Αιμιλιανός Σταματάκης: «Χαρακτήρες σαν τον Νίκο Ξυλούρη μας θυμίζουν τι έχει αξία στη ζωή»

Ο Αιμιλιανός Σταματάκης έχει την ικανότητα να υποδυθεί με την ίδια επιτυχία έναν ροκ σταρ μέχρι μια παραδοσιακή φιγούρα ή μάλλον έναν θρύλο της Κρήτης όπως είναι ο Νίκος Ξυλούρης, τον οποίο ενσαρκώνει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο.

Από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του με πλούσιο θεατρικό βιογραφικό και μια επιλεκτική στάση απέναντι στην τηλεόραση ο Αιμιλιανός κινείται με διακριτικότητα στον καλλιτεχνικό χώρο αφήνοντας τη δουλειά του να «μιλάει» για εκείνον.

Φέτος η Κρήτη εκτός από το θέατρο Ήβη τον ακολουθεί και στα τηλεοπτικά γυρίσματα.

Ο ταλαντούχος ηθοποιός Αιμιλιανός Σταματάκης μιλά στο enikos.gr για την επιτυχία που γνωρίζει στο ρόλο του Νίκου Ξυλούρη στο θέατρο, τη συμμετοχή του στα “Δυο μαύρα πουκάμισα” του Mega και τις «ταμπέλες» που αποκτούν οι καλλιτέχνες από τους ρόλους.

-Το περίμενες πως η παράσταση «Νίκος Ξυλούρης, ο Αρχάγγελος της Κρήτης» θα συνέχιζε για δεύτερη θεατρική σεζόν;

Είχα μέσα μου τη σκέψη ότι ο κόσμος αγαπά τόσο πολύ αυτό το όνομα που μπορεί και να συμβεί. Πάντοτε υπάρχει αυτή η πιθανότητα όταν μιλάμε για ένα θρύλο. Δεν ήξερα αν θα το πετύχουμε όμως οπότε είναι μεγάλη χαρά να συμβαίνει αυτό.

-Έτυχε σε κάποια παράσταση να έρθει κάποιος πολύ μεγάλος θαυμαστής του Ξυλούρη και να σε συγκίνησε;

Υπάρχουν αρχικά πολλοί και μεγάλοι θαυμαστές του Νίκου Ξυλούρη. Σχεδόν σε κάθε παράσταση έχουμε θαυμαστές του Νίκου, φίλους της εποχής εκείνης του Νίκου ή οικογένεια του Νίκου. Και έχει ο καθένας τους να πει μια συγκινητική ιστορία, γιατί μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος έγινε θρύλος όχι μόνο για την καλλιτεχνική του υπόσταση αλλά και για το χαρακτήρα του. Είχε έναν χαρακτήρα τόσο θετικό, τόσο όμορφο, τόσο λεβέντικο, που όλοι έχουν να πούνε μια όμορφη ιστορία. Από το ότι κάποιος μου έχει πει  όταν δούλευε σαν γκαρσόνι και ο Νίκος του έδινε χαρτζιλίκι, μέχρι το πόσο βοηθούσε τους φίλους του στις δύσκολες στιγμές αλλά και τα αστεία που έκανε γιατί ήταν πάρα πολύ πλακατζής.

-Στο ρόλο του Ξυλούρη το μεγαλύτερό σου άγχος ήταν αν θα γράψουν κάτι αρνητικό οι κριτικοί θεάτρου ή περισσότερο αν η οικογένειά του θα μπορέσει να δει τον άνθρωπό τους στο πρόσωπό σου;

Η οικογένειά του ήταν μαζί μας από την πρώτη στιγμή και παρόλα αυτά το μεγαλύτερο άγχος ήταν ακριβώς αυτό. Γιατί είναι πολύ πιο ευαίσθητο να μην βρεθείς κοντά σε έναν άνθρωπο που έχει υπάρξει σύζυγος, πατέρας, αδερφός, πολύ καλός φίλος. Και φυσικά το άγχος του να μην τιμήσεις το ήθος του, το χαρακτήρα του και αυτό που συμβόλιζε αυτός ο άνθρωπος. Πρώτα αυτό και πολύ αργότερα η οποιαδήποτε γνώμη των κριτικών η οποία είναι μεν σεβαστή αλλά δεν τον είχαν γνωρίσει και ποτέ. Άσχετα αν μπορεί να τον βίωσαν ως θεατές ή ακροατές δεν τον ήξεραν πραγματικά πώς ήταν στη ζωή του.

-Ποιο στοιχείο θαυμάζεις πάρα πολύ στην προσωπικότητα του Νίκου Ξυλούρη;

Αυτό που πάνω απ’ όλα θαυμάζω σε αυτόν τον άνθρωπο είναι ότι συμβολίζει τις ομορφιές της Κρήτης, μια καθαρότητα, μια ντομπροσύνη, μια αγάπη για τον συνάνθρωπο, σχεδόν χριστιανική αν όχι χριστιανική. Μια ευγένεια και χάρη, κάτι που προφανώς το έμαθε από τους συνανθρώπους του, από τους γονείς του. Γιατί αυτό είναι η Κρήτη, μαζί με όλα τα άλλα που μπορεί να προβάλλονται. Δεν υπάρχει μόνο η μαγκιά, το πιστόλι και η κούπα. Και χαρακτήρες σαν τον Νίκο μας κάνουν να θυμόμαστε ξανά το τι έχει αξία στη ζωή. Γιατί αν τα παιδιά μαθαίνουν στο πιστόλι τη βαρβαρότητα και την κούπα, κάτι πάει στραβά και πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

-Έπαιξε ρόλο πιστεύεις το ότι υποδύεσαι τον Νίκο Ξυλούρη θεατρικά στη συμμετοχή σου στην τηλεοπτική σειρά «Δύο μαύρα πουκάμισα» που διαδραματίζεται στην Κρήτη;

Έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο προφανώς, διότι από εκεί ξεκίνησε αυτό. Σίγουρα η σύνδεση της Κρήτης είναι πολύ δυνατή. Το ότι έτυχε η παραγωγή και οι δημιουργοί της σειράς να με δουν στην παράσταση αλλά και φυσικά και ο Μιχάλης Αεράκης ο οποίος ήταν από τους πρώτους ηθοποιούς που βρέθηκε στη σειρά. Στη συνέχεια πέρασα από κάστινγκ για να δούμε το πώς ταιριάζουμε, το αν ταιριάζουμε με τους άλλους ηθοποιούς ,…

–Σε άγχωσε καθόλου καλλιτεχνικά μήπως ταυτιστείς με το ρόλο του Κρητικού;

Φυσικά και υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να συμβεί αυτό. Και είναι ένας κίνδυνος που πρέπει να τον ξεπεράσουμε. Δεν είναι πρόβλημα του καλλιτέχνη αν η Ελλάδα τείνει να βάζει ταμπέλες. Αν αυτή είναι η ταμπέλα που πρόκειται να μου βάλει ο κόσμος, οι θεατές και ακροατές για φέτος, είναι δικιά μου δουλειά  από εδώ και στο εξής, να αποδείξω ότι δεν είμαι μόνο αυτό. Ή όπως και οι θεατές που με έχουν δει σε πολλά άλλα πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Οπότε αν αυτό θέλει να πιστεύει ο θεατής και το κοινό, καλά κάνει. Έχουμε χρόνο μπροστά μας να αποδείξω τι είμαι και τι όχι.

-Όταν παίζεται η σειρά μπαίνεις και διαβάζεις τα σχόλια στο Twitter ή έχεις λάβει κάποιο μήνυμα;

Ξέρω από γύρω-γύρω τι συμβαίνει…Δεν θα μπω στη διαδικασία να διαβάσω, ούτε να ψάξω γιατί κατά την ταπεινή μου άποψη, ειδικά το Twitter που πριν πολλά χρόνια σταμάτησα να ασχολούμαι, είναι ένα πάρα πολύ τοξικό περιβάλλον ειδικά για έναν καλλιτέχνη. Οι άνθρωποι ξεδίνουν και περνάνε τον χρόνο τους σχολιάζοντας ό,τι θέλουν γιατί σαφώς υπάρχει η ελευθερία του λόγου και μπορούν να σχολιάσουν ό,τι θέλουν αλλά πολλές φορές αυτό μπορεί να είναι πολύ πληγωτικό και προσβλητικό και επιβλητικό πάνω στην ψυχοσύνθεσή μας. Στην πραγματικότητα όμως, επειδή δεν έχει κάποια ουσιώδη αξία, έχω πάψει να το κάνω.

-Θα είσαι σε όλα τα επεισόδια της σειράς;

Έτσι όπως έχει φτιαχτεί η σειρά, νομίζω ότι είμαστε όλοι σε όλα τα επεισόδια. Ίσως υπάρχουν κάποιοι ρόλοι που είναι «βοηθητικοί» αλλά η πλειονότητα των ρόλων είναι όλοι σε όλα τα επεισόδια.

-Ξέρω ότι είσαι πολύ επιλεκτικός με την τηλεόραση. Απολαμβάνεις τα γυρίσματα;

Πάντοτε οι νέες συναντήσεις κρύβουν συναρπαστικά πράγματα. Γνωρίζεις ανθρώπους που δεν έχεις ξαναγνωρίσει και είναι πάντοτε πολύ ενδιαφέρον. Ανοίγουν καινούργιοι ορίζοντες. Είναι υπέροχοι συνεργάτες και  μάλιστα προσωπικά μου έχει τύχει και στις δύο δουλειές φέτος. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει πάντα και όταν συμβαίνει είναι πολύ πιο ξεκούραστο από ό,τι θα ήταν υπό άλλες συνθήκες. Οπότε το χαίρομαι και ελπίζουμε να το χαρεί και ο κόσμος.

«Νίκος Ξυλούρης, ο Αρχάγγελος της Κρήτης» στο θέατρο ήβη από Τετάρτη 7 Οκτωβρίου

Η παράσταση ξεδιπλώνει τη ζωή και την πορεία του σπουδαίου Κρητικού τραγουδιστή και λυράρη Νίκου Ξυλούρη. Ακολουθούμε τα βήματα του «Αηδονιού της Κρήτης» από τα παιδικά του χρόνια στα Ανώγεια, στη σκιά της Κατοχής, μέχρι τις ημέρες του θριάμβου του στις αθηναϊκές μπουάτ της δεκαετίας του ’70. Θυμόμαστε τη δημόσια παρουσία του που ταυτίστηκε με τον αγώνα, την αξιοπρέπεια και την ελπίδα μιας ολόκληρης εποχής και φτάνουμε στην πρόωρη αναχώρησή του από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 44 ετών.

Κείμενο: Ζαχαρένια Πετράκη

Σκηνοθεσία- επιμέλεια κειμένου: Νικορέστης Χανιωτάκης

Σύμβουλος Δραματουργίας: Ουρανία Ξυλούρη

Ενορχηστρώσεις: Ανδρέας Κατσιγιάννης

Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης

Στον ρόλο του Νίκου Ξυλούρη: Αιμιλιανός Σταματάκης

Αφηγείται η Τάνια Τρύπη

Τραγουδούν : Γιάννης Μαθές, Χρήστος Γεωργαλής, Ιωάννα Λέκκα

Λύρα, φωνή : Μάνος Πυροβολάκης

Λαούτο  : Βαγγέλης Μαμαλάκης

Παίζουν (αλφαβητικά) : Χρήστος Γεωργαλής, Ξανθή Γεωργίου, Νίκος Γκέλια, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Ιωάννα Λέκκα, Γιάννης Μαθές, Λίζυ Ξανθοπούλου, Σπύρος Σουρβίνος, Αναστασία Τσιλιμπίου, Μάνος Τσούτης, Γιώργος Φλωράτος

enikos.gr