του ΕΣΥ, ώστε να μετατραπεί η δημόσια περίθαλψη σε πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι η υπομονή μας έχει εξαντληθεί. Η υπερπροσπάθεια των εργαζομένων δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχίσει να καλύπτει τα κενά της κρατικής αδιαφορίας. Θέτουμε τη Διοίκηση του Νοσοκομείου, την 7^η ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας προ των ευθυνών τους και τους καθιστούμε αποκλειστικά υπεύθυνους για οτιδήποτε συμβεί από εδώ και στο εξής σε βάρος της υγείας των ασθενών και της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας των εργαζομένων.

Δεν ζητάμε συγχαρητήρια, ούτε επικοινωνιακά εύσημα. Ζητάμε συναδέλφους για να μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας με ασφάλεια, νομιμότητα και αξιοπρέπεια.

Με δεδομένη τη σοβαρότητα της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, η Ένωση Εργαζομένων καλεί το σύνολο του προσωπικού του νοσοκομείου σε έκτακτη Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 11 Μαρτίου, από 10:00 π.μ. έως 12:00 μ.μ., προκειμένου να συζητηθούν διεξοδικά οι εξελίξεις και να ληφθούν συλλογικές αποφάσεις για τις επόμενες ενέργειες και μορφές δράσης.

Για τη διευκόλυνση της συμμετοχής των εργαζομένων, προκηρύσσεται ταυτόχρονη στάση εργασίας κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, ώστε το προσωπικό να μπορέσει να συμμετάσχει μαζικά στη διαδικασία.

Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη. Η υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, της ασφάλειας των ασθενών και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων αποτελεί συλλογική ευθύνη"