Η άνοια απειλεί σοβαρά τα άτομα με παχυσαρκία

Τα άτομα με παχυσαρκία φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αγγειακής άνοιας, με την υψηλή αρτηριακή πίεση να εξηγεί ένα μέρος αυτής της σχέσης, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism.

Η άνοια αποτελεί ένα αυξανόμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας διεθνώς και χαρακτηρίζεται από προοδευτική έκπτωση των νοητικών λειτουργιών όπως η μνήμη, η σκέψη, η κρίση και η ικανότητα οργάνωσης της καθημερινότητας.

Στη συγκεκριμένη εργασία, οι ερευνητές εστίασαν κυρίως σε μορφές άνοιας που συνδέονται με αγγειακούς μηχανισμούς και εξέτασαν κατά πόσο ο υψηλός Δείκτης Μάζας Σώματος έχει πιθανό αιτιώδη ρόλο και δεν αποτελεί απλώς συσχέτιση. Στην ανάλυσή τους, αύξηση του ΔΜΣ κατά 1 τυπική απόκλιση συνδέθηκε με περίπου 63% υψηλότερες πιθανότητες αγγειακής άνοιας.

Για να το διερευνήσουν, ανέλυσαν δεδομένα από μεγάλους πληθυσμούς στην Κοπεγχάγη και στο Ηνωμένο Βασίλειο, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της Μεντελιανής τυχαιοποίησης. Πρόκειται για μια προσέγγιση που αξιοποιεί γενετικές παραλλαγές, οι οποίες σχετίζονται με υψηλότερο ΔΜΣ ως ένα «φυσικό πείραμα», ώστε να μειωθεί η επίδραση συγχυτικών παραγόντων (π.χ. τρόπος ζωής, κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες) που συχνά δυσκολεύουν την ερμηνεία των κλασικών παρατηρητικών μελετών.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η παχυσαρκία συνδέεται με αυξημένες πιθανότητες αγγειακής άνοιας. Παράλληλα, οι αναλύσεις «διαμεσολάβησης» έδειξαν ότι ένα μέρος του μεγαλύτερου κινδύνου φαίνεται να «περνά» μέσα από την υψηλή αρτηριακή πίεση: η συστολική πίεση εκτιμήθηκε ότι εξηγεί περίπου 18% της επίδρασης του ΔΜΣ στον κίνδυνο, ενώ η διαστολική περίπου 25%.

Όπως επισημαίνει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Ruth Frikke-Schmidt, καθηγήτρια και διευθύντρια κλινικής στο Copenhagen University Hospital – Rigshospitalet, μαζί με τους συνεργάτες της, τα ευρήματα δεν μεταφράζονται ως ότι κάθε άτομο με παχυσαρκία θα εμφανίσει άνοια. Υπογραμμίζει, όμως, ότι το σωματικό βάρος και η υπέρταση είναι τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι – εφόσον αντιμετωπιστούν έγκαιρα – μπορεί να αποτελέσουν μια ουσιαστική ευκαιρία πρόληψης, ειδικά για τις αγγειακές μορφές άνοιας.