Το Μικρό Σχολείο της Γης στα Άνω Καλέσσα Μαλεβιζίου - Η Γεωργία που στηρίζεται  στην αυτορρύθμιση του Οικοσυστήματος»!

Μια άλλης μορφής Γεωργία, χωρίς καθόλου φάρμακα και λιπάσματα, αλλά ακόμα και χωρίς κανένα μηχανικό μέσο για τις καλλιεργητικές δραστηριότητες, διδάσκουν τα παιδιά ο Μιχάλης Μανιαδάκης και η σύζυγος του Μαρία Καπνιστού, σε ένα αγρόκτημα μόλις 3 στρεμμάτων στα Καλέσσα Μαλεβιζίου, αλλά αρκετό για να παράγει σχεδόν τα πάντα και να τροφοδοτήσει και τις οικογένειες που το επισκέπτονται κάθε Σάββατο.

Το newshub.gr βρέθηκε εκεί και κατέγραψε εικόνες αλλά και ενδιαφέροντα στοιχεία, από τον ίδιο τον Μιχάλη Μανιαδάκη, που έχει σπουδάσει Ανθοκομία σε μεγάλη ηλικία, αρχίζοντας στη συνέχεια, μέσα στην οικονομική κρίση, να εγκαθιστά κήπους μέσα στις αυλές δεκάδων Αθηναίων, αποφασίζοντας στη συνέχεια να κατέβουν στα Καλέσσα να δημιουργήσουν έναν μικρό παράδεισο!

Το αγρόκτημα είναι μόλις 3 στρεμμάτων, αλλά αποτελεί μία σημαντική όαση για τους επισκέπτες του, που είναι κυρίως σχολεία. Άλλωστε, το αγρόκτημα ονομάζεται «Το Μικρό Σχολείο της Γης» (ΚοινΣΕπ)  και όχι άδικα, αφού ο Μιχάλης Μανιαδάκης  λέει  πως «η ελπίδα μας βρίσκεται στα παιδιά. Οι μεγάλοι δεν αλλάζουν εύκολα τρόπους, συνήθειες και συμπεριφορές ως προς την καλλιέργεια της Γης»!

Ο Μιχάλης Μανιαδάκης είναι τεχνολόγος Ανθοκομίας και έχει σπουδάσει Οικολογική Γεωργία σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Όπως λέει, η μέθοδος του είναι η «Διαστρωματική Ανασύνθεση», χωρίς σκάψιμο, χωρίς φάρμακα, χωρίς την ανάγκη χρήσης μηχανημάτων, χωρίς εξωτερικές εισροές οργανικών υλικών.

Πάνω και από τη Βιολογική Γεωργία

«Η μέθοδος μας λέγεται Περμακουλτούρα (Permaculture) που ουσιαστικά τι λέει; «Μόνιμη Γεωργία και Μόνιμος Πολιτισμός. Ή αλλιώς Βιώσιμη Γεωργία και Βιώσιμος Πολιτισμός» επισημαίνει ο ίδιος.

Όπως εξηγεί ο Μιχάλης Μανιαδάκης, όταν ξεκινήσει ένα τέτοιο σύστημα μοιάζει αρχικά με τη Βιολογική Γεωργία, «αλλά σιγά σιγά, καθώς εγκαθίσταται το Οικοσύστημα, αρχίζει να υπάρχει συνοχή μεταξύ των ειδών και να αρχίσουν μεταξύ τους οι αρμονικές διασυνδέσεις. Τότε το σύστημα αυτορυθμίζεται και δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να κάνει πολλά πράγματα».

Αξίζει να αναφερθεί ότι στο Μικρό Σχολείο της Γης, σε ένα παρτέρι επτά τετραγωνικών, καλλιεργούνται με τη μέθοδο της συγκαλλιέργειας, πάνω από 40 διαφορετικά είδη φυτών.

Μάλιστα, ως προς τη θεωρία ότι «δεν μπορεί να γίνει η συγκαλλιέργεια μεταξύ όλων των ειδών», ο Μιχάλης Μανιαδάκης λέει ότι «είναι μια θεωρία που δεν έχει αποδειχτεί πλήρως. Εμείς το βλέπουμε πιο σφαιρικά. Ότι σε αυτή την κλίμακα τη μικρή, μπορεί να λειτουργήσει ένα οικοσύστημα».

Το Μικρό Σχολείο της Γης όταν ξεκίνησε τη λειτουργία του, τροφοδοτούσε μέσα στην οικονομική κρίση οικογένειες που προπλήρωναν τα προϊόντα και γινόταν σταδιακά η τροφοδοσία τους, με την κατ’ οίκον μεταφορά τα αγνών και φρέσκων αγαθών του αγροκτήματος.

Αλλά δεν υπήρχε από πολλούς η προπληρωμή και δεν έβγαινε το κόστος.

Έτσι ο Μιχάλης με τη σύζυγο του Μαρία, πολύ γρήγορα αποφάσισαν να στραφούν στα σχολεία.

 Ωστόσο, κάθε Σάββατο, το αγρόκτημα είναι ανοικτό και στο κοινό. Και έτσι κάθε Σάββατο, όσοι επιθυμούν να προμηθευτούν τα προϊόντα που παράγονται εκεί, πηγαίνουν και ψωνίζουν και καλύπτουν ένα μέρος των αναγκών τους.

Η οικονομική κρίση και ο λαχανόκηπος στην πόλη

Το «όνειρο» άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά μέσα στην οικονομική κρίση λίγο πριν το 2010. Ο Μιχάλης Μανιαδάκης ήταν τότε στην Αθήνα.

Αρχικά ξεκίνησαν με τη δημιουργία εταιρείας αστικών λαχανόκηπων, με την ονομασία «Στην Πόλη Περιβόλι» και τότε στην πρώτη οικονομική κρίση είχαν κάνει πάρα πολλούς λαχανόκηπους, σε μπαλκόνια και ταράτσες.

Από τότε ο ίδιος έλεγε στη σύζυγο του να μετακομίσουν στην Κρήτη στο κτήμα που η οικογένεια της είχε στα Άνω Καλέσσα, όπως και έγινε.

Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο. Αλλά είχε γερές βάσεις από την επιτυχία της προσπάθειας στην Αθήνα. Έπρεπε αρχικά να γίνει ένας σχεδιασμός. Συγκεκριμένα, αυτός ο σχεδιασμός, περιλαμβάνει την κομποστοποίηση, που είναι μία πολύ σπουδαία διαδικασία σε ένα τέτοιο αγρόκτημα.

Χρησιμοποιούνται κότες σε περιφερόμενα κοτέτσια, που τοποθετούνται για 15 μέρες πάνω από κάθε παρτέρι.

Παράλληλα, χρησιμοποιούνται οι γεωσκώληκες που αποδομούν  τα υλικά που υπάρχουν μέσα στο κομπόστ.

Ταυτόχρονα, χρησιμοποιούνται τα κλαδιά των δέντρων που υπάρχουν σε μεγάλο αριθμό μέσα στο κτήμα, για  την δημιουργία ροκανιδιού, με το οποίο σκεπάζονται τα παρτέρια. Και βέβαια, ότι χόρτα κόβονται, ξεραίνονται και χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό.

Μηνύματα ζωής

Κύριος σκοπός της ΚοινΣΕπ «Οικολογικό σχολείο Γης»  είναι η διάδοση ενός γνήσιου οικολογικού τρόπου ζωής ως μέσου για την προστασία του περιβάλλοντος που τόσο πλήττεται στις μέρες μας.

Ως εκ τούτου, η δράση της απλώνεται σε ό,τι συνιστά αληθινή οικο-λογία ως πράξη και σκέψη (καλλιέργεια της γης, καθημερινή διαβίωση, διαφύλαξη και ενίσχυση των οικοσυστημάτων, αρχιτεκτονική, δομή της κοινωνίας, πολιτισμός, φιλοσοφική εξέλιξη του ανθρώπου).

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σελίδα του «Οικολογικού Σχολείου Γης» στο F.B. «η  ιδέα της ίδρυσης της ΚοινΣΕπ γεννήθηκε από την επείγουσα ανάγκη να δοθεί απάντηση σε δύο ζωτικής σημασίας ερώτηματα:

Είναι δυνατόν, άραγε, να σταματήσει η αχαλίνωτη και αλόγιστη ανθρώπινη επέμβαση στη φύση που γίνεται με μόνιμη δικαιολογία το οικονομικό κέρδος;

Και, αν δεχθούμε πως είναι δυνατόν, πώς αλλάζουν οι συνειδήσεις ώστε να μορφωθούν άνθρωποι που θα γίνουν φορείς αυτής της συνειδητοποίησης αλλά και της αλλαγής του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με τη φύση;

Ο άνθρωπος, που σήμερα αντιμετωπίζει πολλές αρνητικές συνέπειες της στρεβλής σχέσης του με τη φύση, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή του, μπορεί άραγε να βοηθηθεί από μια αληθινή οικο-λογία, ώστε να βρει ανακούφιση στα προβλήματά του και έμπνευση για το μέλλον;

Τα μέλη της ΚοινΣΕπ, έχοντας επίγνωση της κατάστασης αλλά και του ρόλου που αναλαμβάνουν να διαδραματίσουν ως ενεργά άτομα της κοινωνίας, έχουν να προτείνουν απαντήσεις:

Υπάρχει περιθώριο αντιστροφής της παρούσας, αδιέξοδης κατάστασης. Οι άνθρωποι που μπορούν να αλλάξουν τη σχέση όλων μας με τη φύση είναι τα σημερινά παιδιά. Η διαμόρφωση της συνείδησής τους, μέσα από τη σταθερή και ενεργή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, αποτελεί τη μόνη ελπίδα ώστε οι ενήλικοι του μέλλοντος να βιώνουν μια γνήσια επαφή με τη φύση με σεβασμό και μέτρο στην εκμετάλλευσή της.

Η στήριξη στις σημερινές σωματικές και ψυχικές προκλήσεις μπορεί να αντληθεί μέσα από την «Κοινωνική και Θεραπευτική Κηπουρική», ή αλλιώς «Ευεργετική Κηπουρική», με συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις-δράσεις οι οποίες θα επενεργούν επίσης τόσο στην αποκατάσταση της σχέσης ανθρώπου-φύσης όσο και στην ανάδειξη των κρυμμένων δυνάμεων μέσα μας για μια υγιέστερη και αποδοτικότερη συνύπαρξη με τον κόσμο που μας περιβάλλει».

Μια άλλης μορφής Γεωργία, χωρίς καθόλου φάρμακα και λιπάσματα, αλλά ακόμα και χωρίς κανένα μηχανικό μέσο για τις καλλιεργητικές δραστηριότητες, διδάσκουν τα παιδιά ο Μιχάλης Μανιαδάκης και η σύζυγος του Μαρία Καπνιστού, σε ένα αγρόκτημα μόλις 3 στρεμμάτων στα Καλέσσα Μαλεβιζίου, αλλά αρκετό για να παράγει σχεδόν τα πάντα και να τροφοδοτήσει και τις οικογένειες που το επισκέπτονται κάθε Σάββατο.

Το newshub.gr βρέθηκε εκεί και κατέγραψε εικόνες αλλά και ενδιαφέροντα στοιχεία, από τον ίδιο τον Μιχάλη Μανιαδάκη, που έχει σπουδάσει Ανθοκομία σε μεγάλη ηλικία, αρχίζοντας στη συνέχεια, μέσα στην οικονομική κρίση, να εγκαθιστά κήπους μέσα στις αυλές δεκάδων Αθηναίων, αποφασίζοντας στη συνέχεια να κατέβουν στα Καλέσσα να δημιουργήσουν έναν μικρό παράδεισο!

Το αγρόκτημα είναι μόλις 3 στρεμμάτων, αλλά αποτελεί μία σημαντική όαση για τους επισκέπτες του, που είναι κυρίως σχολεία. Άλλωστε, το αγρόκτημα ονομάζεται «Το Μικρό Σχολείο της Γης» (ΚοινΣΕπ)  και όχι άδικα, αφού ο Μιχάλης Μανιαδάκης  λέει  πως «η ελπίδα μας βρίσκεται στα παιδιά. Οι μεγάλοι δεν αλλάζουν εύκολα τρόπους, συνήθειες και συμπεριφορές ως προς την καλλιέργεια της Γης»!

Ο Μιχάλης Μανιαδάκης είναι τεχνολόγος Ανθοκομίας και έχει σπουδάσει Οικολογική Γεωργία σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Όπως λέει, η μέθοδος του είναι η «Διαστρωματική Ανασύνθεση», χωρίς σκάψιμο, χωρίς φάρμακα, χωρίς την ανάγκη χρήσης μηχανημάτων, χωρίς εξωτερικές εισροές οργανικών υλικών.

Πάνω και από τη Βιολογική Γεωργία

«Η μέθοδος μας λέγεται Περμακουλτούρα (Permaculture) που ουσιαστικά τι λέει; «Μόνιμη Γεωργία και Μόνιμος Πολιτισμός. Ή αλλιώς Βιώσιμη Γεωργία και Βιώσιμος Πολιτισμός» επισημαίνει ο ίδιος.

Όπως εξηγεί ο Μιχάλης Μανιαδάκης, όταν ξεκινήσει ένα τέτοιο σύστημα μοιάζει αρχικά με τη Βιολογική Γεωργία, «αλλά σιγά σιγά, καθώς εγκαθίσταται το Οικοσύστημα, αρχίζει να υπάρχει συνοχή μεταξύ των ειδών και να αρχίσουν μεταξύ τους οι αρμονικές διασυνδέσεις. Τότε το σύστημα αυτορυθμίζεται και δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να κάνει πολλά πράγματα».

Αξίζει να αναφερθεί ότι στο Μικρό Σχολείο της Γης, σε ένα παρτέρι επτά τετραγωνικών, καλλιεργούνται με τη μέθοδο της συγκαλλιέργειας, πάνω από 40 διαφορετικά είδη φυτών.

Μάλιστα, ως προς τη θεωρία ότι «δεν μπορεί να γίνει η συγκαλλιέργεια μεταξύ όλων των ειδών», ο Μιχάλης Μανιαδάκης λέει ότι «είναι μια θεωρία που δεν έχει αποδειχτεί πλήρως. Εμείς το βλέπουμε πιο σφαιρικά. Ότι σε αυτή την κλίμακα τη μικρή, μπορεί να λειτουργήσει ένα οικοσύστημα».

Το Μικρό Σχολείο της Γης όταν ξεκίνησε τη λειτουργία του, τροφοδοτούσε μέσα στην οικονομική κρίση οικογένειες που προπλήρωναν τα προϊόντα και γινόταν σταδιακά η τροφοδοσία τους, με την κατ’ οίκον μεταφορά τα αγνών και φρέσκων αγαθών του αγροκτήματος.

Αλλά δεν υπήρχε από πολλούς η προπληρωμή και δεν έβγαινε το κόστος.

Έτσι ο Μιχάλης με τη σύζυγο του Μαρία, πολύ γρήγορα αποφάσισαν να στραφούν στα σχολεία.

 Ωστόσο, κάθε Σάββατο, το αγρόκτημα είναι ανοικτό και στο κοινό. Και έτσι κάθε Σάββατο, όσοι επιθυμούν να προμηθευτούν τα προϊόντα που παράγονται εκεί, πηγαίνουν και ψωνίζουν και καλύπτουν ένα μέρος των αναγκών τους.

Η οικονομική κρίση και ο λαχανόκηπος στην πόλη

Το «όνειρο» άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά μέσα στην οικονομική κρίση λίγο πριν το 2010. Ο Μιχάλης Μανιαδάκης ήταν τότε στην Αθήνα.

Αρχικά ξεκίνησαν με τη δημιουργία εταιρείας αστικών λαχανόκηπων, με την ονομασία «Στην Πόλη Περιβόλι» και τότε στην πρώτη οικονομική κρίση είχαν κάνει πάρα πολλούς λαχανόκηπους, σε μπαλκόνια και ταράτσες.

Από τότε ο ίδιος έλεγε στη σύζυγο του να μετακομίσουν στην Κρήτη στο κτήμα που η οικογένεια της είχε στα Άνω Καλέσσα, όπως και έγινε.

Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο. Αλλά είχε γερές βάσεις από την επιτυχία της προσπάθειας στην Αθήνα. Έπρεπε αρχικά να γίνει ένας σχεδιασμός. Συγκεκριμένα, αυτός ο σχεδιασμός, περιλαμβάνει την κομποστοποίηση, που είναι μία πολύ σπουδαία διαδικασία σε ένα τέτοιο αγρόκτημα.

Χρησιμοποιούνται κότες σε περιφερόμενα κοτέτσια, που τοποθετούνται για 15 μέρες πάνω από κάθε παρτέρι.

Παράλληλα, χρησιμοποιούνται οι γεωσκώληκες που αποδομούν  τα υλικά που υπάρχουν μέσα στο κομπόστ.

Ταυτόχρονα, χρησιμοποιούνται τα κλαδιά των δέντρων που υπάρχουν σε μεγάλο αριθμό μέσα στο κτήμα, για  την δημιουργία ροκανιδιού, με το οποίο σκεπάζονται τα παρτέρια. Και βέβαια, ότι χόρτα κόβονται, ξεραίνονται και χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό.

Μηνύματα ζωής

Κύριος σκοπός της ΚοινΣΕπ «Οικολογικό σχολείο Γης»  είναι η διάδοση ενός γνήσιου οικολογικού τρόπου ζωής ως μέσου για την προστασία του περιβάλλοντος που τόσο πλήττεται στις μέρες μας.

Ως εκ τούτου, η δράση της απλώνεται σε ό,τι συνιστά αληθινή οικο-λογία ως πράξη και σκέψη (καλλιέργεια της γης, καθημερινή διαβίωση, διαφύλαξη και ενίσχυση των οικοσυστημάτων, αρχιτεκτονική, δομή της κοινωνίας, πολιτισμός, φιλοσοφική εξέλιξη του ανθρώπου).

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σελίδα του «Οικολογικού Σχολείου Γης» στο F.B. «η  ιδέα της ίδρυσης της ΚοινΣΕπ γεννήθηκε από την επείγουσα ανάγκη να δοθεί απάντηση σε δύο ζωτικής σημασίας ερώτηματα:

    Είναι δυνατόν, άραγε, να σταματήσει η αχαλίνωτη και αλόγιστη ανθρώπινη επέμβαση στη φύση που γίνεται με μόνιμη δικαιολογία το οικονομικό κέρδος;

Και, αν δεχθούμε πως είναι δυνατόν, πώς αλλάζουν οι συνειδήσεις ώστε να μορφωθούν άνθρωποι που θα γίνουν φορείς αυτής της συνειδητοποίησης αλλά και της αλλαγής του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με τη φύση;

    Ο άνθρωπος, που σήμερα αντιμετωπίζει πολλές αρνητικές συνέπειες της στρεβλής σχέσης του με τη φύση, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή του, μπορεί άραγε να βοηθηθεί από μια αληθινή οικο-λογία, ώστε να βρει ανακούφιση στα προβλήματά του και έμπνευση για το μέλλον;

Τα μέλη της ΚοινΣΕπ, έχοντας επίγνωση της κατάστασης αλλά και του ρόλου που αναλαμβάνουν να διαδραματίσουν ως ενεργά άτομα της κοινωνίας, έχουν να προτείνουν απαντήσεις:

    Υπάρχει περιθώριο αντιστροφής της παρούσας, αδιέξοδης κατάστασης. Οι άνθρωποι που μπορούν να αλλάξουν τη σχέση όλων μας με τη φύση είναι τα σημερινά παιδιά. Η διαμόρφωση της συνείδησής τους, μέσα από τη σταθερή και ενεργή αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, αποτελεί τη μόνη ελπίδα ώστε οι ενήλικοι του μέλλοντος να βιώνουν μια γνήσια επαφή με τη φύση με σεβασμό και μέτρο στην εκμετάλλευσή της.

    Η στήριξη στις σημερινές σωματικές και ψυχικές προκλήσεις μπορεί να αντληθεί μέσα από την «Κοινωνική και Θεραπευτική Κηπουρική», ή αλλιώς «Ευεργετική Κηπουρική», με συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις-δράσεις οι οποίες θα επενεργούν επίσης τόσο στην αποκατάσταση της σχέσης ανθρώπου-φύσης όσο και στην ανάδειξη των κρυμμένων δυνάμεων μέσα μας για μια υγιέστερη και αποδοτικότερη συνύπαρξη με τον κόσμο που μας περιβάλλει».