Η δαιμονοποίηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθώ έκπληκτος τις συστηματικές επιθέσεις της κυρίας Μαρίας Ευθυμίου εναντίον του Κολοκοτρώνη και τα διθυραμβικά σχόλια της για τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Διαβάζουμε σε συνέντευξή της στο Insidestory την οποία αναπαρήγαγαν πολλές ιστοσελίδες (βλ. https://www.larissapress.gr/2021/01/31/maria-efthymiou-deka-pragmata-pou-prepei-na-gnorizoume-gia-tin-elliniki-epanastasi/): 

«… Αυτό που οδήγησε την επανάσταση σε δύο κύκλους εμφυλίων ήταν η επιδίωξη του Θ. Κολοκοτρώνη να την ελέγξει πολιτικά… Με τις κινήσεις του να ελέγξει την Εθνοσυνέλευση του Άστρους, κατηγορήθηκε ότι επεδίωκε να εγκαθιδρύσει «γκοβέρνο μιλιτάρε», δηλαδή στρατιωτική κυβέρνηση. Θα μπορούσε να είχε επιτύχει, αλλά χειρίστηκε το πράγμα αφρόνως και τελικά απέτυχε, την ίδια ώρα που ο Ιμπραήμ Πασάς και οι Αιγύπτιοι έμοιαζε πως συνέτριβαν την Επανάσταση, με μεγάλο κίνδυνο να ακολουθήσει γενική σφαγή.»

Και όμως ο Κολοκοτρώνης κατηγορείται για το ακριβώς αντίθετο, ότι δηλαδή δεν εγκαθίδρυσε μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο αυτό το περιβόητο «γκοβέρνο μιλιτάρε» και επέτρεψε στους κοτζαμπάσηδες και τον Μαυροκορδάτο να πυροδοτήσουν τον εμφύλιο. Και  αυτό το έκανε ακριβώς  διότι ήθελε να αποφύγει τις εμφύλιες διαμάχες. Πράγματι, τρεις φορές μέσα στο 1821, οι «στρατιῶτες ἐπῆραν ὅλοι τὰ ἄρματα διὰ νὰ σκοτώσουν ὅλους τοὺς ἄρχοντας» λέει στα «Απομνημονεύματά» του και θα τους εμποδίσει ο ίδιος: «… ἂν σκοτώσωμεν τοὺς προεστούς, θὰ εἰποῦν οἱ Βασιλεῖς, ὅτι τοῦτοι εἶναι … Καρβονάροι, καὶ τότε ἠμποροῦν νὰ βοηθήσουν τὸν Τοῦρκο». 

Επιπλέον η κα Ευθυμίου διαπράττει μια ανοιχτή παρανάγνωση της Ιστορίας όταν αναφέρει πως 

«Με τις κινήσεις του να ελέγξει την Εθνοσυνέλευση του Άστρους, κατηγορήθηκε ότι επεδίωκε να εγκαθιδρύσει «γκοβέρνο μιλιτάρε» … την ίδια ώρα που ο Ιμπραήμ Πασάς και οι Αιγύπτιοι έμοιαζε πως συνέτριβαν την Επανάσταση, με μεγάλο κίνδυνο να ακολουθήσει γενική σφαγή.»

‘Όμως η Εθνοσυνέλευση στο Άστρος διεξήχθη από τις 10 έως τις 30 Απριλίου του 1823, δηλαδή σχεδόν δύο χρόνια πριν την αποβίβαση του Ιμπραήμ, στις 26 Φεβρουαρίου 1825 στη Μεθώνη. 

Ο δε Κολοκοτρώνης θα παραδοθεί μόνος του ένα μήναπριν εμφανιστεί ο Ιμπραήμ και στις 23 Ιανουαρίου του 1825, θα φυλακιστεί στην Ύδρα. Και όμως η κυρία Ευθυμίου μας πληροφορεί πως ο Κολοκοτρώνης «τελικά απέτυχε, την ίδια ώρα που ο Ιμπραήμ Πασάς και οι Αιγύπτιοι έμοιαζε πως συνέτριβαν την Επανάσταση»!!!  

Η κυβέρνηση του Γεώργιου Κουντουριώτη για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ θα διορίσει ως αρχηγό της εκστρατείας τον… Υδραίο πλοίαρχο Κυριάκο Σκούρτη, όπως τον είχε συμβουλεύσει να κάνει ο μυστικοσύμβουλος του Μαυροκορδάτος, ώστε να αποκλειστεί η αποφυλάκιση του Κολοκοτρώνη! Έτσι, στη μάχη του Κρεμμυδιού, στις 7 Απριλίου 1825, οι Έλληνες ηττήθηκαν με 600 νεκρούς και στις 25 Απριλίου, ο αιγυπτιακός στόλος κατέλαβε τη νήσο Σφακτηρία, φονεύοντας 350 από τους υπερασπιστές της.

Και μόνο μετά από αυτές τις ήττες, τον Μάϊο του 1825 απελευθερώνεται ο Κολοκοτρώνης: «Σὰν εἶδαν τὸν κίνδυνον τῆς πατρίδος μᾶς ἐλευθέρωσαν... Ἔτσι μ᾿ ἔκαμαν γενικὸν Ἀρχηγόν». Και ο γέρος του Μοριά θα κρατήσει ζωντανή τη φλόγα της Επανάστασης μέχρι το Ναβαρίνο και την έλευση του Καποδίστρια. Με γενικευμένο κλεφτοπόλεμο όχι μόνο σταμάτησε το κύμα της προσκύνησης, με το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» αλλά και έφθειρε και τις δυνάμεις του εχθρού: «…ἔδωκα διαταγὴ νὰ κτυποῦν ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη· μᾶς ἤφερναν κεφάλια, καὶ ἐπλήρωνα ἕνα τάλλαρο τὸ κεφάλι…». Και όμως η κα Ευθυμίου αποσιωπά εντελώς αυτόν τον υπεράνθρωπο αγώνα, ακριβώς γιατί θέλει να αποδώσει τη σωτηρία της Επανάστασης αποκλειστικάστο Ναβαρίνο και τους Εγγλέζους.

Παράλληλα εκθειάζει τον Μαυροκορδάτο, τον οποίο θεωρεί ως «τον σημαντικότερο πολιτικό της Επανάστασης του 1821, τον πολύγλωσσο, οραματιστή, ιδεολόγο, βαθιά μορφωμένο, διορατικό άνδρα που έπαιξε ρόλο όσο κανείς στις πολιτικές, ιδεολογικές, διπλωματικές εξελίξεις του αγώνα» (Ρίζες και θεμέλια, εκδ. Πατάκη 2020, σσ. 211-212).

Ας δούμε όμως τι γράφει γι’ αυτόν ο Φιλικός, άμεμπτος αγωνιστής, συγγραφέας, συνεργάτης του Καποδίστρια, Νικόλαος Σπηλιάδης: 

«Ο Μαυροκορδάτος… δια την απειρία των Ελλήνων… και δια την περί το διαιρείν επιτηδειότητά του… θα καταδιαιρέσει τους Έλληνας, και θα καταστήσει θέατρον εμφυλίων πολέμων και ταραχών την Ελλάδα, και θα την ρίψει εις μυρίας συμφοράς…» 

Έτσι οι εθνικές ήττες που προκάλεσαν οι εμφύλιοι θα καθιστούν αναγκαία την «προστασία» και ο ρεαλισμός θα ταυτίζεται με την υποταγή, καθώς είχε υπονομευτεί οποιαδήποτε άλλη αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση! Γράφει με εξαιρετική οξυδέρκεια ο συγγραφέας Κωστής Παπαγιώργης

«Το παράστροφο φρόνημα του ποστέλνικου (του Μαυροκορδάτου) έπραττε αυτό ακριβώς: ευεργετούσε το ιστορικό μέλλον της χώρας φαρμακώνοντας συνάμα την Επανάσταση, που ήταν το λίκνο αυτού του μέλλοντος». (Τα καπάκια.)

Όσο για το «γκοβέρνο μιλιτάρε» οι Άγγλοι φίλοι του προόριζαν τον ίδιο για δικτάτορα. Γράφει ο διοικητής της Κεφαλονιάς Τζέιμς Νάπιερ ο οποίος προαλείφονταν ως αρχιστράτηγο του ελληνικού στρατού: 

«Η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να ασχολείται με συντάγματα … Ο Πρίγκηπας Μαυροκορδάτος θα έπρεπε να γίνει δικτάτορας… σήμερα οι άνδρες, τα όπλα, τα χρήματα της Ελλάδας θα έπρεπε να τεθούν κάτω από την υπηρεσία του.» (Roderick Beaton, Byron’s War...)»

Ο Μαυροκορδάτος θα έπρεπε να καταστεί και στρατιωτικός ηγέτης με αγγλικό δεκανίκι, ώστε να μπορεί να εφαρμόσει το περιβόητο «γκοβέρνο μιλιτάρε». Αλλά αυτή η απόπειρα είχε ήδη υπονομευτεί από το καταστροφικό φιάσκο της Μάχης του Πέτα.

Δυστυχώς δεν έχουμε εδώ τη δυνατότητα να αναφερθούμε σε άλλα από τα αναρίθμητα ιστορικά ατοπήματα της Μαρίας Ευθυμίου, ιδιαίτερα στο βιβλίο της Ρίζες και θεμέλια, όπως την αναγόρευση της Αγγλίαςσε σχεδόν αποκλειστικό σωτήρα(!) της Επανάστασης και την πλήρης αποσιώπηση του ρόλου της Ρωσίας και των αγωνιστών. Έτσι δεν αναφέρεται καν στους «κλέφτες», στη «Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή και τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1829!

Μήπως όλα αυτά γιατί σε έρευνα του ΚΕΦΙΜ, του ομοϊδεάτη της κας Ευθυμίου, Αριστείδη Χατζή(https://kefim.org/pos-vlepoun-oi-ellines-to-1821/) 89,6% των Ελλήνων αναγνωρίζουν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και μόλις 3,6% τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο; «Συ είπας»!