Τα παιδιά μας μιλούν για τον Άγιο Βαλεντίνο

Ο Γιωργάκης σήμερα γυρίζει θυμωμένος από το σχολείο. Κλείνει με δύναμη την πόρτα του δωματίου του και ξαπλώνει μπρούμυτα στο κρεβάτι κλωτσώντας τα σκεπάσματα. Οι γονείς του είναι και οι δύο στο σπίτι, γιατί είναι Τετάρτη, η μέρα που και οι δύο επιστρέφουν νωρίτερα και εργάζονται από το σπίτι. Κοιτάζουν ο ένας τον άλλο και αναρωτιούνται τι συμβαίνει.

Της Έφης Παναγοπούλου

Πηγαίνουν διστακτικά στο δωμάτιο του Γιωργάκη, παρόλο που είναι χώρος “απαγορευμένος”, ειδικά όταν έχει νεύρα. “Να με αφήσετε ήσυχο”! ωρύεται ο Γιωργάκης “Θέλω να μείνω μόνος μου”! “Τι συμβαίνει”; κάνει μια θαρραλέα προσπάθεια ο μπαμπάς… “Εμείς να βοηθήσουμε θέλουμε” μπαίνει στη συζήτηση και η μαμά, όταν βλέπει ότι ο Γιωργάκης δεν τους φωνάζει και δεν τους λέει να εξαφανιστούν, γιατί “ Αυτό είναι το δωμάτιό του και δεν θέλει κανέναν άλλο εκεί”...

Ο Γιωργάκης με φωνή σπασμένη από νεύρα και κλάμα ανακοινώνει ότι μισεί τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου και τις “χαζές” κάρτες και τα κόκκινα τριαντάφυλλα και τα “ηλίθια” πάρτι και όλα αυτά που γίνονται την ημέρα αυτή. Η μαμά δαγκώνεται και κοιτάζει τον μπαμπά που δείχνει σκεπτικός. Φέτος, είχαν κανονίσει για την Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου, να αφήσουν τον Γιωργάκη στο σπίτι του παππού, να πάνε για φαγητό σε ένα ακριβό ξενοδοχείο και να διανυκτερεύσουν εκεί. Η μαμά σκέφτεται πόσο χαρούμενη ήταν με την έκπληξη που της έκανε ο μπαμπάς την περασμένη Τρίτη και πόσο πολύ χρειαζόταν μια τέτοια απόδραση από την καθημερινότητα που γινόταν όλο και πιο μονότονη.

Ο μπαμπάς, νιώθοντας την απογοήτευση του Γιωργάκη, προσπαθεί να μάθει τι έχει συμβεί με προσεκτικές ερωτήσεις. Τελικά, η μαιευτική του μπαμπά αποδίδει και ο Γιωργάκης τους ξεφουρνίζει ότι την Παρασκευή η μαμά της Αγγελικής έχει κανονίσει να πάρει μια παρέα παιδιών και να πάνε κινηματογράφο και στη συνέχεια να πάνε για δείπνο “Βαλεντίνου”, όπου παιδιά και γονείς θα φάνε ειδικό μενού, τα φαγητά και τα γλυκά θα έχουν σχήμα καρδιάς και μετά όλοι μαζί θα πάνε στο σπίτι της Αγγελικής, όπου θα έρθει o μπαμπάς του Νίκου που ξέρει από μουσική και θα χορέψουν μέχρι αργά. “‘Ολοι οι φίλοι μου θα είναι εκεί, εκτός από μένα”! συνεχίζει να παραπονιέται με φωνές ο Γιωργάκης τώρα που στέρεψαν τα δάκρυα. “Σήμερα όλη μέρα για το Χαζοβαλεντίνο συζητούσαν στο διάλειμμα και η δασκάλα είπε πως την Παρασκευή θα φτιάξουμε χαζοκάρτες σε σχήμα καρδιάς και τέτοιες βλακείες”!

Οι γονείς βγαίνουν συγκλονισμένοι από το δωμάτιο και προσπαθούν να βρουν λύση. Η μαμά, ταραγμένη,  αναρωτιέται πώς η Αγγελική, που τόσο κοντά της είναι και κάνουν στενή παρέα, την άφησε έξω από αυτό και πώς θα σώσει την κατάσταση. Παίρνει, με την ενθάρρυνση του μπαμπά, τηλέφωνο την Αγγελική και με πλάγιο τρόπο μαθαίνει για την έξοδο της Παρασκευής, στην οποία θα συμμετέχουν τέσσερις οικογένειες από την τάξη του Γιωργάκη,  όπως και ότι δεν τους προσκάλεσαν, γιατί ήξεραν ότι είχαν άλλα σχέδια και δεν ήθελαν να τους χαλάσουν τη ρομαντική έξοδο, που χρειάζονταν “για να ξεφύγουν λίγο’, όπως τους είχαν πει στο πάρτι της Κατερίνας. Η μαμά, χωρίς δεύτερες σκέψεις, ανακοινώνει πως “τελικά δεν κανόνισαν τίποτα, γιατί δεν βρήκαν τραπέζι εκεί που ήθελαν” και καταφέρνει να κερδίσει ο Γιωργάκης την πρόσκληση, που τόσο ήθελε.

Ο μπαμπάς που στέκεται δίπλα στο τηλέφωνο, χαίρεται κι αυτός για τη εξέλιξη, κι ας έκαναν φτερά τα 200 ευρώ της προκαταβολής που είχε δώσει για την κράτηση της ειδικής βραδιάς. Μαζί οι γονείς ανακοινώνουν με ενθουσιασμό στο Γιωργάκη που τώρα παίζει στο tablet σαν να μη συνέβαινε τίποτα, παρόλο που ήταν Τετάρτη και η συμφωνία τους λέει ότι το tablet το βγάζουν Παρασκευή με Κυριακή, αλλά τώρα ήταν στενοχωρημένος, οπότε πήρε πρωτοβουλία, γιατί ξέρει πως οι γονείς του καταλαβαίνουν τη στενοχώρια του και θα υποχωρήσουν. Οι γονείς ανακοινώνουν πως η Αγγελική πήρε τηλέφωνο τη μαμά και κάλεσε και το Γιωργάκη την Παρασκευή, ο Γιωργάκης ξεχνάει όλα όσα έλεγε πριν για το Βαλεντίνο και φαίνεται ικανοποιημένος και λέει πως πεινάει γιατί δεν του άρεσε το σπανακόρυζο, που του είχαν βάλει το μεσημέρι στο φαγητοδοχείο και… η ζωή συνεχίζεται ήρεμα κι ωραία…

Όσο κι αν ακούγεται η ιστορία του Γιωργάκη υπερβολική και όσο κι αν σκεφτόμαστε ότι ο Γιωργάκης δε φταίει για τη χειριστική συμπεριφορά του αλλά ευθύνη έχουν οι γονείς που προσπαθούν να του διευκολύνουν τη ζωή και να μη στενοχωριέται, οι περισσότεροι έχουμε βρεθεί σε ανάλογη θέση, προσπαθώντας να ισορροπήσουμε ανάμεσα στην εργασία, τη σχέση με το σύντροφό μας και την ευημερία του παιδιού μας. Σίγουρα, το τελευταίο υπερτερεί έναντι όλων των άλλων τόσο πολύ, που καμιά φορά μάς οδηγεί σε λανθασμένες επιλογές. Κι όσο κι αν ξέρουμε τι είναι σωστό, αν τελικά υπάρχει σωστό, μάς οδηγεί το συναίσθημα, απόλυτα λογικό κι αυτό.

Ο Γιωργάκης μαθαίνει να παίρνει αυτό που θέλει με τη βοήθεια των γονιών του. Στη συνέχεια της ζωής του θα πρέπει να βρει το δικό του τρόπο να πετυχαίνει όσα επιθυμεί και οι γονείς με τη συμπεριφορά τους άθελά τους του δείχνουν το δρόμο.Τα παιδιά μάς μιλούν με διάφορους τρόπους και συμπεριφορές. Δεν υπάρχει μαγική συνταγή που να ταιριάζει σε όλους και κανείς δε γνωρίζει ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα που στενοχωρεί ένα παιδί, γιατί το κάθε παιδί έχει διαφορετικές εμπειρίες και ιδιοσυγκρασία. Επίσης, δεν υπάρχει γονιός που θέλει να βλέπει το παιδί του να κλαίει νιώθοντας αποκλεισμένο και τις περισσότερες φορές προσπαθεί να βρει μια άμεση λύση. Η κριτική είναι εύκολη, η αντιμετώπιση της κρίσης μάς δυσκολεύει.

Ο Γιωργάκης, που υποφέρει για τη γιορτή του Βαλεντίνου, θα βρει τη λύση. Οι γονείς που θυσιάζουν τη βραδιά τους ενδεχομένως να αποκτήσουν μια μικρή στενοχώρια που μπορεί και να μεγαλώσει αργότερα, γιατί, με το που έγιναν γονείς, ξέχασαν να είναι άνθρωποι ερωτευμένοι. Η ευτυχία δε θα περνάει πάντα μέσα από τον Γιωργάκη, γιατί αν γίνει αυτό ο Γιωργάκης θα επωμιστεί ένα τεράστιο φορτίο στη ζωή του. Ο Γιωργάκης πάνω απ’ όλα θέλει να βλέπει δυο ανθρώπους χαρούμενους και ικανοποιημένους δίπλα του. Ο έρωτας και οι υπόλοιπες ανάγκες των γονιών καλό θα ήταν να μην να τους γεμίζουν τύψεις θεωρώντας ότι ικανοποιώντας τες αφαιρούν κάτι από την ευτυχία του παιδιού τους.. Δεν θυσιάζουν κάτι από την ευημερία του παιδιού  τους με το να είναι φυσιολογικοί άνθρωποι. Αντίθετα, προσφέρουν υγιή πρότυπα. Ο Γιωργάκης καλό είναι να μάθει ότι δε θα είναι καλεσμένος σε όλες τις δραστηριότητες και ότι οι γονείς του αγαπάνε πολύ ο ένας τον άλλον και θέλουν να περνάνε και λίγο χρόνο οι δυο τους. Μπορεί να είναι έτσι, μπορεί και όχι… όπως και να έχει “Happy Valentine’s Day” Οι ευκαιρίες για γιορτή δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν, ακόμα κι αν έχουν εμπορικό χαρακτήρα!

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Έφη Παναγοπούλου δημιούργησε τον θεματικό κύκλο "Τα Παιδιά μας Μιλούν" υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, που επικεντρώνεται στη συμπερίληψη και τον ευαίσθητο παιδικό ψυχισμό. Σε αυτόν τον κύκλο ανήκουν τα μεταφρασμένα και στα Αγγλικά  έργα  "Η Γλυκιά Ιστορία του Χρήστου Χωρίς Ζάχαρη",  "Ποιος Πειράζει τη Χριστίνα;" , και  "Ο Θοδωρής και η Περιπέτεια της Υγιεινής Διατροφής" που εστιάζει στις διατροφικές διαταραχές και τον σχολικό εκφοβισμό. Μέσα από αυτά τα έργα, η Έφη Παναγοπούλου προωθεί την ευαισθητοποίηση  για σημαντικά  θέματα που απασχολούν τα παιδιά αξιοποιώντας την πολυετή εμπειρία της στην εκπαίδευση.

Έργα της έχουν βραβευτεί και παρουσιαστεί σε σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα. Στον θεματικό κύκλο "Οι Μυθικές Μελωδίες των Ποταμών", βραβευμένων με Tourism Award, ανήκει "Το Ταξίδι του Αλφειού" που ερμήνευσε η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ σε μουσική του βραβευμένου συνθέτη Γιώργου Βούκανου, ενώ ομώνυμο βιβλίο της έχει διανεμηθεί σε σχολεία σε Ελλάδα και Ιταλία. Το έργο της "Στα Νερά του Ιλισσού" παρουσιάστηκε το 2023,  από την Camerata Junior ενώ έγραψε το λιμπρέτο  για το "Θεσμοφορίων Χορός, μια Ωδή στη Γη" που  βραβεύτηκε στα Tourism Awards 2024. Επιπλέον, έχει γράψει λιμπρέτα για σημαντικά έργα όπως το "Ζάλογγο, Χορός Γυναικών, Συμφωνία Σιωπής", που εστιάζει  στη βία κατά των γυναικών, τα έργα ”Έτσι Ξεκίνησαν Όλα” και “Έτσι Συνεχίστηκαν Όλα”, που παρουσιάστηκαν στις γιορτές Μνήμης για την Άλωση της Τριπολιτσάς, και συμμετείχε σε πολιτιστικές δράσεις με επίκεντρο τη συμπερίληψη και την προστασία ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων. Το 2025 παρουσιάστηκε σε κείμενο δικά της στο Μέγαρο Μουσικής το έργο “Ο χορός των Αιώνων - Η Κόρη των Αθηνών”  εστιάζοντας  στο ρόλο της γυναίκας και τους προβληματισμούς της για θέματα κοινωνικής αδικίας και ιστορικής αλήθειας, αγγίζοντας το θέμα της επανένωσης των Γλυπτών του Παρθενώνα Είναι υπεύθυνη ανάπτυξης στη Σχολή CAMPION και έχει βραβευτεί για τη συμβολή της στον πολιτισμό.