Κρήτη: Από το δάσος του Κρούστα στο Οροπέδιο Καθαρού

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2024 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε μια ακόμα κυκλική πεζοπορία στην όμορφη αλλά και άγνωστη κρητική φύση και συγκεκριμένα ξεκίνησε από το καταπράσινο δάσος μετά τον Κρούστα ως το ύψος του οροπεδίου του Καθαρού κι έπειτα πάλι πίσω!

Κατά τις εννιά η ώρα το πρωί ξεκινάμε, περίπου 30 πεζοπόροι, πολλοί απ’ αυτούς καινούριοι. Να ‘ναι που η πορεία θεωρείται εύκολη, αφού αποτελείται αποκλειστικά από χωματόδρομους; Να ‘ναι που είμαστε σχεδόν στα μέσα φθινοπώρου οπότε ξεκινά η ορειβατική σεζόν; Ο καιρός πάντως, που είναι ακόμα πολύ ζεστός στα παραθαλάσσια, στην τοποθεσία «Του Ομέρη ο λάκκος» (950 μ.), όπου παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας, είναι μάλλον δροσερός κι ιδανικός για πεζοπορία.

Ακολουθούμε λοιπόν τον χωματόδρομο με κατεύθυνση νότια, και κατηφορική, θαυμάζοντας τις βραχομορφές ανάμεσα στα δέντρα κι ανασαίνοντας την μοσχομυριστή φρεσκάδα του πευκοδάσους. Πόσοι πνεύμονες πράσινου μάς έχουν μείνει πια; Ανοίγουμε φράχτες, περνάμε από αυτοσχέδια σπιτάκια σκύλων, ένδειξη ύπαρξης ενεργούς κτηνοτροφίας στην περιοχή. Μελίσσια πολλά εκατέρωθεν του δρόμου, πευκόμελο πολύ καλής ποιότητας παράγεται εδώ, όπως και στη γειτονικό Σελάκανο. Απορρίμματα από παιγμένες μπαλωτιές, δείχνουν έντονη δραστηριότητα κυνηγών. Αγροικίες ή και ολόκληροι οικισμοί μέσα στα πεύκα με λογής-λογής οπωροφόρα και γραφικά εκκλησάκια χωμένα στα πεύκα. Και σήμερα αρκετά είναι τα αγροτικά που συναντάμε φορτωμένα με μήλα, μια που είναι η εποχή τους. Γενικά πέρα από εμάς τους ‘αργόσχολους’ πεζοπόρους το δάσος φαίνεται να σφύζει από ζωή κατά καιρούς. 

Μετά από μιας ώρας πορεία προς ΝΔ, κάπου κοντά στις Μάλες, θα ακολουθήσουμε το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4, που ενώνει τα δυο οροπέδια Καθαρού και Σελάκανου. Καταπληκτική είναι η θέα προς τα χωριά Μάλες, Χριστός, Μεταξοχώρι και τα νότια παράλια, αλλά και το καταπράσινο οροπέδιο του Σελάκανου, όσο και στις ΝΑ κορυφές της Δίκτης: Κορέλι, Σκαφιδαράς, Λάζαρος, που υψώνουν επιβλητικά τον δωρικό όγκο τους. Όρνια που κουρνιάζουν σε αυτά μας γυροφέρνουν. Εδώ το δάσος κάπως αραιώνει, καθώς υπάρχουν ίχνη πυρκαγιάς, αλλά πολλά είναι τα περιβόλια με μηλιές κι αχλαδιές. Πώς να μην απλώσεις χέρι να κόψεις έστω ένα ζουμερό καρπό, αφού τα σάκχαρα του φρούτου είναι τόσο ευεργετικά στον ορειβάτη; Βάζουμε και κανα δυο στις τσέπες για τον δρόμο! Φτάνουμε έτσι ως το εκκλησάκι του Αφέντη, όπου θα κάνουμε το διάλλειμα μας για πικ-νικ. Έπειτα θα ακολουθήσουμε το Ε4 ως το σημείο όπου πινακίδες μας πληροφορούν ότι αν συνεχίσουμε δυτικά θα βγούμε Καθαρό, ενώ αν θέλουμε να γυρίσουμε στα αμάξια μας, το καλό που μας θέλουμε είναι να πάρουμε κατεύθυνση βόρεια προς τον Κρούστα. Με λίγη ανηφορίτσα ως τα 1.290 μέτρα θα φτάσουμε στην περιοχή «Του Δώρου ο πόρος», απ’ όπου παίρνουμε την κατηφόρα της επιστροφής. Θα περάσουμε από το έτερο περιφραγμένο εκκλησάκι του Αφέντη στα μετόχια του Κρούστα, θα θαυμάσουμε τη θέα και στα δύο πελάγη, το βόρειο και το νότιο κρητικό, ταυτόχρονα, για να γλιστρήσουμε τέλος στου Ομέρη τον λάκκο, όπου παρκάραμε. Μια στάση τέλος για μια μπίρα στις κατάμεστες από κόσμο ταβέρνες του Κρούστα  είναι επιβεβλημένη.

Έτσι τελειώνει μια ακόμα όμορφη πεζοπορία στην ενδοχώρα έχοντας διανύσει σχεδόν 16 χιλιόμετρα σε 5 ώρες με τις στάσεις! Ευχαριστούμε θερμά τον αρχηγό μας, Γιώργο Βαρδάκη, για την σοφή του καθοδήγηση, που κράτησε μια τόσο μεγάλη ομάδα αδιάσπαστη ως το τέλος.