Πραγκατοποιήθηκε εκδήλωση της ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ για τις εξελίξεις στο προσφυγικό-μεταναστευτικό

Με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου η πολιτική εκδήλωση που διοργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Ηρακλείου του ΚΚΕ με θέμα: «Εξελίξεις στο Προσφυγικό - Μεταναστευτικό Ζήτημα και οι Θέσεις του ΚΚΕ». 

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι θέσεις του Κόμματος μέσα από τις κεντρικές ομιλίες του Κώστα Παπαδάκη, μέλους της ΚΕ και ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, και της Κατερίνας Γεράκη, Υπεύθυνης της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ για τα Δικαιώματα των Μεταναστών και Προσφύγων. Αμέσως μετά τις κεντρικές ομιλίες, ακολούθησαν ουσιαστικές παρεμβάσεις από εκπροσώπους της Τοπικής Διοίκησης, του συνδικαλιστικού κινήματος και επιστημονικών φορέων. 

Στην ομιλία του, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης ξεκίνησε περιγράφοντας τις απαράδεκτες εικόνες που αντικρίζει κανείς στην Κρήτη, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην Ιεράπετρα, στον ακατάλληλο χώρο της «ΑΓΡΕΞ» και σε παραλιακά κιόσκια, όπου στοιβάζονται εκατοντάδες ξεριζωμένοι κάτω από απορριμματοφόρα και σε πρόχειρα παραπήγματα, παρά τις συγκινητικές προσπάθειες των εθελοντών κατοίκων. Υπογράμμισε ότι το ΚΚΕ απαιτεί να εξασφαλιστούν άμεσα ανθρώπινες συνθήκες φιλοξενίας και να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα στους ανθρώπους αυτούς για τις χώρες τελικού προορισμού τους. 

Στη συνέχεια, ανέδειξε το νήμα που συνδέει τις προσφυγικές ροές με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τους οξυμένους καπιταλιστικούς ανταγωνισμούς. Όπως τόνισε, η κατάσταση στη Λιβύη, τη Συρία, την Παλαιστίνη και τον Λίβανο είναι αποτέλεσμα αυτών των επεμβάσεων, όπου η αστική τάξη της Ελλάδας συμμετέχει ενεργά, μετατρέποντας υποδομές όπως η βάση της Σούδας σε ορμητήριο πολέμου. 

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις εξελίξεις γύρω από το απαράδεκτο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο πρόσφατα εγκρίθηκε και από το λιβυκό κοινοβούλιο υπό τον Χαφτάρ, καταφέροντας ένα ακόμα ηχηρό «χαστούκι» στους εφησυχασμούς της κυβέρνησης. Σημαδεύοντας την υποκρισία της ΕΕ και των ελληνικών αστικών κομμάτων, επισήμανε ότι το τουρκολιβυκό σύμφωνο αμφισβητεί ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, μη αναγνωρίζοντας δικαιώματα ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στην Κρήτη, την Κάσο, την Κάρπαθο, τη Ρόδο και το Καστελόριζο. Προειδοποίησε μάλιστα ότι η εμπλοκή γαλλικών επιχειρηματικών ομίλων στα έργα της ηλεκτρικής διασύνδεσης δεν εγγυάται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, την ώρα που εξελίσσεται παρασκηνιακό παζάρι για τη συνδιαχείριση στην Ανατολική Μεσόγειο προς όφελος των μονοπωλίων. 

Κλείνοντας, στηλίτευσε την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, καθώς και τη δράση της Frontex και της επιχείρησης Irini, που όχι μόνο δεν χτυπούν τα κυκλώματα δουλεμπορίου αλλά τα γιγαντώνουν, μετατρέποντας την ανθρώπινη ζωή σε διαπραγματευτικό χαρτί για επικερδείς επιχειρηματικές συμφωνίες. 

Στη δική της παρέμβαση, η Κατερίνα Γεράκη στάθηκε συγκλονιστικά στο βίωμα του ξεριζωμένου ανθρώπου. Ξεκινώντας από τις εικόνες ντροπής στην Ιεράπετρα, με ξυπόλυτους ανθρώπους και παιδιά να κοιμούνται πάνω σε χαρτόνια κάτω από απορριμματοφόρα, ξεσκέπασε το κυβερνητικό αφήγημα περί «αγώνα κατά των λαθροδιακινητών». Εξήγησε ότι η εγκληματική δράση αυτών των κυκλωμάτων πατάει πάνω στο ίδιο το έδαφος της άγριας καταστολής, των φραχτών και των παράνομων επαναπροωθήσεων της ΕΕ και των κυβερνήσεων. 

«Κανένας πρόσφυγας δεν μπαίνει στη βάρκα σαν να παίρνει ταξί», τόνισε η Κ. Γεράκη, καταγγέλλοντας ως επονείδιστη και ρατσιστική τη διαφημιστική εκστρατεία του Υπουργείου Μετανάστευσης. Το «ταξίδι στη βάρκα» σημαίνει κίνδυνο ζωής, οικονομική εξόντωση ολόκληρων οικογενειών και απελπισία, την οποία το σύστημα εκμεταλλεύεται στυγνά. Στηλίτευσε την υποκρισία του αστικού κράτους που βαφτίζει «παράνομους» τους ρακένδυτους εργάτες που χτίζουν τις υποδομές και δουλεύουν στα χωράφια, αλλά υποδέχεται ως «νόμιμους» τους επενδυτές των golden visa και τους Ισραηλινούς αξιωματικούς που κάνουν διακοπές στην Κρήτη μετά τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη. 

Παράλληλα, άσκησε οξεία κριτική στα υπόλοιπα αστικά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.ά.), τα οποία συμφωνούν με το αντιδραστικό ευρωενωσιακό πλαίσιο, ψηφίζουν τα Σύμφωνα της ΕΕ και περιορίζουν την κριτική τους μόνο στο ζήτημα της «χωροθέτησης» των δομών. Ειδικά για την Κρήτη και τους Αθανάτους Ηρακλείου, υπογράμμισε ότι η αποθήκη Σκουλούδη είναι παντελώς ακατάλληλη, όμως η εναντίωση του λαού δεν πρέπει να μείνει στη χωροθέτηση, αλλά να χτυπήσει τον χαρακτήρα της δομής-φυλακής που προωθεί το Νέο Σύμφωνο της ΕΕ. 

«Στόχος δεν είναι απλά να μειωθούν οι ροές, αλλά να σταματήσει ο πόλεμος που δημιουργεί τα καραβάνια των προσφύγων. Και αυτός ο στόχος περνά μέσα από την πάλη για απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους και το κλείσιμο της βάσης της Σούδας», κατέληξε η Κ. Γεράκη, καλώντας σε ταξική αλληλεγγύη και κοινό αγώνα ντόπιων και ξένων εργατών. 

Αμέσως μετά τις κεντρικές ομιλίες ακολούθησαν ουσιαστικές παρεμβάσεις που εμπλούτισαν τη συζήτηση με τη ζωντανή πείρα από τους χώρους δουλειάς και την Τοπική Διοίκηση. 

Ο Αλέκος Μαρινάκης, μέλος του Γραφείου Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης, αναφέρθηκε αναλυτικά στις τεράστιες ευθύνες της τοπικής αυτοδιοίκησης όσον αφορά το μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα. Αρχικά ανέδειξε τη στήριξη που παρέχει η τοπική αυτοδιοίκηση στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την ανοχή που επιδεικνύει στην ύπαρξη και επέκταση της βάσης της Σούδας στο νησί, σημειώνοντας ότι οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις αποτελούν τη βασική αιτία του ξεριζωμού των λαών. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη στήριξη που έδωσε η Τοπική Διοίκηση στην αντιμεταναστευτική πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ, αποδεχόμενη να γίνει η Κρήτη αποθήκη ψυχών με τη δημιουργία κλειστών δομών-φυλακών. Χαρακτήρισε υποκριτική τη στάση των τοπικών αρχών, καθώς μένουν μόνο στο ζήτημα της χωροθέτησης και ασκούν κριτική αποκλειστικά σε αυτήν την πλευρά. Τέλος, σημείωσε την οικονομική διάσταση του ζητήματος, υπογραμμίζοντας ότι η διαχείριση μέσω ΜΚΟ και ιδιωτικών επιχειρήσεων κρύβει την άγρια εκμετάλλευση και την κερδοφορία που στήνεται πάνω στη φτώχεια και την εξαθλίωση των ξεριζωμένων. 

Στη συνέχεια, ο Παναγιώτης Μαλαμπάνης, μέλος της Τ.Ε. Ηρακλείου του ΚΚΕ και μέλος της Διοίκησης του Συνδικάτου Οικοδόμων Ηρακλείου, μετέφερε συγκεκριμένα παραδείγματα από την πείρα των οικοδόμων και την κοινή πάλη Ελλήνων και ξένων εργαζομένων. Ανέδειξε ότι το συνδικάτο και η ομοσπονδία ασχολούνται ενεργά με το σύνολο των ζητημάτων που απασχολούν τους πρόσφυγες και μετανάστες εργάτες, εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους. Για τους οικοδόμους, όπως τόνισε, ανεξάρτητα από εθνικότητα, κοινός εχθρός είναι η εργοδοσία και το αστικό κράτος και όχι οι ξεριζωμένοι, οι οποίοι μετατρέπονται σε θύματα ακόμα πιο στυγνής εκμετάλλευσης από το μεγάλο κεφάλαιο. Επισήμανε μάλιστα ότι το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο να παλέψουν ακόμα περισσότεροι Έλληνες και ξένοι εργάτες μαζί, απέναντι στο σύστημα των κερδών και των πολέμων. 

Τέλος, η Γαρυφαλιά Μανελάκη, Κοινωνική Λειτουργός και Γενική Γραμματέας του Περιφερειακού Τμήματος Κρήτης του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος (ΣΚΛΕ), αναφέρθηκε στην προσωπική της επαφή με πρόσφυγες και μετανάστες μέσα από την πολύχρονη εργασία της σε πρόγραμμα στέγασης και ένταξης, καθώς και στο Κέντρο Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Ηρακλείου. Υπογράμμισε ότι πρέπει να δούμε πίσω από τους αριθμούς και τις εικόνες, καθώς εκεί κρύβονται ανθρώπινες ιστορίες ξεριζωμού λόγω πολέμων και φτώχειας. Στη συνέχεια τόνισε ότι, όπως αποδεικνύει η καθημερινή εμπειρία στις δομές, η εφαρμοζόμενη πολιτική είναι αμιγώς αντιμεταναστευτική, αφήνοντας τους εργαζόμενους χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία για να βοηθήσουν ουσιαστικά αυτούς τους ανθρώπους. Αναφέρθηκε επίσης στην κοινή δράση που ανέπτυξε με τα εργατικά σωματεία για τη στήριξη μεταναστών σε εργατικές υποθέσεις, στηλιτεύοντας την άγρια εργασιακή εκμετάλλευση που αποτελεί τον κανόνα. Έκλεισε τονίζοντας ότι ο λαός του Ηρακλείου οφείλει να δυναμώσει την έμπρακτη αλληλεγγύη του, αγκαλιάζοντας τους πρόσφυγες στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς, καθώς η απλή συζήτηση του ζητήματος δεν αρκεί. 

Στο τέλος της εκδήλωσης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση κλιμακίου του Κόμματος με αντιπροσωπεία της συντονιστικής επιτροπής κατοίκων ενάντια στη δημιουργία δομής στους Αθανάτους. Στη συνάντηση αυτή, οι κάτοικοι εξέθεσαν από κοντά τους έντονους προβληματισμούς και τα αιτήματά τους, ενώ από τη μεριά του ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η αμέριστη στήριξη στον δίκαιο αγώνα τους. Παράλληλα, επαναβεβαιώθηκε η σταθερή θέση του Κόμματος ενάντια στη δημιουργία των επικίνδυνων δομών-φυλακών της ΕΕ και των κυβερνήσεων, όπως αυτή που σχεδιάζει η Κυβέρνηση στους Αθανάτους η οποία θα μετατρέψει την περιοχή σε αποθήκη ψυχών και θα επιβαρύνει την περιοχή η οποία στερείται από βασικές υποδομές που μπορούν να διασφαλίσουν την ποιότητα της ζωής των κατοίκων.