Κρήτη: Αναβολή στα ασφαλιστικά μέτρα για τη Χρυση - Στα χαρακώματα ιδιώτες και Δημόσιο

Ένα ακόμη επεισόδιο στο σίριαλ με το νησί της Χρυσής αναμένεται να έχουμε τις επόμενες μέρες.

Πρόκειται για την υπόθεση των δεδομένων ιδιωτών που έχουν προσφύγει και στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης του περασμένου Αυγούστου που παρέχει θεσμική ισχύ στην Επιτροπή Εφαρμογής και Παρακολούθησης του Σχεδίου Δράσης Νήσου Χρυσής και η οποία με τη σειρά της ανακοίνωσε την απαγόρευση τουριστικών εγκαταστάσεων, ακόμη και την παρουσία τουριστών στο νησί, αφού όπως τονίζεται το περιβάλλον της Χρυσής είναι λίγο πριν την καταστροφή.

Σύμφωνα με πληροφορίες η εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων στο Ειρηνοδικείο Ιεράπετρας που έχουν καταθέσει οι ιδιώτες θα γίνει στις 7 Ιούλη μετά την αναβολή που είχαμε πριν από λίγα 24ωρα

Αναβολή την οποία ζήτησαν οι δικηγόροι του Δημοσίου την ώρα που οι ιδιώτες ως φερόμενοι ιδιοκτήτες έκτασης στο νησί έχουν καταθέσει και αγωγή αποζημίωσης σε βάρος του υπουργείου Περιβάλλοντος, της Δασικής Υπηρεσίας, του Δήμου Ιεράπετρας, της Περιφέρειας Κρήτης, της Αποκεντρωμένης και άλλων φορέων, αξιώνοντας πόσα πολλών χιλιάδων ευρώ έκαστος, εμφανίζοντας εκτασεις δηλωμένες ως περιουσίες

Υπενθυμίζεται ότι μήνυση κατά της Επιτροπής Εφαρμογής και Παρακολούθησης του Σχεδίου Δράσης της νήσου έχει κατατεθεί και από τον δήμαρχο Ιεράπετρας, ενώ ο Δήμος έχει προσφύγει στο ΣτΕ ζητώντας την ακύρωση των απαγορεύσεων.

Όπως λέει η πλευρά του Δήμου διαφωνούν με τις αποφάσεις και τον τρόπο που προκρίνεται η προστασία του νησιού. 

Επερώτηση 

Την ίδια ώρα με επερώτηση για την προστασία της νήσου Χρυσής και τη θέση που προτίθεται να λάβει η Περιφερειακή Αρχή κατέθεσαν οι περιφερειακοί σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης Κρήτης, Μανώλης Συντυχάκης, Νίκος Μανουσάκης, Αλέκος Μαρινάκης.

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση «με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ όπως και των προηγούμενων, η νήσος Χρυσή βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, με την τεράστια καταστροφή του οικότοπου του νησιού.
Η Χρυσή είναι άλλο ένα «θύμα» της πολιτικής διαχρονικά των κυβερνήσεων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ), που αντιμετωπίζουν το περιβάλλον ως πεδίο επιχειρηματικής δράσης. Υλοποιούν τη στρατηγική της ΕΕ για την «πράσινη ανάπτυξη», ακολουθώντας τις οδηγίες του μεγάλου κεφαλαίου, του ΣΕΒ, των τραπεζών, σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος. Μάλιστα, για την καλύτερη προσαρμογή στις ανάγκες κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, η περιβαλλοντική νομοθεσία εκσυγχρονίζεται, διαρκώς, πχ πρόσφατα με τον περιβαλλοντοκτόνο Νόμο 4685/2020.
Βέβαια, σε αντίθεση με τις «πράσινες επενδύσεις» που επιδοτούνται με δεκάδες δις. ευρώ, το κράτος θυσιάζει, με τα κριτήρια του «κόστους – οφέλους», τις υποδομές για την προστασία του λαού (έργα αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής θωράκισης και συνολικής πολιτικής προστασίας), με τις γνωστές ολέθριες συνέπειες -και στην Κρήτη- .
Συνυπεύθυνες στην καταστροφή της Χρυσής είναι η περιφερειακή και οι δημοτικές αρχές, που προωθούν αυτή την πολιτική και συν τις άλλοις αναλαμβάνουν να εξωραΐσουν στον λαό τις καπιταλιστικές επενδύσεις, τη στρατηγική του κράτους σε ενέργεια (η Χρυσή βρίσκεται στο περιβόητο ενεργειακό οικόπεδο 15) και τουρισμό, που ευνοεί τα μονοπώλια και τσακίζει λαϊκά δικαιώματα, εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους.
Για παράδειγμα, η πλειοψηφία του περιφερειακού συμβουλίου Κρήτης στήριξε την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για τις περιοχές του Δικτύου Natura 2000 της Κεντρικής και Ανατολικής Κρήτης που, με πρόσχημα την προστασία της βιοποικιλότητας, δίνει άλλοθι σε αδειοδοτήσεις για εγκαταστάσεις ΑΠΕ και άλλες δραστηριότητες ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές, όπως η Νήσος Χρυσή, με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ.
Η περιφερειακή αρχή αποδέχεται τον στόχο μετατροπής της Κρήτης σε ενεργειακό κόμβο και έχει αναλάβει να εκτονώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια που δικαιολογημένα εκφράστηκε από τον λασιθιώτικο λαό, με την ΕΠΜ για τις προστατευόμενες περιοχές στην Ανατολική Κρήτη.
Στα πλαίσια αυτά, είναι υποκριτικό το ενδιαφέρον με τη χρηματοδότηση προγραμματικών συμβάσεων – δράσεων του «Σχεδίου Διαχείρισης Νήσου Χρυσής», όταν η περιφέρεια στηρίζει και υλοποιεί όλη την αντιλαϊκή πολιτική σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος της Κρήτης.
Συνάμα, είναι υποκριτική η συζήτηση για αξιοποίηση της Χρυσής στο όνομα της «ήπιας τουριστικής αξιοποίησης», αφού στόχος είναι πώς θα ικανοποιηθούν, όσο πιο αποτελεσματικά και γρήγορα, τα συμφέροντα των ομίλων και όχι πώς θα στηριχτούν οι εργαζόμενοι και οι επαγγελματίες της περιοχής ή η ανάγκη των εργαζομένων, των λαϊκών οικογενειών για αναψυχή και τουρισμό. Ανάγκη που συνθλίβεται λόγω της εντατικοποίησης της δουλειάς και της ακρίβειας που κατατρώει το λαϊκό εισόδημα.
Επιπλέον, είναι φανερό ότι υπάρχει μεθόδευση στο ζήτημα του λεγομένου «ιδιοκτησιακού» της Χρυσής. Ενώ ο Δημόσιος χαρακτήρας της Χρυσής είναι αδιαπραγμάτευτος, κανείς αρμόδιος φορέας ουδέποτε επιδίωξε να δοθεί οριστική λύση με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν. Αυτή η στάση των υπευθύνων κατοχυρώνει την εμπορευματοποίηση του νησιού και αξιοποιείται για την αποποίηση ευθύνης από αρμόδιους φορείς ή για τη γνωστή αλληλομετάθεση ευθυνών ανάμεσα στα επίπεδα του κράτους.
Με δεδομένη τη σοβαρότητα του θέματος, ζητούμε να συζητηθεί στο περιφερειακό συμβούλιο η προστασία της Χρυσής. Η Χρυσή ή θα προστατευτεί για τον λαό και τις ανάγκες του ή θα συνεχίσει να αφήνεται έρμαιο στα συμφέροντα του κεφαλαίου (ενεργειακού, τουριστικού κ.α.). Το περιφερειακό συμβούλιο να πάρει έστω και τώρα τη σωστή θέση, τη θέση των πολλών για:

• Κατοχύρωση της Νήσου Χρυσής ως λαϊκή περιουσία. Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της. Να μην επιτραπεί με κανένα τρόπο η εμπλοκή της Χρυσής στον ενεργειακό σχεδιασμό του κεφαλαίου, είτε ως έδαφος, είτε ως θαλάσσιο οικόπεδο. Απόσυρση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης για τη νήσο Χρυσή και όλων των αντιπεριβαλλοντικών νόμων πχ Ν.4685/2020.
• Μέτρα, με βάση τις επιστημονικές υποδείξεις, για την προστασία του νησιού, την αποκατάσταση του δάσους, την απομάκρυνση υποδομών και κατασκευών που το απειλούν, ακολουθώντας τις επιστημονικές κατευθύνσεις, και να υλοποιηθούν οι απαραίτητες υποδομές προστασίας (φυλάκια, πυροπροστασία κ.α.)
• Να γίνουν προσλήψεις του απαραίτητου προσωπικού φύλαξης με μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλο το έτος (δασοφύλακες, δασολόγοι, αρχαιολόγοι κ.α.)».