Εκλογές Βρετανία: Όλα δείχνουν σαρωτική αυτοδυναμία των Εργατικών – Τι ώρα αναμένονται exit polls

Εκατομμύρια Βρετανοί πολίτες ψηφίσουν σήμερα στις βουλευτικές εκλογές, με τη χώρα να ετοιμάζεται για αλλαγή σελίδας έπειτα από 14 χρόνια διακυβέρνησης των Συντηρητικών.

Όλες οι δημοσκοπήσεις και οι εκτιμήσεις συγκλίνουν σε σαρωτική επικράτηση των Εργατικών του Κιρ Στάρμερ, με ιστορικό ποσοστό. 

Όλα δέιχνουν άνετη αυτοδυναμία

Η YouGov εκτιμά πως οι Εργατικοί θα συγκεντρώσουν 431 έδρες και άνετη αυτοδυναμία ενώ οι έδρες των Συντηρητικών του Ρίσι Σούνακ θα περιοριστούν σε μόλις 102. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 89 έδρες θεωρούνται οριακές για το που θα καταλήξουν, καθώς η διαφορά μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης θέσης υπολογίζεται σε 5 ποσοστιαίες μονάδες ή και λιγότερες.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και στο καλύτερο σενάριο, το αποτέλεσμα για τους Συντηρητικούς θα είναι το χειρότερο στην ιστορία τους, χαμηλότερα και από το αποτέλεσμα του 1906, όταν είχαν συγκεντρώσει μόλις 156 έδρες. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες αναμένεται να εξασφαλίσουν 72 έδρες και το κόμμα του Νάιτζελ Φάρατζ προβλέπεται να συγκεντρώσει 3 έδρες, σύμφωνα με την έρευνα.

Οι πολίτες θα επιλέξουν τον υποψήφιο της προτίμησής τους αυτοπροσώπως στα εκλογικά κέντρα σε όλη την Αγγλία, τη Σκωτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία. Άλλοι το έχουν πράξει ήδη μέσω της επιστολικής ψήφου. Τι άλλο όμως πρέπει να γνωρίζετε για τις βρετανικές εκλογές; 

Πότε κλείνουν οι κάλπες

Τα εκλογικά τμήματα σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο κλείνουν στις 22:00 ώρα Βρετανίας, δηλαδή στις 12 τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδας.

Το πρώτο exit poll, που έχουν παραγγείλει από κοινού τα τηλεοπτικά δίκτυα BBC, ITV και Sky News, θα δημοσιοποιηθεί αμέσως μόλις ολοκληρωθεί η εκλογική διαδικασία. Η ημερομηνία της 4ης Ιουλίου ορίστηκε από τον πρωθυπουργό Ρίσι Σουνάκ σε τηλεοπτικό διάγγελμα στις 22 Μαΐου, το οποίο σηματοδότησε την έναρξη μιας προεκλογικής εκστρατείας έξι εβδομάδων.

Πώς επιλέγεται ο πρωθυπουργός

Ο ηγέτης του κόμματος με τους περισσότερους βουλευτές γίνεται πρωθυπουργός. Μια ενέργεια που επιβεβαιώνεται επίσης με επίσημη συνομιλία με τον βασιλιά. Το πρόσωπο αυτό ηγείται της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου και αναλαμβάνει την ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την κατεύθυνση και τις προτεραιότητές της, καθώς και για άλλα καθήκοντα, όπως η εκπροσώπηση της χώρας στο εξωτερικό. Εν τω μεταξύ, ο ηγέτης του κόμματος με τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό βουλευτών γίνεται ηγέτης της αντιπολίτευσης.

Καθισμένος απέναντι από τους κυβερνητικούς βουλευτές στη Βουλή των Κοινοτήτων, ηγείται των βουλευτών του στην αμφισβήτηση ή τον έλεγχο των αποφάσεων που λαμβάνει το κυβερνών κόμμα.

Τι περιμένει η διεθνής κοινότητα

Τις εκλογές παρακολουθεί στενά και η διεθνής κοινότητα, με τον Guardian να καταγράφει τις προσδοκίες συμμάχων της Βρετανίας στην ΕΕ και τον υπόλοιπο κόσμο.

Ρωσία και Ουκρανία

Το Κίεβο παλεύει απεγνωσμένα εκτός πεδίου μάχης για χρήματα, όπλα και διπλωματική υποστήριξη και η υποστήριξη της επόμενης βρετανικής κυβέρνησης θα μπορούσε να είναι κρίσιμη. Το Λονδίνο εξακολουθεί να διατηρεί διπλωματική επιρροή στην Ευρώπη και είναι ηχηρό μέλος του ΝΑΤΟ.

Το διακύβευμα είναι υψηλό για τον Ουκρανό ηγέτη, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς αντιμετωπίζει την προοπτική να κερδίσει ο Ντόναλντ Τραμπ τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο. Ο Τραμπ αναμένεται να διακόψει τη στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ προς την Ουκρανία και έχει προσπαθήσει να αναγκάσει το Κίεβο να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Οι Συντηρητικοί ισχυρίζονται ότι «ηγήθηκαν παγκοσμίως της υποστήριξης της Ουκρανίας ενάντια στην επιθετικότητα του Πούτιν« και θα συνεχίσουν να το κάνουν, αλλά αναμένεται ευρέως ότι ο Κιρ Στάρμερ θα είναι εξίσου υποστηρικτικός προς το Κίεβο, αν οι Εργατικοί έρθουν στην εξουσία.

Ισραήλ και Παλαιστίνη

Σε προηγούμενες εκλογές, οι ισραηλινές κυβερνήσεις θα προτιμούσαν πιθανώς συντηρητικούς υποψηφίους, οι οποίοι παραδοσιακά ακολουθούσαν την Ουάσιγκτον στη σχεδόν άνευ όρων υποστήριξη του Ισραήλ έναντι της Παλαιστίνης.

Ο Στάρμερ, ωστόσο, θα μπορούσε να αποδειχθεί η εξαίρεση στον κανόνα, καθώς οι πολιτικές του για την κατοχή έχουν ειδωθεί μέσα από το πρίσμα του σκανδάλου αντισημιτισμού του Εργατικού Κόμματος, το οποίο υποσχέθηκε να διορθώσει.

Οι ΗΠΑ

Ο Λευκός Οίκος είναι πολύ επικεντρωμένος στις δικές του εκλογές για να ανησυχεί για το μικρότερο μισό της "ειδικής σχέσης". Ο Τζο Μπάιντεν έχει διατηρήσει καλές σχέσεις τόσο με τους Εργατικούς όσο και με τους Συντηρητικούς πολιτικούς, αν και ο Τραμπ έχει αδυναμία στην πιο ακραία, λαϊκιστική πτέρυγα του κόμματος των Τόρις.

Το Reform UK, με επικεφαλής τον Νάιτζελ Φάρατζ, έχει την πιο Τραμπική πολιτική από όλα τα κόμματα του Ηνωμένου Βασιλείου, αναδεικνύοντας τη μετανάστευση ως απειλή. Ο Φάρατζ έχει προηγουμένως συμμετάσχει με τον Τραμπ σε προεκλογικές συγκεντρώσεις.

Γαλλία

Το Παρίσι αποσπάται από τα προβλήματα στο σπίτι του και δεν ανησυχεί ιδιαίτερα για τον γείτονά του. Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή κρίση στην κεντρώα γαλλική πολιτική, με το ακροδεξιό, αντιμεταναστευτικό κόμμα να κερδίζει ιστορικά υψηλό ποσοστό στον πρώτο γύρο των πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Η δημοσκόπηση των δύο γύρων συνέπεσε με τις εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τη δεύτερη ψηφοφορία να πραγματοποιείται την Κυριακή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση

Ως υπερεθνικός οργανισμός, η πολιτική και οικονομική ένωση σε ολόκληρη την Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη με την προοπτική της πρώτης μη συντηρητικής κυβέρνησης στο Λονδίνο από τότε που ο Ντέιβιντ Κάμερον προκήρυξε το δημοψήφισμα που οδήγησε στο Brexit.

Και τα τρία μεγάλα κόμματα επιδιώκουν να βελτιώσουν τη σχέση τους με την ΕΕ, αλλά οι Εργατικοί - και σίγουρα οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες - ίσως το πετύχουν ευκολότερα. Οι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες, όπου έχουν την έδρα τους τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, έχουν προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό μετά το Brexit και επικεντρώνονται όχι στις εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά στην Ουκρανία, τη Γάζα, την κλιματική κρίση, την ανάπτυξη της ακροδεξιάς και τις εμπορικές εντάσεις με την Κίνα.

Υψηλόβαθμες πηγές των Βρυξελλών δήλωσαν αυτή την εβδομάδα ότι ενώ η ηγεσία της ΕΕ θα καλωσόριζε μια αλλαγή της βρετανικής κυβέρνησης, δεν θα αναθεωρούσε τις κόκκινες γραμμές του Brexit, αλλά ήταν ανοιχτή στη βελτίωση των υφιστάμενων συμφωνιών.