Ενα μουσείο που δείχνει το... μέλλον

Διπλά από τον δρόμο του Σεΐχη Ζαγιέντ με τις 14 λωρίδες στο Ντουμπάι, ένα αλλόκοτο, εννιαόροφο οικοδόμημα σε ελλειπτικό σχήμα έχει πάρει μορφή τα τελευταία χρόνια.

Το Μουσείο του Μέλλοντος, το οποίο χρηματοδοτήθηκε με 136 εκατ. δολάρια από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και άνοιξε τον Φεβρουάριο, δίνει στους επισκέπτες μια ματιά στο αύριο. Πρόκειται για ένα παράδειγμα του πώς τα κτίρια θα σχεδιάζονται και θα χτίζονται τις επόμενες δεκαετίες: μια μίξη ανθρώπινης ικανότητας και ψηφιακής δύναμης.

Με ένα ελλειπτικό κενό στο κέντρο του τοροειδούς σχήματός του, το κτίριο των 29.700 τετραγωνικών μέτρων υποστηρίζεται από ένα δίκτυο 2.400 χαλύβδινων σωλήνων που τέμνονται διαγώνια στον σκελετό του και πάνω στο οποίο προσαρτήθηκαν τσιμεντένια δάπεδα και περισσότερα από 17.000 τετραγωνικά μέτρα επένδυσης.

Στην πρόσοψη υπάρχουν 1.024 πάνελ από ανοξείδωτο ατσάλι χαραγμένα με ένα μήνυμα ελπίδας από τον ηγεμόνα του Ντουμπάι, Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ αλ-Μακτούμ, του οποίου το όραμα για το εμιράτο ως κόμβος καινοτομίας ενέπνευσε την ανάπτυξη του μουσείου.

Το μήνυμα μεταφέρθηκε σε αραβική καλλιγραφία ύψους σχεδόν ενός μέτρου από τον καλλιτέχνη Ματάρ Μπιν Λαχέτζ. Οι τομές δημιούργησαν παράθυρα στην πρόσοψη, επιτρέποντας στο ηλιακό φως και στον φωτισμό τη νύχτα να εισέρχεται στο κτίριο.

Το τεράστιο καλλιγραφικό μήνυμα στα αραβικά μέσα στο Μουσείο του Μέλλοντος (φωτ. Kamran Jebreili/Associated Press)

Το μουσείο έχει έξι ορόφους με εκθέματα που φαντάζονται τη ζωή το έτος 2071, συμπεριλαμβανομένου και του τροπικού δάσους του Αμαζονίου το οποίο έχει αναδημιουργηθεί ψηφιακά. Υπάρχει ένα θέατρο με 345 θέσεις, ενώ ο τελευταίος όροφος χωράει έως και 1.000 άτομα για εκδηλώσεις.

Όλα ξεκίνησαν με έναν αλγόριθμο σε υπολογιστή, ανέφερε ο αρχιτέκτοντας του κριτίου, Σον Κίλα, από την αρχιτεκτονική εταιρεία Killa Design. «Του δίνεις τους κανόνες», είπε. «Του λες ότι θες τόσους ορόφους και τέτοιο ύψος».

Προσθέτει ότι ένας συνδυασμός αρχιτεκτονικού software και μηχανικού σχεδίου δημιούργησε περίπου 20 εκδοχές του ατσάλινου σκελετού του κτιρίου. Ο ίδιος και η ομάδα του επέλεξαν το πιο αποτελεσματικό.

Όταν επιλέχθηκε το τελικό σχέδιο, «χρησιμοποιήσαμε πρόγραμμα 3-D μοντέλου για να βάλουμε την καλλιγραφία πάνω στην επιφάνεια του κτιρίο», είπε ο κ. Κίλα.

Από εκεί, μια τοπική εταιρεία σχεδιασμού προσόψεων, η Affan Innovative Structures, δημιούργησε τα καλούπια για τα εξωτερικά πάνελ, μια δουλειά που κράτησε τρία χρόνια.

Τελικά, κάθε πάνελ αποτελούταν από πλαστικό ενισχυμένο με ίνες γυαλιού και ένα εξωτερικό δέρμα από ανοξείδωτο χάλυβα.

«Έπρεπε να είμαστε σίγουροι ότι η πρόσοψη θα ήταν αρκετά δυνατή για να αντέξει τόσο τον καιρό όσο και τον χρόνο», ανέφερε ο Majed Ateeq Almansoor της Dubai Future Foundation, η οποία λειτουργεί το μουσείο.

Όταν άρχισε η εγκατάσταση των πάνελ, η ψηφιακή τεχνολογία βοήθησε για άλλη μια φορά.

«Κάθε φορά που εγκαθίσταται ένα πάνελ, το κτίριο μετατοπίζεται φυσικά», λέει ο Τομπάιας Μπόλι της βρετανικής συμβουλευτικής για μηχανικούς Buro Happold και ο επικεφαλής του πρότζεκτ. «Έπρεπε να αναλύσουμε πολύπλοκες κινήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις ανάλογα με το μέγεθος, μια διαδικασία που μας επέτρεψε να ελέγξουμε τα κομμάτια ψηφιακά πριν την κατασκευή και να τα εγκαταστήσουμε με τη σωστή σειρά».

Στο εσωτερικό, η επικάλυψη του κτιρίου με λευκό γύψο προστατεύει τους επισκέπτες από τη ζέστη. Τους βοηθάει επίσης να επικεντρωθούν στην καλλιγραφία, αναφέρει ο Καλφάν Μπελχούλ, επικεφαλής του ιδρύματος.

Χρειάστηκε δύο χρόνια και εκατοντάδες εργάτες για να κόψουν με λέιζερ τις τομές για τα παράθυρα, αναφέρει ο κ. Μπόλι, χρησιμοποιώντας το μοντέλο 3-D για να ταιριάζει με την πρόσοψη.

«Η τεχνολογία και ο αυτοματισμός καθόρισαν κάθε κομμάτι αυτού του μουσείου, αλλά οι προσαρμογές χρειάστηκαν ανθρώπινη παρέμβαση», σημειώνει ο κ. Μπελχούλ.

Παρομοίως, ο κ. Μπόλι επισημαίνει: «Δεν μπορώ να σας πω τι χαρά νιώσαμε όταν βάλαμε την πρώτη σειρά από πάνελ και ταιριάξανε. Ήταν τέλειο».

Copyright:
2022 The New York Times