Στην εκδήλωση της Ένωσης Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Ηρακλείου ο Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης

Ο Βουλευτής Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης, συμμετείχε στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Ηρακλείου, με θέμα «Οι νομικές προεκτάσεις της τεχνητής Νοημοσύνης».

Μετά την εκδήλωση ο Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης έκανε την ακόλουθη δήλωση : «Θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου στην Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Ηρακλείου και ιδιαιτέρως στον Πρόεδρό της Παναγιώτη Πρινιωτάκη για τη διοργάνωση αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας εκδήλωσης, στην οποία είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε τις αξιόλογες τοποθετήσεις εξειδικευμένων επιστημόνων αλλά και να ανταλλάξουμε απόψεις για αυτό το τόσο σπουδαίο θέμα. Τα τελευταία χρόνια η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί πρωταγωνιστή της τεχνολογικής ανάπτυξης. Η παρουσία της στην σύγχρονη πραγματικότητα, την καθιστά ένα άγνωστο για πολλούς πεδίο που προκαλεί τόσο γοητεία όσο και δέος. Με την ολοένα αυξανόμενη χρήση αλγοριθμικών συστημάτων, ανακύπτουν στην κοινωνία προβληματισμοί. Ως προς τα όρια και τους όρους με τους οποίους μπορεί να υποβοηθήσει ή να υποκαταστήσει η Τεχνητή Νοημοσύνη τον άνθρωπο. Ο παραπάνω σκεπτικισμός δεν αφήνει αδιάφορο τον κλάδο της νομικής επιστήμης.

Καταρχάς, δημιουργείται ένα σύνολο νομικών προβληματισμών που ανακύπτουν από την χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στη δικαιοσύνη. Μπορεί αυτή να αποτελέσει ένα εργαλείο διευκόλυνσης του Δικαστή; Μπορεί να συμβάλλει στην επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης; Μπορεί να απαντά σε τεχνοκρατικά ζητήματα στα οποία ο Δικαστής στερείται γνώσεων; Είναι συνταγματικά επιτρεπτή η χρήση της στον κλάδο απονομής δικαιοσύνης, και υπό ποιους όρους; Μπορεί να ληφθεί μία απόφαση αποκλειστικά από ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης και αν ναι, διασφαλίζονται έτσι οι θεμελιώδεις αρχές που οφείλουν να διέπουν τη δικαιοσύνη, όπως η αρχή της δημοσιότητας και η ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών; Εν τέλει, δύναται η χρήση της να ενισχύσει το θεμελιώδες δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας;

Επίσης, κατά το σχηματισμό δικανικής κρίσης, πώς θα εξειδικεύσει ένας αλγόριθμος άνευ συνείδησης αόριστες νομικές έννοιες όπως «τα χρηστά ήθη», «τα διδάγματα της κοινής πείρας», «η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη», «η χρηστή διοίκηση», «το δημόσιο συμφέρον», αλλά και «το συμφέρον του τέκνου»;

Τελικά ο στόχος δεν μπορεί να είναι μία Τεχνητή Δικαιοσύνη. Αλλά μία δικαιοσύνη που, αξιοποιώντας τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, πραγματώνει ουσιαστικότερα το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας».