Καρυστιανού: Θέμα διαβούλευσης οι αμβλώσεις -Μαρινάκης: Λυμένο το θέμα, φοβερό ότι αυτό ακούγεται από μια γιατρό

Αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της Μαρίας Καρυστιανού στις αμβλώσεις σε συνέντευξή της σήμερα το πρωί στο OPEN.

Ερωτώμενη για το κατά πόσο το υπό διαμόρφωση κόμμα βρίσκεται κοντά σε θέση του κόμματος ΝΙΚΗ σε ότι αφορά τη θρησκεία η συζήτηση οδηγήθηκε και στις αμβλώσεις με την κυρία Καρυστιανού να παραπέμπει ένα θέμα λυμένο, σε διαβούλευση.

Η ίδια εμφανίστηκε να πατά σε δύο βάρκες, λέγοντας ότι και η γυναίκα έχει δικαίωμα για το σώμα της αλλά έχει δικαιώματα και το έμβρυο.

Μετά την τοποθέτηση της κυρίας Καρυστιανού ερωτήθηκε σχετικά στο briefing και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, με τον ίδιο να απαντά: «Το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούγεται και από έναν γιατρό. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω ή τουλάχιστον όσο είμαστε εμείς τα πράγματα σε συζητήσεις οι οποίες είναι λυμένες και κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα του. Τελεία και παύλα».

Τι είπε για πίστη και αμβλώσεις

«Δεν θα το απαρνηθώ ότι πιστεύω, και δεν αισθάνομαι ότι πρέπει να απολογηθώ για αυτό», ανέφερε αρχικά η Μαρία Καρυστιανού ερωτώμενη για τη θρησκεία και τις πεποιθήσεις της σχετικά, με τους δημοσιογράφους Νίκο Στραβελάκη και Μίνα Καραμήτρου να της θέτουν εν συνεχεία ερωτήματα γύρω από το θέμα των αμβλώσεων, και την κυρία Καρυστιανού να υποστηρίζει ότι καταλαβαίνει τα δικαιώματα και των δύο και των γυναικών και των αγέννητων μωρών και ότι το θέμα θα πρέπει να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.

Η Νίκη, με την οποία σας συνδέουν, είναι πολύ κοντά στη θρησκεία. Θα είναι μια Νίκη (σσ το υπό διαμόρφωση κόμμα);

Μαρία Καρυστιανού: Εγώ δεν είμαι κοντά στο κόμμα Νίκη ούτε είμαι κοντά σε κάποιο άλλο κόμμα. Έχω δηλώσει ότι τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια δεν πήγαινα καν να ψηφίσω διότι δεν με εξέφραζε κανένα κόμμα.

Με τις αμβλώσεις διαφωνείτε;

ΜΚ: Σέβομαι την ελεύθερη βούληση είναι πολύ σημαντική και είναι και κατοχυρωμένη και συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελα να γίνει.

Οι αμβλώσεις, δηλαδή, είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης;

ΜΚ: Κοιτάξτε να δείτε, υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας δικό της είναι το σώμα η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα εγώ είμαι και παιδίατρος. Επομένως και λόγω της επιστήμης μου διχάζομαι στο ποια δικαιώματα θα πρέπει να είναι πιο πάνω, δηλαδή δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω τα δικαιώματα της μητέρας και του εμβρύου.

Μετά από τόσα χρόνια θεωρείτε ότι δεν έχει λυθεί; Για το αν μπορεί να αποφασίσει μια γυναίκα για το σώμα της;

ΜΚ: Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει, βεβαίως, να αποφασίσει για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα, το οποίο για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ, ή τι πιστεύετε εσείς. Για αυτό λες στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία θα αποφασίσει, ίσως η πλειοψηφία θα έχει μια καλύτερη γνώμη, άποψη, ή εν πάση περιπτώσει είναι πιο δημοκρατικό, γιατί μιλάμε και για μια ζωή που μόλις γεννάται.

Καταλαβαίνω ότι είστε κατά των αμβλώσεων.

ΜΚ: Σας λέω ότι η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μια θέση να τα βλέπω τα πράγματα, φροντίζοντας και τη ζωή που έχει μόλις δημιουργηθεί. Δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω αυτά τα πράγματα. Θέλοντας όμως, κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίσει αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι.

Από τη στιγμή που ξεκινά από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί. Και μετά από κάποιες εβδομάδες τα μωρά, ακόμη και αυτά που βγαίνουν με καισαρική για διάφορους ιατρικούς λόγους, πάτε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών, επιβιώνουν. Είναι βιώσιμα τα μωρά.

Οι αμβλώσεις είναι νόμιμες εδώ και δεκαετίες.

M.K: Το γνωρίζω, για το ηθικό θέμα.

Τι εννοείται είναι νόμος; Είναι σαν να λέτε ότι “αν κυβερνήσω, θα το ξαναδώ”;

M.K: Θέλω να σας πω ότι θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν για το πώς θέλουμε να λειτουργεί η κοινωνία μας είναι για μένα ένα θέμα που μπορεί να λύνεται με δημόσια διαβούλευση. Όχι το συγκεκριμένο, γενικότερα.