Ο Χ. Μαμουλάκης για τα δάνεια ν. Κατσέλη: «Οι δανειολήπτες πρέπει να δικαιωθούν στο ακέραιο»

Την ξεκάθαρη θέση ότι οι τράπεζες και τα funds - και όχι οι φορολογούμενοι όπως προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ - θα πρέπει να πληρώσουν την επιστροφή των εκατοντάδων εκατομμυρίων που παρανόμως χρέωναν σε εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες του Νόμου Κατσέλη, όπως έκρινε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, επισημαίνει ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, τονίζοντας σε δήλωσή του:

«Αν χρωστάς εσύ σε τράπεζα, πληρώνεις εσύ. Αν χρωστάει η τράπεζα σε εσένα, και μάλιστα κλεμμένα, πληρώνεις πάλι εσύ.

500 εκ. ευρώ από τους φορολογούμενους, 200 εκ. ευρώ από τράπεζες, servicers και funds. Αυτή είναι η πραγματική αναλογία της τροπολογίας που έφερε νύχτα η κυβέρνηση μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του Νόμου Κατσέλη, καθώς η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκρινε παράνομο τον τρόπο με τον οποίο χιλιάδες δανειολήπτες  εκτοπίστηκαν από την προστασία του Νόμου Κατσέλη.

Δηλαδή, κάποιοι πλήρωναν επί χρόνια χρήματα που δεν όφειλαν να πληρώνουν, καθώς οι τράπεζες τους έκλεβαν με τον τοκισμό των δανείων. Το 71% του λογαριασμού, το πληρώνει η κοινωνία και μόλις το 29% αυτοί που έκλεψαν τα χρήματα.

Ας το πούμε απλά: Όταν ένα πολίτης χρωστάει στην τράπεζα, πληρώνει ο ίδιος. Όταν όμως προκύπτει ότι οι δανειολήπτες επιβαρύνθηκαν με τρόπο που κρίθηκε παράνομος από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, τότε η κυβέρνηση βάζει μπροστά τον φορολογούμενο. 500 εκ. ευρώ από τον κρατικό κορβανά. 500 εκ. ευρώ που θα μπορούσαν κάλλιστα να κατευθυνθούν στην υγεία, στην παιδεία, στη στέγαση των νέων, στην αντιμετώπιση του δημογραφικού.

Η θέση είναι ξεκάθαρη και κρυστάλλινη: Οι δανειολήπτες πρέπει να δικαιωθούν στο ακέραιο. Όμως το κόστος πρέπει να το αναλάβουν εκείνοι που ωφελήθηκαν και όχι οι Έλληνες φορολογούμενοι.

Για ακόμα μια φορά η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι όταν πρόκειται για τράπεζες και funds, βρίσκει λύσεις. Καταλάβατε τώρα τι μελετούσαν για μέρες και δεν εφάρμοζαν άμεσα την απόφαση;

Αλήθεια, εσύ ακόμα τους εμπιστεύεσαι;».