Μπορεί το στρες να προκαλέσει τριχόπτωση;

Το στρες μπορεί να γίνει ορατό με κάθε τρόπο. Ένας από αυτούς είναι να δούμε τα μαλλιά μας να γίνονται λιγότερο πυκνά, ακόμα και να πέφτουν. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Και μπορούμε να το σταματήσουμε;

Πώς προκαλεί το στρες τριχόπτωση;

Σε περιόδους στρες, το σώμα αυξάνει φυσικά τα επίπεδα κορτιζόλης ως μέρος της αντίδρασης μάχης ή φυγής. Η στεροειδής ορμόνη επηρεάζει ολόκληρο το σώμα και αυτό περιλαμβάνει την ανάπτυξη των μαλλιών. Όταν τα επίπεδα κορτιζόλης παραμένουν υψηλά, οι θύλακες των τριχών μπορεί να μεταβούν από την φάση ανάπτυξης σε φάση ηρεμίας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη τριχόπτωση που παρατηρείται ημέρες, εβδομάδες ή ακόμα και μήνες αργότερα.

Η ανάπτυξη των μαλλιών απαιτεί επίσης πολλή ενέργεια και θρεπτικά συστατικά. Όταν το σώμα σας βρίσκεται υπό στρες, μπορεί να εκτρέψει ορισμένους από τους πόρους που θα πήγαιναν στα μαλλιά (που, ούτως ή άλλως, σε σχέση με τα ζωτικά μας όργανα είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης) για να προστατεύσει τον εγκέφαλο, την καρδιά και τους πνεύμονες. Δείτε το σαν απλό ζήτημα προτεραιοτήτων του οργανισμού.

Παράγοντες στρες που μπορούν να προκαλέσουν τριχόπτωση

Ενώ συχνά συνδέουμε το άγχος με συναισθηματικές καταστάσεις, αυτός δεν είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται. Το σώμα σας μπορεί να στρεσάρεται από:

Απότομη απώλεια βάρους
Κακή διατροφή
Ασθένεια
Χειρουργική επέμβαση
Κακός ύπνος
Κάπνισμα
Κατανάλωση αλκοόλ

Σημάδια τριχόπτωσης που σχετίζεται με το στρες

Η τριχόπτωση που σχετίζεται με το στρες δεν μοιάζει πάντα το ίδιο σε όλους και σίγουρα δεν σημαίνει πως θα ξυπνήσετε φαλακροί ένα πρωί. Μπορεί να παρατηρήσετε:

Περισσότερες πεσμένες τρίχες από το συνηθισμένο στο ντους ή κατά το βούρτσισμα
Αραίωση μαλλιών στο τριχωτό της κεφαλής
Πιο λεπτή αλογοουρά
Ξαφνική, ανομοιόμορφη τριχόπτωση
Μπορεί επίσης να παρατηρήσετε άλλα σημάδια στρες που δεν σχετίζονται με τα μαλλιά, όπως προβλήματα ύπνου, αυξημένο άγχος ή αλλαγές στην όρεξη.

Τύποι τριχόπτωσης που σχετίζονται με το στρες

Το στρες μπορεί να προκαλέσει τριχόπτωση με διαφορετικούς τρόπους. Τα πιο συνηθισμένα περιλαμβάνουν:

Τελογενής τριχόπτωση
Η τελογενής τριχόπτωση είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος τριχόπτωσης που σχετίζεται με το στρες. Συμβαίνει όταν ένας μεγάλος αριθμός τριχοθυλακίων σας μεταβαίνει από τη λειτουργία ανάπτυξης σε φάση ηρεμίας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αισθητή τριχόπτωση, μερικές φορές ακόμη και δύο έως τρεις μήνες μετά από ένα ιδιαίτερα αγχωτικό συμβάν.

Γυροειδής αλωπεκία
Η γυροειδής αλωπεκία είναι μια αυτοάνοση πάθηση όπου το ανοσοποιητικό σας σύστημα επιτίθεται στους θύλακες των τριχών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ξαφνική, σπασμωδική τριχόπτωση. Το στρες μπορεί να παίξει ρόλο σε μια έξαρση της γυροειδούς αλωπεκίας αν είστε επιρρεπείς στην πάθηση. Αλλά δεν είναι πάντα σαφές αν το στρες είναι άμεση αιτία για την γυροειδή αλωπεκία ή αν η ανησυχητική εικόνα της τριχόπτωσης δημιουργεί στρες στη συνέχεια.

Τριχοτιλλομανία (τράβηγμα μαλλιών)
Το άγχος μπορεί να τροφοδοτήσει την επιθυμία να τραβήξετε τα μαλλιά σας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αφήσει φαλακρά σημεία στο κεφάλι σας ή να οδηγήσει σε αισθητή αραίωση των μαλλιών. Είναι κάπως παρόμοιο με το φάγωμα των νυχιών: Κάθε φορά που τραβάτε μια τρίχα, προκαλείτε λίγο πόνο. Αυτός ο μικρός πόνος είναι σαν μια ενδορφίνη που αποσπά προσωρινά την προσοχή σας και μειώνει το άγχος. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι σωστός τρόπος διαχείρισης του στρες.

Πώς να βοηθήσετε τα μαλλιά σας να μακρύνουν ξανά
Αν αντιμετωπίζετε ανησυχητική τριχόπτωση, το πρώτο βήμα είναι να δείτε έναν ειδικό για μερικές απαντήσεις. Πολλά διαφορετικά πράγματα μπορούν να προκαλέσουν τριχόπτωση, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων με τον θυρεοειδή ή ελλείψεων θρεπτικών συστατικών. Μην υποθέτετε απλώς ότι οφείλεται στο άγχος.

Ωστόσο, αν η τριχόπτωση σας σχετίζεται με το άγχος, υπάρχουν τρόποι για να αποκαταστήσετε τα μαλλά σας. Αρχικά, στις περισσότερες περιπτώσεις που υπάρχει τριχόπτωση λόγω στρες, η κατάσταση είναι αναστρέψιμη και χρειάζεται χρόνο. Μπορείτε να ενισχύσετε τις προσπάθειες του σώματος με φάρμακα όπως η μινοξιδίλη, πάντα σε συνεργασία με έναν γιατρό. Το πιο σημαντικό κομμάτι, όμως, είναι η διαχείριση του βασικού προβλήματος, δηλαδή του στρες.

Πηγή: iatronet.gr