Οι προτάσεις του Φρ. Παρασύρη για το «ΕΞΟΙΝΟΜΩ»-Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος

Για επιδεικτική άγνοια κατηγορεί την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Φραγκίσκος Παρασύρης, Βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και Υπεύθυνος του Κοινοβουλευτικού Τομέα Ενέργειας, καθώς παρά τις επίσημες και τεκμηριωμένες αποφάσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ), σχετικά με τον σχεδιασμό των προγραμμάτων «Εξοικονομώ», η κυβέρνηση επιμένει σε ένα μοντέλο  που απειλεί να παραδώσει ένα κατεξοχήν κοινωνικό πρόγραμμα, στα χέρια λίγων μεγάλων εταιρειών, οδηγώντας σε συρρίκνωση το επαγγελματικό αντικειμένο χιλιάδων ελεύθερων επαγγελματιών μηχανικών θέτοντάς τους, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, « σε επαγγελματική ταφόπλακα».

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Ενέργειας ασκεί έντονη κριτική -συνολικά για αυτά τα προγράμματα- επισημαίνοντας πως η πολιτική του Υπουργείου, υπονομεύει τον κοινωνικό χαρακτήρα των «Εξοικονομώ», επιχειρώντας να τα μετατρέψει από εξατομικευμένες λύσεις για κάθε νοικοκυριό σε μια απρόσωπη διαδικασία μαζικής παραγωγής, εις βάρος της ποιότητας και των πραγματικών αναγκών των πολιτών.

Απευθυνόμενος στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Φραγκίσκος Παρασύρης ζητά ενημέρωση σχετικά με τον αριθμό των αιτήσεων των προγραμμάτων «Εξοικονομώ» που έχουν εγκριθεί μέχρι σήμερα και επιπλέον αναμένει αναλυτική ενημέρωση για «το πόσες έχουν ολοκληρωθεί με εκταμίευση, ποιο είναι το συνολικό ύψος της χρηματοδότησης που έχει διατεθεί στο ίδιο διάστημα και ποιο το ύψος των κονδυλίων που παραμένουν μη απορροφημένα. Επιπρόσθετα, αναδεικνύει το μείζον ζήτημα των αδικαιολόγητων καθυστερήσεων στις πληρωμές και στους ελέγχους και ερωτά το Υπουργείο αν σκοπεύει να επιβάλλει  κυρώσεις για τις εκπρόθεσμες πληρωμές, όπως ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία, αλλά και αν σκοπεύει να  θεσπίσει δεσμευτικές προθεσμίες για τους ελέγχους.

Λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις του ΤΕΕ, αλλά και τις έντονες διαμαρτυρίες από διάφορες περιοχές της χώρας, ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καλεί τον αρμόδιο Υπουργό να ακυρώσει το άδικο κριτήριο των βαθμοημερών ως σχεδόν μοναδικό παράγοντα αξιολόγησης και τονίζει πως πρέπει να  αναδιαμορφώθούν τα κριτήρια και ηκατανομή του προϋπολογισμού, ώστε να υπηρετούνται πραγματικά κοινωνικοί στόχοι (εισόδημα, παλαιότητα, ενεργειακή φτώχεια) και να στηρίζονται οι οικονομικά ασθενέστεροι, αντί να δημιουργούνται αδικίες μεταξύ περιφερειών και πολιτών. Συμπληρωματικά, θέτει επιπλέον καίρια ερωτήματα ως εξής: «γιατί η κυβέρνηση επιδεικτικά αγνοεί τις επίσημες αποφάσεις του θεσμικού της τεχνικού συμβούλου και επιμένει σε ένα μοντέλο υλοποίησης των «Εξοικονομώ» μέσω παρόχων ενέργειας, το οποίο έχει απορριφθεί ως επικίνδυνο για τη δημιουργία ολιγοπωλίων; Με ποιες μελέτες επιπτώσεων τεκμηριώνετε μια επιλογή που απειλεί να παραδώσει ένα κοινωνικό πρόγραμμα σε λίγες μεγάλες εταιρείες, εις βάρος των πολιτών και του ελεύθερου ανταγωνισμού».

Κλείνοντας, τονίζει πως τα «Εξοικονομώ» είναι πρωτίστως κοινωνικά προγράμματα που απαιτούν εξατομικευμένη προσέγγιση και καλεί τον κ. Παπασταύρου να διασφαλίσει ότι δεν θα μετατραπούν σε διαδικασία «φασόν» από μεγάλες εταιρείες, αλλά και να αυξήσει τον προϋπολογισμό για τις απαραίτητες δαπάνες (αμοιβές μελετών, αδειών, επιθεωρήσεων) εντάσσοντας καινοτόμες λύσεις, ώστε το πρόγραμμα να έχει ουσιαστικό τεχνικό και κοινωνικό αποτύπωμα.