Χαμός

Η ιστορία  διδάσκει  ότι πολλές φορές οι παντός είδους κρίσεις μπορεί να επιφέρουν θετικά αποτελέσματα, όπως όταν το 1953  έγιναν οι καταστροφικοί σεισμοί στα Επτάνησο Ξενοφών Ζολώτας, τότε  Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, είπε σε συνεργάτη του που κλαψούριζε για τις οικονομικές συνέπειες ,«αυτός παιδί μου δεν είναι σεισμός, αλλά σωσμός για την οικονομία». Τα λόγια του επαληθεύθηκαν ενδεικτικά όχι μόνο στα Επτάνησα, που μετά τους σεισμούς ξανακτίστηκαν και έγιναν ωραιότερα, αλλά και στην Καλαμάτα που μετά τους σεισμούς  έγινε μια πολύ ωραία επαρχιακή πόλη, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, που μετά την πυρκαγιά του 1917 το κέντρο της σχεδιάστηκε και έγινε μια σύγχρονη ωραία ευρωπαϊκή πόλη.
     

Φυσικά δεν θέλω να πω, ότι χαιρόμαστε όταν γίνονται φυσικές  καταστροφές , αντίθετα λυπόμαστε βαθύτατα για τις ανθρώπινες απώλειες ιδίως όταν πρόκειται για μικρά παιδιά, όπως συνέβη πρόσφατα στη Σάμο, με την απώλεια των δύο παιδιών, που συγκίνησε το Πανελλήνιο. Απλά επαναλαμβάνω το αρχαίο ρητό «ουδέν κακό αμιγές καλού» και ότι μια συμφορά  αποτελεί μια πρόκληση, που κλείνει έναν κύκλο, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει ένα άλλον, που εξαρτάται από μας πόσο θα επωφεληθούμε από την ευκαιρία που μας δίνεται ή θα την αφήσομε να χαθεί και αυτή. Σύμφωνα με τα παραπάνω το λεχθέν από τον φίλο σοφό φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο, ότι η πανδημία μπορεί να αποδειχθεί ευλογία είναι μια πρόβλεψη, που εξαρτάται από μας αν θα επαληθευθεί.
   

Είναι γεγονός  ότι στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς για την  πατρίδα, που  μπορούμε να τους οριοθετήσουμε από  την οικονομική κρίση του 2009  που αποτελεί  το τέλος της εποχής της ευημερίας  μέχρι σήμερα που λόγω της πανδημίας  Covid 19 και των για την πρόληψη της  περιοριστικών  μέτρων, που ανέκοψαν  την ανάκαμψη της οικονομικής πορείας της χώρας , επισυνέβησαν με μεγάλη ταχύτητα  πολλά γεγονότα, δημιουργήθηκαν πολλές νέες καταστάσεις, όπως τα μνημόνια, το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα με απόπειρα εισβολής στον Έβρο, οι αλλαγές στους πολιτικούς σχηματισμούς , εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα , έξαρση της αντιεξουσιαστικής βίας με εμπρησμούς  και θανάτους αθώων της  Marfin, καταλήψεις, διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, οικονομική κρίση, κόκκινα δάνεια, πλημμύρες στη Μάνδρα, πυρκαγιά στο Μάτι, απόκρουση των τουρκικών διεκδικήσεων σε βάρος της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας με κίνδυνο ένοπλης σύγκρουσης και τώρα η πανδημία με τα lockdown, που κινδυνεύει να καταστρέψει την οικονομία. 

 Καθένα από τα παραπάνω γεγονότα αποτελεί μια στάση, που θα μπορούσε να αποτελέσει εφαλτήριο για τη δημιουργία μιας καλύτερης κατάστασης, ή τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης ή την ανάκαμψη της οικονομίας ή άλλες βελτιωτικές αλλαγές. Σε κάποια χάσαμε την ευκαιρία, όπως με τα μνημόνια που τα δαιμονοποιήσαμε, σε άλλα επικράτησε το πελατειακό κράτος  και  ματαιώθηκαν κάποιες προσπάθειες αλλαγών , γενικά έχομε μάλλον ένα αρνητικό ισοζύγιο ,αλλά έχουν γίνει  και θετικά βήματα, όπως με την άμυνα της χώρας  κυρίως με τη σύναψη διεθνών συμμαχιών και την αντιμετώπιση της πανδημίας. Επειδή όμως όλα τα βλέπομε φορώντας κομματικούς φακούς είναι βέβαιο ότι δεν θα συμφωνήσομε στα συν και πλην. 
   

Η αντιμετώπιση  της πανδημίας και οι συνέπειες  της είναι η  σοβαρότερη απειλή  για τη χώρα μας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο  , που πρέπει να την αντιμετωπίσομε ενωμένοι, χωρίς προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης, με υπομονή ,γιατί κανείς δεν ξέρει την διάρκεια της , ώστε  στο τέλος να αποβεί ευλογία και επαληθευθεί η πρόβλεψη του Στέλιου Ράμφου, γιατί εμείς σαν υπεύθυνοι πολίτες  θα έχομε συνειδητοποιήσει ότι  υπερέχει το γενικό καλό από το ατομικό συμφέρον.
   

*Ο Λέανδρος Τ, Ρακιντζής είναι Αρεοπαγίτης ε.τ.