Ρέθυμνο: Προβληματισμός για την αντοχή των κτιρίων στην παλιά πόλη σε ενδεχόμενο μεγάλο σεισμό

Ο σεισμός στο Ηράκλειο και οι χιλιάδες κατοικίες που πλέον έχουν κριθεί μη κατοικήσιμες έχοντας μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα αποκαλύπτει την αντισεισμική «γύμνια» που κτήρια σαν αυτά της Κρήτης έχουν.

Και δεν είναι μόνο το Αρκαλοχώρι και οι γύρω περιοχές που λαβώθηκαν. Θα μπορούσε να είναι το Ρέθυμνο, η παλιά του πόλη ή και χωριά στην ενδοχώρα, αν ένας αντίστοιχα ισχυρός σεισμός είχε επίκεντρο την περιοχή μας.

Ο πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ρεθύμνου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτικής Κρήτης Σπύρος Καλησπεράκης, μιλώντας στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Team FM 102 «Πρώτη Γραμμή» περιέγραψε την κατάσταση των κτηρίων στο Ρέθυμνο και ειδικά στο ιστορικό κέντρο, για το οποίο τόνισε ότι πρέπει να βρεθεί ο τρόπος να συνδράμει ουσιαστικά και η πολιτεία.

Ο μηχανικός Θοδωρής Βουρβαχάκης, ο οποίος επισκέφθηκε με κλιμάκιο τις πληγείσες περιοχές του Αρκαλοχωρίου, τόνισε πως στην πλειοψηφία τους οι κατοικίες που έχουν κριθεί μη κατοικήσιμες για την ώρα, είχαν σοβαρές ελλείψεις στην κατασκευή τους.

«Γενικά παρατήρησα ότι το χτίσιμο δεν ήταν το ενδεδειγμένο, δηλαδή ό,τι πέτρες και χώμα από την περιοχή, δεν είχαν καλή αρμολόγηση, δεν είχαν σωστή οικοδομή. Οι ζημιές που έγιναν μπορούν να αποκατασταθούν, όμως και πάλι θα είναι ευάλωτα», είπε ο κ. Βουρβαχάκης.

Εύκολη «υπόθεση» η διάβρωση στο Ρέθυμνο – Η παλιά πόλη απαιτεί συντονισμό

Η κατάσταση των κτηρίων στο ιστορικό κέντρο είναι ένα θέμα που απασχολεί χρόνια και όπως φαίνεται θα συνεχίσει να μας απασχολεί επίσης για χρόνια εάν στο μεταξύ η πολιτεία δεν αναλάβει την ευθύνη, ειδικά για κτήρια που είναι εγκαταλελειμμένα.

Ο κ. Καλησπεράκης προσπαθεί να θέσει προ των ευθυνών του και το κράτος – πλην των ιδιοκτητών – γνωρίζοντας πως είναι κάτι που εκκρεμεί χρόνια. «Στην παλιά πόλη το έχουμε πει πολλές φορές ως ΤΕΕ ότι πρέπει να γίνει μία συστηματική αντιμετώπιση, μία καταγραφή. Έχουμε ερειπωμένα κτήρια που δεν βρίσκεται καν ο ιδιοκτήτης. Και κάτι πρέπει να γίνει. Γιατί όταν έχουμε μεγάλη πυκνότητα ανθρώπων κάτω από τα κτήρια, η πιθανότητα ένα μικρό πράγμα που θα πέσει δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα. Πόσο μάλλον με την πυκνότητα των πολιτών στην δική μας παλιά πόλη. Θεωρούμε ότι ίσως είναι μια ευκαιρία τώρα με το γεγονός αυτό να πάρουμε ενέργεια για να κάνουμε κάτι».

Πάντως, αν κάτι πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως περιοχές σαν το Ρέθυμνο, με τη θάλασσα δίπλα στην πόλη, η διάβρωση είναι η μόνη εύκολη υπόθεση. Και συνήθως τα κτήρια παρουσιάζουν έντονα προβλήματα, εντονότερα ακόμα και από παλιότερες οικοδομές σε άλλα σημεία, που απαιτούν ουσιαστικές ενέργειες και όχι «φτιασιδώματα», όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Καλησπεράκης.

«Μην ξεχνάμε ότι το Ρέθυμνο είναι εξαιρετικά διαβρωτικό και οι οικοδομές μας, εκτός του ότι έχουν χτιστεί με παλαιότερους κανονισμούς, έχουν υποστέι και τη φθορά του χρόνου η οποία είναι ισχυρότατη στο Ρέθυμνο. Και αυτό πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας. Πρέπει να σταματήσουμε τα φτιασιδώματα. Στο Ρέθυμνο αυτή τη στιγμή έχουμε οικοδομές, που παρουσιάζουν κάποια προβλήματα, που πολλές φορές οι ιδιοκτήτες κάνουν κάποιες εργασίες για να κλείσουν και να επουλώσουν αυτά τα θέματα. Και οι ιδιοκτήτες έχουν την ψευδαίσθηση ότι έκαναν κάτι. Δεν έκαναν τίποτα. Απλά καθυστερούν την συνέχεια της διάβρωσης. Άρα μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι με τα φτιασιδώματα λύνουμε τα θέματα.

Έχουμε την εμπειρία με τα δύο μπαλκόνια, που είχαμε οξείδωση του οπλισμού σε τραγικό επίπεδο. Ήμουν στην Αθήνα, όπου στις οικοδομές στο κέντρο, που είναι πολύ παλιές, δεν βλέπεις τέτοια φαινόμενα. Γιατί δεν υπάρχει θάλασσα. Εδώ το περιβάλλον είναι τρομερά οξειδωτικό. Και αυτό έχει αλλάξει στις νέες οικοδομές, όμως στις παλιές το θέμα είναι έντονο.

Επομένως, όταν κάποιος αποφασίζει να κάνει εργασίες, πρέπει να αντιμετωπίσει την ουσία του προβλήματος, βλέποντας εάν υπάρχει στατική επάρκεια».

Η οικονομική δυσκολία φέρνει προβληματικές κατασκευές

Το γεγονός ότι η οικονομική κατάσταση είναι δύσκολη σήμερα για την πλειοψηφία των πολιτών είναι πολύ σημαντική παράμετρος στην κατάσταση των κτηρίων, σημειώνει ο κ. Καλησπεράκης, που τονίζει πως μπορεί να μην υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής κατάρρευσης, αλλά και επιμέρους ζημιών που είναι εξίσου σοβαρός.

«Η ποιότητα και η ασφάλεια των κατασκευών συναρτάται από την οικονομική δυνατότητα των πολιτών και της κοινωνίας. Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Δηλαδή ο άνθρωπος που είχε πάρει από τον παππού του ένα πέτρινο και του ανέβασε έναν όροφο ακόμα τσιμεντένιο χωρίς καμιά μελέτη, το έκανε προφανώς για να στεγάσει τα παιδιά του. Δεν το έκανε επειδή δεν ήξερε ότι το σωστό δεν είναι αυτό και πρέπει να κάνει κάτι άλλο. Απλά δεν είχε προφανώς την οικονομική δυνατότητα. Σε αντίστοιχα διλήμματα θα μπουν και τώρα.

Μπορούν να κάνουν κάτι άλλο από το να τα επισκευάσουν;», αναρωτιέται ο κ. Καλησπεράκης, ο οποίος ωστόσο σημειώνει πως μία τέτοια κατάσταση είναι μία καλή ευκαιρία όλοι να σκεφτούν στις δικές τους κατοικίες τι μπορεί να μην λειτουργεί σωστά: «Καθένας από εμάς πρέπει να πάει σπίτι του και να σκεφτεί. Σε έναν ισχυρό σεισμό, δεν είναι απαραίτητο ότι θα πέσει το σπίτι του, αλλά σε απλά πράγματα, όπως έχει βιδώσει τη ντουλάπα του για να μην πέσει πάνω του, έχει ένα βαρύ αντικείμενο στην άκρη του ραφιού. Κατά την ίδια έννοια, στην παλιά πόλη – ας μην μπούμε στην έννοια της κατάρρευσης – ένα μπαλκόνι που είναι σαθρό, αν πέσει, ενώ από κάτω είναι γεμάτο τουρίστες, θα προκαλέσει θανάτους, που είναι αδιανόητοι.

Κατά την ίδια έννοια καθένας από εμάς ας δει προσεκτικά σπίτι του αν έχει πράγματα που σε περίπτωση σεισμού θα του προκαλέσουν ατυχήματα.

Γιατί για να αντιμετωπίσουμε την ουσία της αντισεισμικότητας των κτηρίων στην χώρα μας, το θέμα είναι τεράστιο και πολύ δύσκολο».