Κρίση στην Κρητική Εκκλησία με αφορμή την Εκλογή Μητροπολίτη στα Χανιά-Αλήθειες που παραβλέπονται

Μπορεί να ήταν προγραμματισμένη εδώ και καιρό η συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου στο Μέγαρο Μαξίμου με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη όμως τη δεδομένη στιγμή συνέπεσε  με μια πρωτοφανή κρίση στις σχέσεις των δυο αυτών πλευρών με την Εκκλησία της Κρήτης.

Τι συζήτησαν, αν συζήτησαν και προς τα που θα κινηθούν ως προς το επίμαχο ζήτημα, θα το μάθουμε σύντομα.

Αυτό όμως που ήδη γνωρίζουμε, με φόντο την εκλογή του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, είναι πως η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Κρητικής Εκκλησίας, για λόγους που εκείνη επέλεξε να προτάξει, λειτούργησε με τρόπο που εξαρχής φάνηκε ότι θα την οδηγούσε σε αδιέξοδο.

Θέλησε  να κλείσει «πόρτες» σε εκείνους που, ας μην γελιόμαστε, σε όλες τις άλλες, ανάλογες, εκλογές άνοιγε διάπλατα.

Κι επειδή τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομα τους, κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε πως δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά ούτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ούτε ο Πρωθυπουργός, ούτε οι λοιποί κυβερνητικοί παράγοντες έχοντας άποψη περί της εκλογής νέου Μητροπολίτη στα Χανιά και παραβιάζοντας, όπως πολλοί έγραψαν, τον Καταστατικό Χάρτης της Εκκλησίας της Κρήτης κι όσα αναφέρει για εκλογή μητροπολιτών και μεταθετό.

Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, όλοι, πλην ενός Ιεράρχη από τα ανατολικά του νησιού, αναζήτησαν και είχαν κατά την εκλογή τους στήριξη πολιτικών, εύπορων και ισχυρών οικογενειών καθώς και αρχηγών κομμάτων.

Και ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος Κρήτης υποστηρίχθηκε από τον Πρωθυπουργό κατά την εκλογή του, δεν είναι μυστικό.

Οι «πόρτες» λοιπόν είναι ανοικτές εδώ και χρόνια και το ξέρουν από πρώτο χέρι εκείνοι που μιλούν τώρα για «ωμές παρεμβάσεις». Και  φυσικά αυτές οι «πόρτες» δεν μπορούν να ανοιγοκλείνουν κατά το δοκούν.

Κι αν θέλουμε να διευρύνουμε λίγο τον κύκλο των παρεμβάσεων, αλλά προς αντίθετη κατεύθυνση, δεν πρέπει να αφήσουμε απέξω αυτούς που κράτησαν εκτός  καταλόγου των προς αρχιερατεία Αρχιμανδριτών πρόσωπα που θα έπρεπε να ήταν εγγεγραμμένα σε αυτόν εδώ και καιρό. Αρχιμανδρίτες ικανούς και μορφωμένους με προσόντα τέτοια που θα μπορούσαν να ενώσουν κι όχι να διχάσουν ποίμνιο και Εκκλησία. Η συμπλήρωση του καταλόγου δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά.

Ούτε η εκλογή ή μάλλον η μετάθεση Μητροπολίτη σε μυστικές συνάξεις σε μοναστήρια. Αυτές οι ενέργειες δεν μπορούν προφανώς  να παραβλεφθούν από το Πατριαρχείο.

Σημαντικό στοιχείο εξάλλου σε όλο αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται παίζουν, κατά ασφαλείς πληροφορίες μας, κινήσεις ανθρώπων από το χώρο της Κρητικής Εκκλησίας που ενώ αρχικά στήριξαν το μεταθετό του Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου στη Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου τώρα όχι μόνο υπαναχωρούν αλλά μοιάζει να αφήνουν μόνο του και έκθετο τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο  να υποστεί τις συνέπειες της στάσης της Κρητικής Εκκλησίας έναντι Κυβέρνησης και Πατριαρχείου.

Να σημειώσουμε πως μέχρι αυτή τη στιγμή πέρα από την τροπολογία που έκλεισε οριστικά το ζήτημα του μεταθετού, δημόσια για όσα έχουν συμβεί, δεν έχουν τοποθετηθεί ούτε ο Πρωθυπουργός ούτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Μάλιστα η σιωπή του Παναγιωτάτου εδώ και μήνες κι όχι μόνο στην παρούσα φάση (να θυμίσουμε τι συνέβη με τα Σταυροπηγιακά Μοναστήρια) μαρτυρά πολλά για τα συναισθήματα του αναφορικά με τα όσα άδικα και ανεπίτρεπτα λόγω της θέσης του, έχουν ειπωθεί σε βάρος του.