Δόγμα Μονρόε αλα Τραμπ από τη Βενεζουέλα μέχρι τη Γροιλανδία

Με επίκληση του πάλαι ποτέ Δόγματος Μονρόε η Ουάσιγκτον με κυνικό τρόπο επιχείρησε δήθεν να δικαιολογήσει  τη  στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τις  απειλές Τραμπ για προσάρτηση της Γροιλανδίας είτε με το καλό είτε με το άγριο.

Η  εφαρμογή του Δόγματος Μονρόε αλά Τραμπ  διακηρύχθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο από την Ουάσιγκτον με έγγραφο που τιτλοφορείται  «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας» των ΗΠΑ με ημερομηνία Νοέμβριος 2025 (www.whitehouse.gov). Το έγγραφο αυτό, εκτάσεως 29 σελίδων,  έγινε κυριολεκτικά viral στην Ευρώπη ιδίως μετά τις απειλές Τραμπ για τη Γροιλανδία.

Και ενώ οι Ευρωπαίοι αντιμετώπισαν το αμερικανικό χτύπημα στη Βενεζουέλα με μισόλογα, άρχισαν  πλέον να ξεσπαθώνουν κατά του Τραμπ λόγω των βλέψεών του για τη Γροιλανδία. Έτσι μετριοπαθείς κατά τα άλλα εφημερίδες όπως η γαλλική Le Monde  και η Βελγική  Le Soir, με ύφος που θα θύμιζε μάλλον  εφημερίδες της κομμουνιστικής  αριστεράς,   στις εκδόσεις τους της 8^ης Ιανουαρίου 2026 με πηχυαίους τίτλους  κάνουν λόγο  πλέον για «αμερικανικό ιμπεριαλισμό»  κατακεραυνώνοντας την νέα «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας» και το Δόγμα Μονρόε αλα Τραμπ.

Σύμφωνα λοιπόν με το έγγραφο της νέας «Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας» (σελ. 5 και 15-19)  η  προτεινόμενη στρατηγική Τραμπ για το Δυτικό Ημισφαίριο σηματοδοτεί μια αποφασιστική επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στο Δόγμα Μονρόε, που ως γνωστόν διατυπώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1823. Και όλα αυτά  με στόχο την αποκατάσταση της αμερικανικής υπεροχής και την ανάσχεση της επιρροής των  ανταγωνιστών που βρίσκονται εκτός Δυτικού Ημισφαιρίου και κυρίως της Κίνας, της Ρωσίας αλλά και της ίδιας της ΕΕ.

Μάλιστα  στο κείμενο τονίζεται ότι  μετά από χρόνια «στρατηγικής αμέλειας», η Ουάσιγκτον οφείλει να επιβάλει εκ νέου την πολιτική της πρωτοκαθεδρίας στην περιοχή, θεωρώντας την κυριαρχία στο Δυτικό Ημισφαίριο βασική προϋπόθεση για την εθνική της ασφάλεια και ευημερία.

Ο πυρήνας της στρατηγικής συνοψίζεται στη λογική της «Στρατολόγησης και Επέκτασης».

Σε σχέση με τη «στρατολόγηση» οι ΗΠΑ σχεδιάζουν  να κινητοποιήσουν παραδοσιακούς συμμάχους ενώ παράλληλα, στοχεύουν στον προσεταιρισμό νέων εταίρων, επιχειρώντας να εμφανιστούν ως ο πιο αξιόπιστος  οικονομικός  εταίρος στην περιοχή. Κομμάτι δύσκολο βέβαια αν λάβει κανείς υπόψη τους δασμούς που επέβαλαν  στις  χώρες της Αμερικανικής ηπείρου. Παρά ταύτα δεν πτοούνται και προκρίνουν την «επέκταση» μέσω οικονομικής διπλωματίας,  χρήσης δασμών, αμοιβαίων εμπορικών συμφωνιών και επενδυτικών κινήτρων για τη διασφάλιση της αμερικανικής οικονομικής διείσδυσης και τη  θωράκιση κρίσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων. Στόχος είναι η μείωση των εξαρτήσεων της περιοχής από ανταγωνιστικές δυνάμεις,  κυρίως από την Κίνα και η μετατροπή του Δυτικού Ημισφαίριου σε προνομιακή αγορά για τους αμερικανικούς επιχειρηματικούς ομίλους.

Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για τη διείσδυση ξένων δυνάμεων σε υποδομές, λιμάνια, στρατηγικούς πόρους και δίκτυα τεχνολογίας. Η Αμερικανική στρατηγική προβλέπει την άσκηση πίεσης ώστε  οι χώρες της περιοχής να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις απορρίπτοντας την φτηνή ξένη βοήθεια κυρίως της Κίνας, παρότι  δεν κατονομάζεται.

Καθώς όμως  «ο φόβος φυλάει τα έρμα» στο κείμενο προτείνεται αυξημένη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο  Δυτικό Ημισφαίριο και εξασφάλιση πρόσβασης σε στρατηγικές τοποθεσίες.

Και το κερασάκι στην τούρτα το δίλλημα «αν οι χώρες  του Δυτικού Ημισφαιρίου θέλουν να ζήσουν σε ένα κόσμο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ» ή να «επηρεάζονται από χώρες στην άλλη άκρη της υφηλίου».