Δύο χρόνια χωρίς τον μεγάλο Κόμπι Μπράιαντ (βίντεο)

Ήταν πριν 2 χρόνια που ο μπασκετικός κόσμος σε όλο τον πλανήτη βυθιζόταν στη θλίψη από την απώλεια του Κόμπι Μπράιαντ.

Στις 26 Ιανουαρίου του 2020, το ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε ο 41χρονος Αμερικανός μαζί με τη 13χρονη κόρη του Τζίτζι και 7 ακόμη ανθρώπους, έπεσε στους λόφους του Λος Άντζελες, λόγω κακοκαιρίας.

Ο σούπερ σταρ του ΝΒΑ άφησε πίσω του, τη σύζυγό του Βανέσα, τρεις ακόμη κόρες και εκατομμύρια οπαδούς του να τον θυμούνται για τα αναρίθμητα κατορθώματά του, με τη φανέλα των Λος Άντζελες Λέικερς.

Ο Μπράιαντ στην εκπληκτική καριέρα του που κράτησε 20 χρόνια αναδείχτηκε σε 4ο σκόρερ στην ιστορία του NBA με 33.643 πόντους συνολικά, έχοντας ακόμα 7.047 ριμπάουντ και 6.306 ασίστ. Κατέκτησε 5 πρωταθλήματα με τους Λέικερς, ένα βραβείο MVP της κανονικής περιόδου (2008), 2 βραβεία MVP των τελικών του NBA (το 2009 και το 2010) και 4 βραβεία MVP σε All-Star Game.

Δείτε το συγκινητικό αφιέρωμα που είχαν κάνει οι Lakers στο θρυλικό παίκτη της ομάδας

Η ζωή του

Ο Κόμπι Μπιν Μπράιαντ γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1978 στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνιας και ήταν γιος του καλαθοσφαιριστή Τζο Μπράιαντ, ο οποίος αγωνίστηκε οκτώ χρόνια στο ΝΒΑ και άλλα τόσα στην Ιταλία, όπου ο Κόμπι πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Όταν η οικογένειά του επέστρεψε στην Πενσιλβάνια, ο Κόμπι, που είχε μάθει τα μυστικά του αθλήματος από τον πατέρα του, άρχισε να παίζει μπάσκετ στο σχολείο του και να ξεχωρίζει με το ταλέντο του. Με έφεση στο σκοράρισμα αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης της χώρας στο τελευταίο του χρόνο στο Λύκειο. Όπως ήταν φυσικό όλα τα μεγάλα κολέγια πάσχιζαν να τον εντάξουν στη δύναμή τους, αλλά αυτός προτίμησε να κάνει το μεγάλο άλμα και να παίξει κατευθείαν στο ΝΒΑ.

Στα ντραφτ του 1996 επελέγη από τους Σάρλοτ Χόρνετς, αλλά ανταλλάχτηκε με τον σέρβο σέντερ Βλάντε Ντίβατς και εντάχθηκε στους Λέικερς. Η ομάδα του Λος Άντζελες τον είχε δοκιμάσει νωρίτερα και πίστευε ότι θα ήταν ο ιδανικός αντικαταστάτης του Μάτζικ Τζόνσον, που είχε ολοκληρώσει νωρίτερα την επαγγελματική του καριέρα. Την ίδια χρονιά οι Λέικερς απέκτησαν και τον Σακίλ Ο’ Νιλ σε μία προσπάθειά τους να ανακτήσουν τα πρωτεία στο ΝΒΑ.

Σύντομα ο Κόμπι Μπράιαντ έδειξε το πλούσιο ταλέντο του και μόλις στη δεύτερη χρονιά του στην ομάδα επελέγη για το Ολ Σταρ Γκέιμ, όντας ο νεότερος αθλητής που πετύχαινε αυτό το κατόρθωμα. Ο ίδιος αναγκαζόταν να μοιράζεται το ρόλο του πρωταγωνιστή με τον δημοφιλή συμπαίκτη του Σακίλ Ο’ Νιλ. Οι δυο τους είχαν μία άβολη σχέση, αλλά υπό την καθοδήγησε του προπονητή των τίτλων Φιλ Τζάκσον, βρέθηκαν οι αναγκαίες ισορροπίες και οι Λέικερς κέρδισαν τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (2000, 2001, 2002).

Τα πράγματα όμως στο εσωτερικό των Λέικερς δεν πήγαιναν καλά, αφού οι σχέσεις των δύο σταρ της ομάδας εξακολουθούσαν να είναι προβληματικές. Ο «Μπλακ Μάμπα», όπως άρεσε να τον φωνάζουν (από τον όνομα ενός δηλητηριώδους φιδιού με αστραπιαίες κινήσεις) ήθελε να βρίσκεται στο επίκεντρο, αλλά η παρουσία του Σακίλ του στερούσε τη δόξα.

Το καλοκαίρι του 2003 βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας, αλλά για λάθος λόγους, όταν κατηγορήθηκε για βιασμό μιας 19χρονης υπαλλήλου ξενοδοχείου στο Κολοράντο. Η υπόθεση δεν έφτασε ποτέ στο ακροατήριο, αλλά αποτέλεσε πλήγμα στο γόητρο και την... τσέπη του, καθώς μεγάλες εταιρείες διέκοψαν τα διαφημιστικά συμβόλαια που είχαν μαζί του. Κινδύνευσε, επίσης, ο γάμος του με τη Βανέσα Λέιν, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά.

Το 2004 οι Λέικερς έφθασαν στον τελικό του ΝΒΑ, αλλά έγιναν βορά στις διαθέσεις των Ντιτρόιτ Πίστονς. Είχε έλθει το πλήρωμα του χρόνου εκείνο το καλοκαίρι για να χωρίσουν οι δρόμοι των δύο σταρ της ομάδας. Ο Σακίλ Ο’ Νιλ παραχωρήθηκε στο Μαϊάμι και Κόμπι Μπράιαντ έγινε ο πρωταγωνιστής της ομάδας, όπως επιθυμούσε.

Τα επόμενα χρόνια ο Κόμπι πετύχαινε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στην ατομική στατιστική, ήταν ο κυρίαρχος στο ΝΒΑ, αλλά ο τίτλος του πρωταθλητή απομακρυνόταν διαρκώς από την ομάδα του. Το καλοκαίρι του 2008 μετείχε με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, επίτευγμα που επανέλαβε τέσσερα χρόνια αργότερα στο Λονδίνο.

Η διετία 2008-2010 ήταν αυτή που απογείωσε το μύθο του Κόμπι Μπράιαντ. Έγινε πιο ομαδικός στο παιγνίδι του και οδήγησε την ομάδα και τον εαυτό του στην κορυφή. Οι Λέικερς κατέκτησαν δύο συνεχόμενους τίτλους, νικώντας στους τελικούς του 2009 το Ορλάντο και το 2010 τους Σέλτικς, ενώ ο «Μπλακ Μάμπα» κερδίζει και τις δύο χρονιές το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών.

Σε σχέση με το μεγάλο του ίνδαλμα, τον Μάικλ Τζόρνταν, ο Κόμπι υστερούσε κατά έναν τίτλο. Προσπάθησε για το έκτο δαχτυλίδι, αλλά δεν τα κατάφερε. Ένας σοβαρός τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα το 2013 έβαλε ουσιαστικά τέλος στην καριέρα του. Στις 13 Απριλίου 2016, είπε το μεγάλο αντίο, επιτυγχάνοντας 60 πόντους στη συνάντηση των Λέικερς με τους Γιούτα Τζαζ.

Ο Κόμπι Μπράιαντ ολοκλήρωσε την καριέρα του ως τρίτος σκόρερ όλων των εποχών στο NBA με 33.643 πόντους. Ο μέσος όρος των 25 πόντων ανά αγώνα τον φέρνει στη 12η θέση όλων των εποχών, ενώ είναι επίσης 8ος σε συνολικά λεπτά συμμετοχής, 15ος σε αγώνες, 3ος σε προσπάθειες εντός παιδιάς και 7ος σε εύστοχα σουτ, 3ος σε εύστοχες βολές και 5ος σε προσπάθειες και 17ος σε κλεψίματα.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα στους τομείς του αθλητισμού και της ψυχαγωγίας. Το 2015 ο Μπράιαντ έγραψε ένα κείμενο με τίτλο «Dear Basketball», το οποίο το 2017 αποτέλεσε τη βάση για την ομώνυμη ταινία κινουμένων σχεδίων με αφηγητή τον ίδιο. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ στην κατηγορία της το 2018 και ο Κόμπι έγινε ο πρώτος αθλητής που τιμήθηκε με το επίχρυσο αγαλματάκι. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το βιβλίο του «The Mamba Mentality: How I Play», στο οποίο καταθέτει τις δικές του απόψεις για το μπάσκετ.