«Λαϊκή Συσπείρωση» Κρήτης: Κριτική στις δηλώσεις του Περιφερειάρχη για νέα ΚΑΠ και Ταμείο Συνοχής

Οι περιφερειακοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης Μαρινάκης Αλέκος, Βρύσαλης Δημήτρης και Μανουσάκης Νίκος ασκούν κριτική, μέσω ανακοίνωσης τους στις  δηλώσεις του περιφερειάρχη Κρήτης,  για τη νέα ΚΑΠ και το Ταμείο Συνοχής της ΕΕ.

Πιο συγκεκριμένα αναφέρουν:

"Σε εκδήλωση της περιφέρειας για την Κοινή Αγροτική Πολιτική  2028-2034,  ο περιφερειάρχης  διατύπωσε «ανησυχία» για την προτεινόμενη νέα ΚΑΠ,  αλλά και τις συζητήσεις που προαναγγέλλουν αποδυνάμωση, κεντρικοποίηση ή ακόμη και κατάργηση της αυτοτελούς Πολιτικής Συνοχής.

Ανέπτυξε, ξανά, το αφήγημα της «περιφερειακής ανάπτυξης με ισχυρό αποκεντρωμένο ρόλο».

Αφήγημα, το οποίο έχει πλέον ξεθωριάσει και δεν μπορεί να κρύψει την πραγματικότητα της λειτουργίας της τοπικής διοίκησης, ως ένα από τα επίπεδα  της αντιλαϊκής διακυβέρνησης, μακριά και  έξω από τις λαϊκές ανάγκες. 

Η  αγωνία της περιφερειακής αρχής για τη νέα ΚΑΠ στην πραγματικότητα αποσκοπεί στον εγκλωβισμό των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.

Συγκεκριμένα  : 

Η περιφερειακή αρχή  των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ παρουσιάζει το «φαρμάκι» ως «φάρμακο», αφού τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φτωχοί  αγρότες,  οι κτηνοτρόφοι,  οι μελισσοκόμοι  και οι  ψαράδες,  είναι αποτέλεσμα ακριβώς αυτής της κυρίαρχης αντιλαϊκής πολιτικής,  με μοχλό την ΚΑΠ και τις Οδηγίες της ΕΕ.  

Συνέπειες αυτής της πολιτικής είναι το υψηλό κόστος παραγωγής, και οι χαμηλές τιμές που επιβάλλουν οι εμποροβιομήχανοι που αγοράζουν «κοψοχρονιά» τα προϊόντα στο χωράφι,  η καθημερινή ληστεία από τους ομίλους των λιπασμάτων, των εφοδίων και της Ενέργειας,  μέσα στην «απελευθερωμένη» αγορά της ΚΑΠ, οι αθρόες εισαγωγές αγροτικών προϊόντων και οι «ελληνοποιήσεις» για λογαριασμό των επιχειρηματικών συμφερόντων. Κι όλα αυτά, βέβαια, συνδέονται και με την ακρίβεια στα τρόφιμα για τις λαϊκές οικογένειες.

Η περιφερειακή αρχή συγκαλύπτει το σύστημα της ΚΑΠ, τον προσανατολισμό των ευρωπαϊκών ενισχύσεων στην οικονομική στήριξη των μεγάλων αγροτικών ιδιοκτησιών και το ξεκλήρισμα των αγροτών με μικρό πολυτεμαχισμένο κλήρο. Αλλά  και την ΕΕ ξεπλένει, αφού αποσιωπά ότι οι πόροι της ΚΑΠ έρχονται στην παρούσα φάση να υπηρετήσουν την πολεμική προπαρασκευή.  

Ειδικότερα, για την προτεινόμενη νέα ΚΑΠ 2028-2034, τα κονδύλια της πλέον «δεσμεύονται» με αυστηρούς όρους για να υπηρετήσουν τη λεγόμενη «στρατηγική αυτονομία» της Ένωσης.

 Στην πραγματικότητα, αυτό σημαίνει τη διοχέτευση πόρων για την εξασφάλιση κρίσιμων πρώτων υλών και προηγμένων τεχνολογιών που απαιτεί η πολεμική βιομηχανία και η κούρσα των εξοπλισμών. Το πλαίσιο αυτό προβλέπει μείωση των αγροτικών επιδοτήσεων κατά 25%, σε κατεύθυνση συμμόρφωσης με τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας. Επιπλέον, η γη και η αγροτική δραστηριότητα αντιμετωπίζονται ως εργαλεία για «γεωπολιτική θωράκιση». 

Επιπλέον, η δέσμευση του 43% του προϋπολογισμού της ΚΑΠ για κλιματικούς στόχους δεν αποτελεί μέριμνα για τη φύση, αλλά έναν μηχανισμό αναδιανομής υπέρ των μονοπωλίων. Οι αγρότες καλούνται ήδη να εφαρμόσουν αυστηρά και κοστοβόρα περιβαλλοντικά πρωτόκολλα (π.χ. eco-schemes), τα οποία αυξάνουν το κόστος παραγωγής, χωρίς να εξασφαλίζουν ανάλογη αύξηση της τιμής του προϊόντος. Τα κονδύλια αυτά καταλήγουν τελικά στις βιομηχανίες παραγωγής «πράσινης» τεχνολογίας, πιστοποιημένων σπόρων, ειδικών λιπασμάτων και ψηφιακών συστημάτων παρακολούθησης, τα οποία ο ατομικός αγροτοπαραγωγός καλείται να εφαρμόσει.

Επίσης, με βάση όσα έχουν δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας για την ΚΑΠ μετά το 2028, για να έχει ένας αγρότης πρόσβαση στα κονδύλια που σχετίζονται με τις φυσικές καταστροφές θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει ότι έλαβε ο ίδιος μέτρα πρόληψης (π.χ. αντιχαλαζικά δίχτυα, τεχνολογίες κ.λπ.). Πρόκειται για την πλήρη αποποίηση της κρατικής ευθύνης, ενώ  όποιος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να «θωρακιστεί» προληπτικά, θα θεωρείται «υψηλού κινδύνου», γεγονός που θα οδηγεί είτε σε μειωμένες ενισχύσεις είτε σε πλήρη αποκλεισμό. Αντί για ένα κρατικό, καθολικό σύστημα ασφάλισης της παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κινδύνους και τις νόσους, η ΚΑΠ διαχρονικά προωθεί τη μεταφορά του κόστους των καταστροφών και της πρόληψής τους στον ίδιο τον παραγωγό, ενισχύοντας την κερδοφορία των ασφαλιστικών εταιρειών και των εταιρειών γεωργικού εξοπλισμού. 

 Στο έδαφος της ΕΕ και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της αναπτύχθηκε και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, για το οποίο  υπάρχουν πολιτικές αλλά και ποινικές ευθύνες, ενώ  σε επίπεδο επταετίας που κυβερνά η ΝΔ, το συνολικό ποσό που έχει στερηθεί ο αγροτικός κόσμος ξεπερνάει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.  Η κυβέρνηση στην προσπάθειά της να συγκαλύψει αυτές τις ευθύνες και να βγάλει λάδι τις σκανδαλώδεις μεθοδεύσεις πρωτοκλασάτων στελεχών της (υπουργών, βουλευτών, προέδρων του ΟΠΕΚΕΠΕ) προς όφελος των «ημετέρων», επιχειρεί  να φορτώσει το βάρος και το κόστος της δικής της αυθαιρεσίας στις πλάτες των παραγωγών.

Πιο πρόσφατο επεισόδιο αυτής της επιχείρησης είναι η μαζική αποστολή ατομικών ειδοποιήσεων από την ΑΑΔΕ για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά, προκειμένου η κυβέρνηση να μετατοπίσει τη συζήτηση και να συγκαλύψει τις δίκαιες αντιδράσεις για τις καθυστερήσεις στην καταβολή εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που το κράτος οφείλει στους παραγωγούς (Οικολογικά Σχήματα, συνδεδεμένες, de minimis κ.ά.). 

 Η «Λαϊκή Συσπείρωση» Κρήτης στέκεται δίπλα στον δίκαιο αγώνα των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων του νησιού μας και στηρίζει τα αιτήματά τους που αφορούν  την ίδια την επιβίωσή τους,  το αυτονόητο: Να μπορούν να ζήσουν από τη δουλειά τους στη γη και στα κοπάδια τους αξιοπρεπώς!

Στηρίζει τις διεκδικήσεις τους για να μην συγκαλυφθεί το σκάνδαλο των κυβέρνησης ΝΔ-ΕΕ και να μην καθυστερήσουν, ούτε να μειωθούν, με αφορμή αυτό, όπως και την αναθεώρηση της ΚΑΠ σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, οι επιδοτήσεις που δικαιούνται βιοπαλαιστές αγρότες που παλεύουν να μην ξεκληριστούν.

Οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι έχουν τις σπουδαίες παρακαταθήκες του ξεσηκωμού στα μπλόκα σε όλη τη χώρα. Έχουν πείρα και πρέπει να την αξιοποιήσουν. 

Είδαν την κυβέρνηση, μαζί με όλα τα άλλα αστικά κόμματα και τάχα «αντισυστημικά», να ψηφίζουν ξανά την ΚΑΠ στο Ευρωκοινοβούλιο, αφού δεσμεύονται από την ίδια πολιτική ενίσχυσης των ομίλων της αγροτοδιατροφικής παραγωγής. Είδαν ότι στο επίκεντρο της στρατηγικής ΕΕ – κυβέρνησης είναι το «πρόβλημα του μικρού και κατακερματισμένου κλήρου», με τον οποίο το σύστημα  θέλει να ξεμπερδεύει. 

Ξέρουν πως μόνο ο οργανωμένος αγώνας σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τους αντιπάλους της αγροτιάς, που είναι οι έμποροι, οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, το κράτος, οι κυβερνήσεις και η ΕΕ, μπορεί να φέρει αποτελέσματα"