Το Ιράν απορρίπτει τη νέα αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν - «Είναι μόνο στα χαρτιά»

Για συμφωνία στα χαρτιά κάνει λόγο το Ιράν στην πρώτη αντίδραση από την Τεχεράνη μετά την υπογραφή της Συμφωνία Κοινής Άμυνας από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν την Παρασκευή (7/8) στη Μέκκα. 

Λίγες μόλις ώρες αφότου η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας στην ίδια την πόλη, ο Ιρανός βουλευτής Εμπραχίμ Ρεζαΐ δημοσίευσε μια κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας, όπως μεταδίδει το cnn.gr

Ο Εμπραχίμ Ρεζαΐ, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού κοινοβουλίου, με ανάρτησή του στο «Χ» απέρριψε τη συμφωνία χαρακτηρίζοντάς την «στα χαρτιά» και αντέστρεψε το επιχείρημα περί ασφάλειας, στρέφοντάς το κατά του Ριάντ.

«Οι Σαουδάραβες πρέπει να γνωρίζουν ότι μια χάρτινη συμφωνία με την Τουρκία και το Πακιστάν δεν τους προσφέρει ασφάλεια, όπως και τα χρόνια μονομερούς στήριξης στους Αμερικανούς δεν τους έφερε ασφάλεια. Διορθώστε τις πολιτικές σας ώστε να μην χρειάζεται δίχτυ ασφαλείας από τους άλλους».

Τι υπεγράφη στη Μέκκα

Η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας υπεγράφη την Παρασκευή (7/8) στο Παλάτι Αλ-Σάφα της Μέκκας από τον Σαουδάραβα Διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Πακιστανό Πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ.

Η βασική ρήτρα της συμφωνίας αντικατοπτρίζει τη διατύπωση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ: μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.

Αξιωματούχοι και από τις τρεις πλευρές χαρακτήρισαν τη συμφωνία καθαρά αμυντική, διευκρινίζοντας ότι δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας και ότι παραμένει ανοιχτή σε άλλα κράτη της περιοχής.

Η συμφωνία βασίζεται σε μια διμερή Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η οποία είχε υπογραφεί τον Σεπτέμβριο του 2025. Οι διαπραγματεύσεις για την τριμερή επέκτασή της βρίσκονταν σε εξέλιξη επί σχεδόν έναν χρόνο και επιταχύνθηκαν λόγω της περιφερειακής κλιμάκωσης που ακολούθησε τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.

Η συμβολική επιλογή της Μέκκας ως τόπου υπογραφής σχολιάστηκε ευρέως, όπως και ο συνδυασμός του πετρελαϊκού πλούτου της Σαουδικής Αραβίας, της στρατιωτικής ισχύος και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας -η οποία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ - και των πυρηνικών δυνατοτήτων του Πακιστάν.