Και το αύριο με τ’ αύριο πια δε μοιάζει…

Η κυβέρνηση κυβερνάει! Με τη βούληση της ισχύος και της αλαζονείας! Με υποκλοπές, σκάνδαλα, ακρίβεια, αποκρύψεις και συγκαλύψεις, έλεγχο της Δικαιοσύνης και άλλων θεσμών και ούτω καθεξής…  Στην ουσία διακρίνομε ότι η πολιτική απάτη της κυβερνητικής πραχτικής στερεί από το λαό δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια ενώ ταυτόχρονα αμείβει τη δουλοπρέπεια. Στο κύκλωμα έχομε και τις ομάδες εκείνες που ενώ παραβατούν και αρκετές φορές εγκληματούν, βρίσκουν άσυλο και προστασία. Η ασυδοσία τους προκαλεί από πολλές σκοπιές. Η εγκληματική αδιαφορία οδηγεί σε τραγικά γεγονότα που στιγματίζουν τη ζωή της χώρας και την κοινωνία.

Η κυβέρνηση νομοθετεί, διοικεί και πορεύεται με τέτοιο τρόπο που συνεχίζει να εξυπηρετεί συμφέροντα για να διατηρείται στην εξουσία γνωρίζοντας ότι οδηγεί την κοινωνία σε εξαχρείωση. Η διαφθορά και η διαπλοκή, στην πράξη, αποτελεί σπουδαίο εργαλείο στα χέρια της εξουσίας.

Το ψέμα και οι μισές αλήθειες καλύβουν την ξιπασμένη δουλοπρέπεια ώστε ο λαός να μένει υποταγμένος κι ανέλπιδος στην εξουσία. Η αντιπολίτευση, η κεντροαριστερά, σπαράσσει σαν ψάρι έξω από τα νερά πολυδιασπασμένη. Αδύναμη να αρθρώσει λόγο εμπνέοντας όραμα κι ελπίδα. Καθένας κι απάνω του παρά κάποιες κινήσεις που κάτι προσπαθούν να πούνε αλλά χωρίς ουσία. Διασπάσεις και μοναχικές πορείες χωρίς μέλλον. Η σοβαροφάνεια δεν αρκεί να καλύψει την ανυπαρξία της. Με τρία και πέντε ή δέκα τοις εκατό εκλογές δεν κερδίζονται.  Κι ας φωνάζει ο λαός ότι δεν την βγάζει! Με ψίχουλα και πολιτικούς εκβιασμούς θα τον  πείσουν να ξαναψηφίσει τους κατέχοντες την εξουσία αφού η αντιπολίτευση δεν εμπνέει. Η παραπλάνηση είναι επιστήμη!

Οι νέες γεωπολιτικές συνθήκες και οι κραυγές του πολέμου τρομάζουν με την κυνικότητα που εφαρμόζονται ανόσιες πολιτικές όπου ξοδεύονται αλόγιστα ποσά. Η Ευρώπη δεν λέει να ξυπνήσει! Οι ελίτ της Ευρώπης τρομάζουν με ακατανόητες πολιτικές ώστε να διατηρήσουν την εξουσία και τα προνόμια τους.

 Η κοινωνία στερείται βασικών δικαιωμάτων, στέγης, παιδείας, υγείας και ελευθερίας. Τα είδη ευρείας κατανάλωσης τραβούν την ανηφόρα της ακρίβειας. Κι ενώ το κόστος ζωής ανεβαίνει τα δημόσια έσοδα αυξάνονται με τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης. Τα λαϊκά εισοδήματα μειώνονται παρά τις μικρές αυξήσεις των μισθών. Οι λαϊκοί άνθρωποι μοιάζουν με τους φυλακισμένους που νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι αφού τουλάχιστον εκλέγουν τους δεσμοφύλακες τους. Νομίζουν ότι οι ίδιοι τους έχουν ψηφίσει και εκλέξει! Το βίαιο κράτος αναγνωρίζει ως νόμιμες τις όποιες ενέργειες εκτελεί κι όσες δεν μπορεί να νομιμοποιήσει τις συγκαλύβει. Η συγκάλυψη λαμβάνει χώρα με κάθε μέσο κι ας γελοιοποιούνται με τις ίδιες τις πραχτικές τους και οι θεσμοί και το ίδιο το σύστημα εξουσίας. Ηθική και πολιτική δεν συμβαδίζουν στα έργα και στις ημέρες της αλαζονικής εξουσίας. Ο πολιτισμός της βαρβαρότητας εκτοπίζει εκείνο του ευ ζειν. Ο λαός δοκιμάζεται πολλαπλώς και όπως παραπλανάται υποφέρει και υπομένει χωρίς να μπορεί να σηκώσει κεφάλι. Δεν αντιστέκεται και οι όποιες ενέργειες είναι στεγνές από όραμα για κοινωνική δικαιοσύνη και ελπίδα για καλύτερη ζωή. Απέχει αναμένοντας παθητικά. Η εικόνα είναι απογοητευτική ενάντια στη βούληση για ισχύ της κυβερνώσας παράταξης αλλά και εκείνης της αντιπολίτευσης.

Ποιος θα αντισταθεί με όνειρα κι ελπίδες, με οράματα και πρόγραμμα για μια άλλη πορεία στη ζωή και στην αλήθεια; Τα πολυδιασπασμένα και αδύναμα κόμματα της αντιπολίτευσης ή τα ξεπερασμένα συνδικάτα με τους υπερήλικες ηγέτες που συνήθισαν τα ψίχουλα της εξουσίας κι ο πόνος του ανθρώπου δεν τους συγκινεί πια; Απολαμβάνουν τα προνόμια και τις θέσεις που τους αποδίδουν εισοδήματα, φήμη και πελατεία.  Τα κόμματα που από πυλώνες του κοινωνικού συστήματος κατάντησαν γραφικά σχήματα με ομάδες, φράξιες, μονότονες κι ανούσιες πολιτικές στους μοναχικούς δρόμους που πορεύονται μακριά από την κοινωνία. Κι όσο ομνύουν στη Δημοκρατία τόσο η εσωκομματική δημοκρατία υποφέρει από πραχτικές αντιδημοκρατικές. Οι πολιτικοί στις οθόνες μιλούν ατέρμονα κατηγορώντας τους αντιπάλους, κάνοντας το αύριο με αύριο να μην μοιάζει πια. Τα κυρίαρχα συστημικά ΜΜΕ παραμένουν συντονισμένα με την εξουσία και υποταγμένα σε ντόπια και ξένα συμφέροντα. Στα social media κυριαρχούν τα μεγάλα συμφέροντα και οι ανόητες αλλά και υβριστικές αναφορές αλλά και τα βαρετά διαφημιστικά προγράμματα. Τι αλλαγή θα έχουν οι πολιτικές που δείχνουν το μέλλον να σκοτεινιάζει; Ο φόβος και η αδιαφορία παίζουν σημαντικό ρόλο. Στη γωνία παραμένουν πολλοί και παρακολουθούν χωρίς ακόμη να παίρνουν θέση. Ο Έλληνας έχει δημοκρατική παράδοση σε αρκετούς τομείς. Ούτε βαρώνους, ούτε βαρωνίες, μήτε λόρδους κτλ Έχει όμως το χούι της οικογενειοκρατίας και δεν δείχνει να ανανεώνει εύκολα τη κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και οικονομική ζωή. Μέχρι τώρα αυτή δείχνει να ευνοεί το σύστημα που την αποδέχεται. Κι αυτή η κατάσταση βλάπτει σοβαρά τη Δημοκρατία. Έχει ο Έλληνας παράδοση στην τοπική αυτοδιοίκηση που όμως η κυβέρνηση δείχνει να απαξιώνει. Το συνεταιριστικό κίνημα έχει λεηλατηθεί από συνεταιριστές και ταυτόχρονα κομματικά στελέχη των συστημικών δυνάμεων.

Εμείς δεν θέλομε μια ακόμη ανάπηρη ελευθερία και ένα ζοφερό μέλλον μπροστά μας!

Κάποια κινήματα δείχνουν να αναζητούν δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια έχοντας κινητοποιήσει λαϊκές μάζες. Είναι η κοινωνική αντιπολίτευση. Αναζητείται όνειρο, ελπίδα και ρεαλισμός με καθαρά χέρια. Ποιο κίνημα, ποιο κόμμα, ποιος λαός θα αναζητήσει οράματα και λαϊκές ανανεωτικές πολιτικές αλλά και οραματικές ηγεσίες ώστε και αυτά που φαντάζουν αδύνατα να μπορούν να υλοποιηθούν. Να αντιμετωπιστούν και οι ακραίες ακροδεξιές πολιτικές που ταλανίζουν τους λαούς όπου ειδικά είναι αδύνατη η κεντροαριστερά. Ποιοι θα σταθούν ενάντια στους πολεμοκάπηλους που βάζουν σε δοκιμασία την ειρήνη. Ποιοι θα εργαστούν προς όφελος του λαού και της χώρας στις νέες εθνικές, ευρωπαϊκές και παγκόσμιες συνθήκες; Ποιες θα είναι οι αλλαγές του πολιτικού συστήματος; Και βέβαια ποια θα είναι η αποδοχή τους από την κοινωνία! Ίσως έχομε μπροστά μας μια εξελικτική πορεία σε όλα τα επίπεδα ιδεών, ιδεολογιών, ιεράρχησης των προβλημάτων, θεσμών, κομμάτων και της κοινωνίας. Γιατί  χωρίς κοινωνική αποδοχή οι δρόμοι παραμένουν κλειστοί και τους δρόμους τους ανοίγεις περπατώντας μέσα στη κοινωνία!