Κωστής Παπαδάκης: Η μελέτη του πρώην διευθυντή της πάλαι ποτέ ΑΤΕ, για το ελαιόλαδο - Η απάτη των εμπόρων

Εμπαιγμός τόσο του ελαιοπαραγωγού όσο και του καταναλωτή κρύβεται πίσω από τις σημερινές τιμές παραγωγού και καταναλωτή στο ελαιόλαδο. Ποιος το λέει αυτό; Ο συνταξιούχος σήμερα γεωπόνος και πρώην διευθυντής του Β΄καταστήματος Ηρακλείου της πάλαι ποτέ Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος Κωστής Παπαδάκης. Στοιχεία – «φωτιά» που προέρχονται από δική του έρευνα και ανάλυση, αποκαλύπτει στο newshub.gr ο αγαπητός στους αγρότες γεωπόνος, που ως στέλεχος της ΑΤΕ ήταν η δουλειά του να κάνει μελέτες κόστους κυρίως στα θερμοκήπια της Μεσαράς και της Ιεράπετρας.

«Κάθε μέρα ακούς και τα έχουν εναντίον του λαδιού. Και αυτή τη στιγμή στον παραγωγό στοιχίζει 6 με 7 ευρώ και το δίνει 4», λέει χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα μας ο γνωστός γεωπόνος.

Και συνεχίζει: «Παλιότερα, το 2005, που είχαμε πάλι μαζί παρουσιάσει μια ανάλογη ανάλυση, το λάδι στοίχιζε 4 ευρώ στον παραγωγό το κιλό και οι έμποροι του αγόραζαν 2,3 ευρώ το το κιλό. Θα μου πεις «τότε πώς «έβγαινε» ο παραγωγός»; Τότε «έβγαινε» γιατί είχε εργατικά χέρια από το σπίτι. Δούλευαν τα παιδιά, δεν υπολόγιζαν μεροκάματα και υπήρχε επίσης και μια επιδότηση τότε. Τώρα, πού να βρεις εργατικά χέρια; Και τότε το κόστος παραγωγής ήταν στα 4 ευρώ το κιλό ενώ τώρα δεν είναι κάτω από 6 με 7 ευρώ το κιλό»!

Την ίδια ώρα που ο έμπορος αγοράζει το ελαιόλαδο στα 4 ευρώ, το πουλάει στα 14 ευρώ         στον καταναλωτή, όπως σημειώνει ο Κωστής Παπαδάκης. «Είναι δυνατόν ο γεωργός να δουλεύει ένα χρόνο, να παίρνει 4 ευρώ και μέσα σε αυτά να μην καλύπτεται το κόστος. Και να το παίρνει ο έμπορος και αύριο το πρωί να πουλάει 14 ευρώ το λίτρο»!

Όσο για το επιχείρημα περί «παγκόσμιας αγοράς», ο Κωστής Παπαδάκης κάνει λόγο για προπαγάνδες. «Τι θα πει διεθνής αγορά; Εγώ το πούλησα πρόπερσι το λάδι 4.40 ευρώ το κιλό. Και μετά 10 μέρες το πουλούσαν αυτοί 15 ευρώ το κιλό (ή 12 με 13 ευρώ το λίτρο που είναι λιγότερο από κιλό). Και τώρα το ίδιο κάνουν. Εγώ τότε που το αγόραζαν εδώ 4 και 5 ευρώ, είδα στη Γερμανία γνωστό μου και μου λέει, ότι το έβρισκε στο ράφι 35 ευρώ το λίτρο», όπως λέει χαρακτηριστικά.

Η μελέτη του Κωστή Παπαδάκη

Αναλυτικότερα: «Παρατηρείται ότι όλοι αναφέρονται στην τιμή του λαδιού, δίνοντας την εντύπωση ότι οι αυξήσεις αυτές, συμβάλουν στην αύξηση του πληθωρισμού. Απόψεις που προέρχονται από άγνοια, τόσο των δημοσιογράφων όσο και του καταναλωτικού κοινού. Κανένα προϊόν δεν μπορεί να κριθεί αν είναι φτηνό ή ακριβό εφόσον δεν είναι γνωστό τόσο το κόστος παραγωγής όσο και η τιμή που απολαμβάνει ο παραγωγός με την τιμή της αγοράς που πληρώνει ο καταναλωτής. Επίσης δεν υπάρχει κρατική παρέμβαση για την πάταξη της αισχροκέρδειας που υπάρχει στην ψαλίδα των τιμών παραγωγού και καταναλωτή».

Ο Κωστής Παπαδάκης υποστηρίζει, ότι οι απόψεις αυτές αδικούν τόσο τον παραγωγό όσο και τον ελαιοπαραγωγό. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο σε άγνοια αλλά και σε προπαγάνδα των μεγαλεμπόρων αγοράς ελαιολάδου σε εσωτερικό και εξωτερικό.

«Λόγω της ενασχόλησης μου με το αντικείμενο της ελαιοκομίας επί 40 και πλέον έτη, μπορώ να καταθέσει ορισμένα στοιχεία που αφορούν το κόστος παραγωγής και τη διατροφική αξία του ελαιολάδου:

Για το κόστος παραγωγής θα αναφερθώ σε ένα κοστολόγιο ελαιολάδου το έτος 2005.

Κόστος παραγωγής βγάλαμε τότε και το παρουσιάσαμε στην πάλαι ποτέ εκπομπή Κιβωτός της ΚΡΗΤΗ ΤV 4 ευρώ το κιλό. Ο έμπορος τότε το πωλούσε 8 με 10 ευρώ το λίτρο. Όχι το κιλό αλλά το λίτρο!

Τότε τιμή ημερομισθίου ήταν 30 με 35 ευρώ ανά ημέρα. Το κόστος άροσης ήταν 30 ευρώ ανά στρέμμα. Και το κόστος κλαδέματος 1,5 ευρώ ανά δέντρο.

Η καλλιέργεια ήταν ζημιογόνα. Διενεργούνταν όμως, αφενός γιατί η οικογένεια είχε ίδια εργατικά χέρια η εργασία των οποίων δεν πληρωνόταν και παράλληλα υπήρχε μία ικανοποιητική επιδότηση του ελαιολάδου που κάλυπτε μέρος της ζημίας».

Μετά από 20 χρόνια, τι;

«Φτάνουμε στο 2025, μετά από 20 χρόνια:  Τιμή ημερομισθίου 80 ευρώ ανά στρέμμα από 30 έως 35. Κόστος άροσης 65 ευρώ από 30. Κόστος κλαδέματος 5 με 7 ευρώ ανά δέντρο από 1,5 ευρώ. Επιπλέον, η τιμή του νερού υπερδιπλάσια. Η τιμή των λιπασμάτων διπλάσια. Εδώ τώρα, το κόστος παραγωγής βγαίνει 6 με 6,5 ευρώ ανά κιλό με πολύ μικρό κέρδος για τον παραγωγό.

Τιμή που αγοράζουν οι έμποροι από τον παραγωγό, 4,4 ευρώ το κιλό. Άρα ο ελαιοκαλλιεργητής, όχι μόνο δεν είχε κέρδος,  αλλά υφίσταται σοβαροτάτη ζημιά μη καλύπτοντας ούτε τα καλλιεργητικά του έξοδα. Κατά μείζονα λόγο δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειας του.

Να σημειωθεί ότι με τιμή ελαιολάδου 4,4 ευρώ ανά κιλό, η αξία του ελαιολάδου που θα μαζέψει ένας εργάτης την ημέρα, είναι περίπου 160 με 170 ευρώ και από αυτά η τιμή παραγωγού είναι στα 80 ευρώ. Άρα ο παραγωγός παίρνει το 50% και το υπόλοιπο το παίρνει ο εργάτης για 365 ημερομίσθια το χρόνο συν τα καλλιεργητικά του έξοδα. Αυτό δεν το έχει κανείς από αυτούς που λένε ότι είναι ακριβό το λάδι», λέει χαρακτηριστικά ο γεωπόνος Κωστής Παπαδάκης.

Στο μεταξύ, όπως λέει, πλέον η οικογένεια δεν έχει βοήθεια από τα παιδιά και η επιδότηση έχει μειωθεί δραματικά έως και έχει κοπεί. «Όλα αυτά σήμερα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη της ελαιοκαλλιέργειας, άρα στην αστυφιλία και στην αγορά ελαιολάδου από το Πακιστάν και την Τουρκία».

Η θρεπτική αξία του ελαιολάδου

Τέλος, ο γεωπόνος Κωστής Παπαδάκης αναφέρεται στη θρεπτική αξία του ελαιολάδου λέγοντας:

«Αρκεί να παραθέσουμε ορισμένες μόνο από τις ιδιότητες:

Το ελαιόλαδο καταρχήν είχε χαρακτηριστεί ως «υγρός χρυσός» από τον Όμηρο ενώ ο Ιπποκράτης είχε αναγνωρίσει τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Αυτές είναι, ότι περιέχει μεγάλη ποσότητα αντιοξειδωτικών. Προστατεύει από καρδιοπάθειες. Έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Βοηθάει στην πρόληψη εγκεφαλικών επεισοδίων. Μειώνει την εμφάνιση διαβήτη. Βοηθάει στην αντιμετώπιση ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Αναστέλλει την εξέλιξη αλτσχάϊμερ. Καταπολεμά την κατάθλιψη. Ενυδατώνει το δέρμα και τα μαλλιά. Περιέχει ικανές ποσότητες θρεπτικών στοιχείων όπως νάτριο, κάλιο, σίδηρο, ω – 6, ω-3, βιταμίνη Ε και βιταμίνη Κ και ενισχύει τη μάχη κατά του καρκίνου. Το ελαιόλαδο τέλος είναι το πιο υγιεινό λάδι παγκοσμίως.

Το ελαιόλαδο είναι και τροφή και φάρμακο για τον άνθρωπο. Και ταυτόχρονα υπάρχει παράνομο κέρδος τόσο σε βάρος του παραγωγού όσο και σε βάρος του καταναλωτή. Καλό είναι να ληφθούν μέτρα ώστε να μην γίνει η χώρα μας εισαγωγέας ελαιολάδου με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική μας οικονομία».