Κρήτη: Οι ελαιοπαραγωγοί σπεύδουν να ραβδισουν τα λιόφυτα τους υπό το φόβο του δάκου!

Μπροστά σε μια από τις πιο δύσκολες ελαιοκομικές περιόδους βρίσκονται οι ελαιοπαραγωγοί στην Κρήτη.

Και αυτό γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε πολλαπλά προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί και εκφράζονται όλα σε ένα, στην ελαιοσυγκομιδή.
Από την ανομβρία, ως την κακοδιαχείριση και την εγκατάλειψη των ελαιώνων λόγω της αύξησης του κόστους, αλλά και της μείωσης της τιμής, ως το δάκο, οι αγρότες είναι αντιμέτωποι με μια χρονιά... εκρηκτική.

Συμφωνα με παράγοντες της αγοράς, η ποσότητα του λαδιού που θα παράξουμε ειδικά στην Κρήτη θα είναι τρομακτικά μικρή, την ώρα που το διεθνές "παιχνίδι" της τιμής του λαδιού είναι που καθορίζει την εγχώρια τιμή του προϊόντος.

Αυτή τη στιγμή σε πολλές περιοχές του Νομού Ηρακλείου για παράδειγμα, οι ελαιοπαραγωγοί σπεύδουν να ραβδίσουν τα λιόφυτα τους, παρά το γεγονός πως οι ελιές μπορεί να μην είναι ακόμη ώριμες, φοβούμενοι πως όσο περνάει ο καιρός, τόσο ο δάκος θα καταστρέφει τον καρπό.

«Αυτή τη στιγμή οι ελαιοπαραγωγοί καλά κάνουν και πηγαίνουν για να μαζέψουν τις ελιές. Υπαρχει μια πρωιμότητα στην ωρίμανση. Πρέπει να είναι προσεκτικοί στο άλεσμα τους, αφού πρέπει να τις αλέθουν αρκετή ώρα για να σπανε τα κύτταρα και να μπορέσουν να πάρουν το λάδι. Δυστυχώς ειναι αναγκασμένοι να το κάνουν αυτό, γιατί η δακοκτονία είναι ανεπαρκής, όπως πάντα και τα φάρμακα δεν θα μπορούσαν να κάνουν δουλειά.

Είναι μια διαδικασία, πολυέξοδη, χρονοβόρα και το βασικό χωρίς αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή.
Τις περασμένες χρονιές, είχαν χρησιμοποιηθεί παγίδες σωστού τύπου, αλλά φέτος με την κίνηση των Κεντρων Υποδοχής Δηλώσεων να προτείνουν παγίδες για την παρακολούθηση και όχι για την καταπολέμηση, και τελικά να μην μπαίνουν ούτε αυτές οι παγίδες, τα λιόφυτα έμειναν απροστάτευτα απέναντι στο δάκο.

Η δακοκτονια έχουμε τρόπους να γίνεται σωστά, όπως γινόταν στο παρελθόν. Υπαρχουν τρόποι και έχουμε τα αρχεία αυτα. Στη σημερινή εποχή όμως είναι απλώς μια λογιστική εγγραφή και δε γίνεται με σωστό, επιστημονικό τρόπο», σημειώνει ο εντομολόγος και ιδρυτής της «Δακοφάκας» κ. Ευρικλής Φιτσάκης

Ο κ. Φιτσάκης μάλιστα αναφέρει ότι ηδη σε αρκετες περιοχές το πρόβλημα με το δάκο, οδηγεί από μόνο του στο πρόωρο μάζεμα των ελιών. Γιατί όπως τονίζει αν δεν μαζευτούν αυτοί οι καρποί, πριν χτυπηθουν από το δάκο, τότε θα έχουμε άθλιας ποιότητας λάδι.

«Είναι μονόδρομος το πρώιμο λιομάζωμα. Αυτό που προτείνεται είναι να περιμένουν να γίνει μωβ το 10% του καρπού. Για να πέφτουν εύκολα και να έχουν το σωστό λάδι μέσα, αλλά και να μπορέσουν να το αποδώσουν στο ελαιοτριβείο. Δε συστήνεται επίσης σε καμία περίπτωση να χτυπαμε πολύ τα δέντρα, με δυνατό ράβδισμα, γιατί είναι πολύ κουρασμένα, έχουν πολύ λίγα φύλλα και δε θα μπορέσουν να αποδώσουν τα επόμενα χρόνια», καταλήγει ο κ. Φιτσάκης