Κρήτη: 23 ώρες εγκατάλειψης στο φαράγγι — Οι καταγγελίες που αλλάζουν όλη την εικόνα του θανάτου του 37χρονου

Θρήνος σήμερα στην Κρήτη, στην κηδεία του 37χρονου Στέλιου Παπαδογιαννάκη, του Λούκου, την ώρα που πληθαίνουν τα ερωτήματα για τις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατό του.

Όσα περιγράφει ο αυτόπτης μάρτυρας που έφτασε κοντά του, ο Μανόλης Κτιστάκης, συνθέτουν μια εικόνα καθυστέρησης, επιχειρησιακής σύγχυσης και κρίσιμων αποφάσεων που δεν πάρθηκαν την ώρα που έπρεπε.

Η αρχή του περιστατικού

Το ατύχημα συνέβη στις 13:30, την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου. Παρά τις αρχικές πληροφορίες που διακινήθηκαν προς τις αρχές περί «πτώσης 40 μέτρων», ο αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ.

Σύμφωνα με την περιγραφή του, ο 37χρονος έχασε τον έλεγχο της καθόδου, πιθανώς λιποθύμησε πάνω στο σχοινί και σταμάτησε σε ενδιάμεσο πατάρι. Όταν ο Κτιστάκης έφτασε κοντά του, ο Στέλιος είχε πλήρη συνείδηση, μιλούσε καθαρά και ανταποκρινόταν.

Η πυροσβεστική είχε οπτική επαφή από απόσταση, όμως ανάμεσα στους διασώστες και το σημείο υπήρχε γκρεμός 150 μέτρων. Η πρώτη ομάδα έφτασε μέσα σε λιγότερο από μία ώρα και παρακολουθούσε τις κινήσεις των canyoners που ήδη επιχειρούσαν.

Η πρώτη κρίσιμη ώρα

Μέχρι τις 14:30, ο τραυματίας είχε κατέβει στο έδαφος. Υπήρξε απευθείας επικοινωνία μεταξύ του ίδιου και της πυροσβεστικής.
Αρχικά, ο Στέλιος πίστευε ότι μπορούσε να συνεχίσει μόνος. Όμως περίπου μία ώρα αργότερα ζήτησε βοήθεια.

Στις 16:30 φτάνει η ΕΜΑΚ με 8 άτομα και φορείο. Το σημείο απείχε μόλις 250 μέτρα από το μονοπάτι. Ο 37χρονος κατάφερε να περπατήσει τα πρώτα 70 μέτρα, μέχρι που εξαντλήθηκε και τοποθετήθηκε στο φορείο.

Η καθυστέρηση

Εδώ αρχίζει η πιο σκοτεινή πλευρά τΓς τραγικής ιστορίας. 

Ο διοικητής της ΕΜΑΚ χαρακτήρισε τη χερσαία μεταφορά «αδύνατη» και ζήτησε ελικόπτερο, παρά τις αντιρρήσεις των canyoners και των ειδικών του Σπηλαιολογικού Ομίλου Κρήτης που βρίσκονταν ήδη εκεί, εξοπλισμένοι και έτοιμοι να εκτελέσουν την ανάβαση με ασφάλεια.

Από τις 20:00, ο ΣΠΟΚ ζητούσε να ξεκινήσει η χερσαία διάσωση:
σταθεροποίηση της πορείας με σχοινιά, χρήση του δικού τους πιο ελαφρού φορείου, μεταφορά είτε προς τα πάνω μέσω ρυμουλκού, είτε προς τα κάτω.
Η απάντηση, σύμφωνα με τον αυτόπτη, ήταν συνεχώς αρνητική.

Το ελικόπτερο καθυστερούσε.
Αμφισβητείται από το Κέντρο Επιχειρήσεων, ζητούνται διαρκώς νεότερες εκτιμήσεις για την κατάσταση του τραυματία.
Η κλίμακα Γλασκώβ δίνει τιμή 9, κατάσταση σοβαρή αλλά όχι μη αναστρέψιμη.

Στις 21:00 δίνεται εντολή απογείωσης.
Στις 22:00 – σύμφωνα με ενημέρωση που είχε ο αυτόπτης από άνθρωπο του Κέντρου – το ελικόπτερο δεν είχε σηκωθεί καν.
Στις 23:00 μαθαίνουν ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 3,5 ώρες για να φτάσει.
Στις 00:00, το ελικόπτερο μένει ακινητοποιημένο λόγω βλάβης.

Στο φαράγγι, 28 διασώστες και συνοδοί μένουν όλη τη νύχτα στην πλαγιά, με 3–4 μποφόρ και θερμοκρασία κάτω από τους 10 βαθμούς.

Η επόμενη μέρα

Το δεύτερο ελικόπτερο φτάνει γύρω στις 9 το πρωί — αλλά δεν μπορεί να προσεγγίσει λόγω ισχυρών ανέμων.

Την ίδια στιγμή, ο ΣΠΟΚ έχει ήδη ασφαλίσει πλήρως διαδρομή προς τα πάνω, με δικά του υλικά, είναι σε πλήρη ετοιμότητα και ζητά εκ νέου να ξεκινήσει τη χερσαία διάσωση.

Λίγο πριν τις 12:00, ο διοικητής παραδίδει τελικά τη διάσωση στους σπηλαιολόγους.
Όμως η ώρα έχει πια περάσει.

Όταν οι διασώστες του ΣΠΟΚ πλησιάζουν για να ετοιμάσουν τον τραυματία για μεταφορά, ενώ μέχρι μισή ώρα πριν μιλούσαν κανονικά μαζί του, ο Στέλιος είναι νεκρός.

Ώρα θανάτου: 12:30–13:00.

Μετά από 23 ώρες αναμονής.

Το μεγάλο ερώτημα

Όσα καταγγέλλονται από τον αυτόπτη μάρτυρα δημιουργούν μια εικόνα που χρειάζεται άμεση διερεύνηση:

Αν είχε επιτραπεί η έγκαιρη χερσαία διάσωση, θα ζούσε σήμερα ο 37χρονος;

Σύμφωνα με την περιγραφή του μάρτυρα, ο τραυματίας:
– είχε συνείδηση για πολλές ώρες
– περπατούσε υποβασταζόμενος
– επικοινωνούσε μέχρι περίπου μισή ώρα πριν χάσει τις αισθήσεις του

Η καθυστέρηση, όπως όλα δείχνουν, ήταν μοιραία.

Σήμερα

Στην τελευταία του κατοικία οδηγήθηκε σήμερα ο Στέλιος Παπαδογιαννάκης. Η θλίψη είναι τεράστια — αλλά και η οργή. Οι άνθρωποι που έζησαν εκείνες τις ώρες ζητούν απαντήσεις. Και ένα ερώτημα αιωρείται πάνω από τον Αμπά:

Γιατί δεν έγινε αυτό που ήταν ήδη δυνατό, την ώρα που έπρεπε;

Διαβάστε επίσης: Θρήνος για τον 37χρονο «Λούκο» – Σήμερα το τελευταίο αντίο στον Στέλιο Παπαδογιαννάκη