Ο Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης στο Συνέδριο Κρητική Διατροφή 2.0

Ο Βουλευτής Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης συμμετείχε στο Συνέδριο «Κρητική Διατροφή 2.0, Από την Παράδοση στη Στρατηγική Κερδοφορία» που διοργάνωσε το Επιμελητήριο Ηρακλείου στο ΔΕΚΚ στις Γούρνες.

Ο Ηρακλειώτης Βουλευτής, όντας συντονιστής σε πάνελ της θεματικής ενότητας με τίτλο «Νέες Μονάδες και Επιβίωση» έθεσε σχετικά ερωτήματα, τα οποία απαντήθηκαν από εκπροσώπους της αγοράς που δραστηριοποιούνται στην κυκλική οικονομία, στην καινοτομία, στην αυτοδιοίκηση αλλά και στην εστίαση.

Στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης συμμετείχε σε κεντρικό τραπέζι, όπου οι παριστάμενοι Βουλευτές Ηρακλείου τοποθετήθηκαν σχετικά με τις ανάγκες της αγοράς και του επιχειρηματικού κόσμου, που αναδείχθηκαν στο πάνελ που συντόνισε ο καθένας.

Στο πλαίσιο του final session του Συνεδρίου o Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε αρχικά στα 4P του Μίγματος Marketing το Προϊόν (Product), την Τιμή (Price), τη Διανομή (Place) και την Προώθηση (Promotion).

Στη συνέχεια υποστήριξε ότι η υπεραξία του τοπικού προϊόντος κερδίζεται μέσα από :

(α) την κατοχύρωση της ποιότητας τονίζοντας τη σπουδαιότητα κατοχύρωσης του σήματος του κρητικού brand name αλλά και το ρόλο των logistics

(β) τις οικονομίες κλίμακας μέσω της δημιουργίας clusters και αγροτικών συμπράξεων.

(γ) την προώθηση της εξωστρέφειας του πρωτογενούς τομέα μέσω των εξαγωγών, του τουρισμού, και του ηλεκτρονικού εμπορίου.

Ειδικότερα, επεσήμανε ότι, για την κατοχύρωση ποιότητας είναι απαραίτητη η επένδυση στη δημιουργία ισχυρής κρητικής ταυτότητας, ενώ η τυποποίηση θα πρέπει να παντρεύει την κρητική παράδοση με τις σύγχρονες απαιτήσεις 'convenience' των Ευρωπαίων καταναλωτών. Πρόσθεσε ότι η ποιότητα ενός brand κρίνεται στην ακρίβεια της εφοδιαστικής αλυσίδας, για αυτό είναι απαραίτητη η οργάνωση των logistics και η χρήση των κατάλληλων υποδομών στα λιμάνια της Κρήτης, για τη μείωση του κόστους μεταφοράς.

Σχετικά με τις οικονομίες κλίμακας χαρακτήρισε αναγκαία τη στοχευμένη πρόσβαση στα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία για να αποκτήσουν οι αγροτικές συμπράξεις το απαιτούμενο μέγεθος και να ενισχύσουν την εξωστρέφειά τους. Τόνισε ιδιαίτερα την ανάγκη δημιουργίας κατάλληλων υποδομών logistics hubs που θα εξυπηρετούν το συνολικό όγκο των προϊόντων.

Όσον αφορά στην προώθηση  της εξωστρέφειας ο Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης έθεσε ως απαραίτητη προϋπόθεση τη γεφύρωση των αναγκών της υπαίθρου με τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά του χάσματος μεταξύ της πρωτογενούς παραγωγής και του τελικού πιάτου υψηλής γαστρονομίας, τονίζοντας με νόημα ότι η κρητική παραγωγή μπορεί να γίνει ο στρατηγικός σύμμαχος του τουρισμού υψηλού επιπέδου.

Εξάλλου επεσήμανε τον πολύ σημαντικό  ρόλο του digital marketing και την ανάγκη στήριξης των αντίστοιχων ηλεκτρονικών διαδικασιών για την κατάλληλη προώθηση των προϊόντων στις αγορές εκτός Κρήτης.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη βιώσιμη ανάπτυξη και την καινοτομία, λέγοντας ότι η βιωσιμότητα είναι τώρα η βασική κινητήρια δύναμη της καινοτομίας και ότι στο μέλλον μόνο οι εταιρείες, που θέτουν στόχο τη βιωσιμότητα θα επιτύχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Έτσι, η πράσινη, η μπλε και η κυκλική οικονομία, το σύμφωνο εντοπιότητας στην κατανάλωση τοπικών προϊόντων, οδηγούν σε νέα βιώσιμα επιχειρηματικά μοντέλακαι ηγετικές καινοτόμες πλατφόρμες.

Ο Ηρακλειώτης Βουλευτής δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο πρόβλημα της γραφειοκρατίας και στις τεράστιες επιπτώσεις στην εύρυθμη λειτουργία των νέων επιχειρηματικών μονάδων, προτείνοντας πρωτοβουλίες προς τη μείωση της γραφειοκρατίας, την απλούστευση των διαδικασιών και την ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας.

Επίσης τόνισε τη σημασία της μετάβασης στην ψηφιακή εποχή αλλά και της  ενίσχυσης της Δημόσιας Διοίκησης με κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αλλά και ο υψηλός βαθμός εποπτείας και ελέγχου. Αναφέρθηκε επίσης και στην ανάγκη απλοποίησης του κανονιστικού πλαισίου και διευκόλυνσης στη χρηματοδότηση και ενίσχυσης της ρευστότητας, αναφέροντας με νόημα ότι είναι πραγματικά οξύμωρο για μία επιχείρηση να επενδύει στην καινοτομία αλλά λόγω άσκοπων αγκυλώσεων και καθυστερήσεων να απαξιώνεται τεχνολογικά και η ίδια η καινοτομία στην οποία βασίζεται η επένδυση.