Τι γίνεται στην Ελλάδα με τις μεταμοσχεύσεις ήπατος

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται σε χώρες του εξωτερικού και κυρίως στην Μεγάλη Βρετανία, έξαρση της επιδημίας οξείας ηπατίτιδας, αδιευκρίνιστης αιτιολογίας κυρίως σε παιδιά. Όπως είναι φυσικό η εξέλιξη αυτή έχει φέρει μεγάλη αναστάτωση σε γονείς οι οποίοι μετά την πανδημία του Covid-19, θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν μια καινούργια απειλή, που αυτή τη φορά χτυπά κυρίως τα παιδιά.

Και ενώ ακόμα η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα αναζητεί τις αιτίες των κρουσμάτων αυτών και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις όσο το δυνατόν γρηγορότερα, η συζήτηση και το ενδιαφέρον της Ελληνικής Επιστημονικής Κοινότητας, στρέφεται στο σύστημα υγείας μας, καθώς, ήδη ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε τα τρία πρώτα «πιθανά» κρούσματα σε παιδιά.

Ανησυχία επικρατεί σχετικά με το τι θα πρέπει να γίνει σε περίπτωση που χρειαστεί να πραγματοποιηθεί μεταμόσχευση ήπατος σε ανήλικο λήπτη. Ήδη προβληματισμό προκαλούν τα περιστατικά οξείας ηπατίτιδας που εμφανίστηκαν σε παιδιά και στην Βρετανία καθώς 6 από τα 74 κρούσματα παιδιών (τα οποία είχαν εντοπιστεί μέχρι τις 8 Απριλίου),υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ήπατος.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το in.gr, οι τελευταίες μεταμοσχεύσεις ήπατος έγιναν το 2008 στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και ήταν συνολικά 21. Ο λόγος που διακόπηκε το πρόγραμμα ήταν η μη ανανέωση της άδειας και έκτοτε τα περιστατικά παραπέμπονται σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, κυρίως στην Ιταλία και στο Βέλγιο. Εξαίρεση αποτελεί μια επιτυχής μεταμόσχευση ήπατος που έγινε πριν από περίπου 1 χρόνο σε έναν 17χρονο με οξεία ηπατική ανεπάρκεια από δηλητηρίαση με φάρμακα. Επίσης, οι λιγοστές περιπτώσεις περιστατικών, προτιμήθηκε να παραπέμπονται σε κέντρα του εξωτερικού που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία. 

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει αλλά και να οργανώσει ένα τέτοιο εγχείρημα, όπως αυτά των προγραμμάτων μεταμοσχεύσεων ήπατος. Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο αναπληρωτής καθηγητής Νικόλαος Αντωνιάδης δήλωσε: Οι μεταμοσχεύσεις ήπατος σε παιδιά είναι πιο πολύπλοκες επεμβάσεις, συνήθως γίνονται με μόσχευμα από ζώντες δότες. Χρειάζεται περισσότερη στήριξη και στο προσωπικό που εμείς έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Δεν κάνουμε κάποιες μεταμοσχεύσεις γιατί δεν έχουμε αναισθησιολόγους, ενώ και ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός δεν έχει ανανεωθεί. Υπάρχει μια αίσθηση απόσυρσης ή παραίτησης από το σύστημα υγείας σε ό,τι αφορά τις μεταμοσχεύσεις.

Η απειλή της οξείας ηπατίτιδας αποτελεί αφορμή για να μπει στο τραπέζι η επανέναρξη του προγράμματος. Με την κατάλληλη στήριξη του κράτους, οι μεταμοσχεύσεις είναι η πιο προωθημένη υπηρεσία υγείας που μπορεί να δώσει ένα κοινωνικό και σύγχρονο σύστημα υγείας. Είναι κάτι που πρέπει να υπάρχει και να λειτουργεί.