Η ώρα της ατομικής μας ευθύνης

(Για την εκλογή των τοπικών αρχών που μας εκφράζουν)  

Το πολυδιαφημισμένο «επιτελικό  κράτος», αντί  να θωρακίσει τη χώρα  για να  προλάβει ή να περιορίσει  το μέγεθος της καταστροφής,  αυτοθαυμάζεται για το 112, επαίρεται για    την αυτοπρόσωπη παρουσία του πρωθυπουργού και των πολυπληθών   κυβερνητικών   κλιμακίων  στα  αυτοσχέδια -χωρίς στελέχωση και εξοπλισμό - επιχειρησιακά κέντρα των Περιφερειών, εξαγγέλλει μετά από κάθε συμφορά  την τροποποίηση του Ποινικού Νόμου, την αυστηρή τιμωρία των ενόχων, την έκτιση των ποινών σε φυλακές υψίστης ασφαλείας,   τοποθετεί  ως υπεύθυνους  για την αποκατάσταση των ζημιών κάποιους συνταξιούχους   πολιτικούς εγνωσμένου κύρους,  ματαιώνει σε ένδειξη σεβασμού στα  θύματα τις προγραμματισμένες πολιτικές  εκδηλώσεις και εμφανίσεις για να αντιμετωπίσει   το άμεσο επικοινωνιακό πρόβλημα, ενώ καλού κακού  «σκαρώνει» και μια τελευταία βολική  τροποποίηση του  εκλογικού  νόμου, για   να μην  ξεθωριάσει το «Γαλάζιο» στον εκλογικό χάρτη.

Προφανώς  δεν αγνοώ ότι ανάλογα καιρικά φαινόμενα δεν  αντιμετωπίζονται εύκολα, ούτε και στα  πλέον   εύρωστα,  άριστα οργανωμένα  και εθισμένα στα  άγρια καιρικά φαινόμενα   κράτη του πλανήτη,  όμως, το γεγονός αυτό δεν δικαιολογεί την πλήρη  κατάρρευση βασικών,  σύγχρονων, και ακριβοπληρωμένων   δημόσιων υποδομών, στο δημοτικό,  επαρχιακό,  εθνικό οδικό και σιδηροδρομικό  δίκτυο και  στα  δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης  των   πόλεων.

 Αδυνατώ όμως  να  αποδεχτώ ότι,  ενώ  άντεξαν  και δεν κατέρρευσαν  ιδιωτικές, ακόμη και  πλινθόκτιστες  παλιές οικοδομές  και γέφυρες της δεκαετίας του 50,  βούλιαξαν   στη «λάσπη» πενήντα χιλιόμετρα σιδηροδρομικού δικτύου, κατέρρευσαν ως χάρτινος πύργος  γέφυρες, εξαφανίσθηκαν δρόμοι  και δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης σε σύγχρονες και καλοσχεδιασμένες όπως ο Βόλος πόλεις.     

Η πλήρης  αποκατάσταση των  εκατοντάδων χιλιάδων πληγέντων  του Θεσσαλικού κάμπου και  των λοιπών περιοχών που έχουν  βουλιάξει στα λασπόνερα   είναι εξαιρετικά δυσχερής- σχεδόν αδύνατη-  όχι μόνο γιατί το κόστος είναι πολύ μεγάλο και  η εκτίμηση των ζημιών επισφαλής, αλλά γιατί η ολική καταστροφή του ζωικού  και φυτικού κεφαλαίου δεν μπορεί να αναπληρωθεί  με τις  χρονοβόρες διαδικασίες αποκατάστασης, που ακολουθούνται στις περιπτώσεις αυτές, όσα χρήματα και αν διατεθούν.  Τα πρώτα χρήματα δίδονται συνήθως γρήγορα  και  χωρίς πολλά-πολλά πιστοποιητικά.  Οι επικείμενες εκλογές ευνοούν το ύψος και το  χρόνο πρώτης δόσης, όμως,  όταν  σταματήσουν οι απευθείας συνδέσεις  και σβήσουν τα φώτα    της δημοσιότητας και «επανεκλεγούν»   13 στους 13 γαλάζιοι Περιφερειάρχες  «μην τους είδατε μην τους απαντήσατε», το επιτελικό  κράτος θα   ζητά-  πάντα ηλεκτρονικά όπως αρμόζει σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό  κράτος-  τόσα πιστοποιητικά που στο τέλος οι πληγέντες θα   είναι  ευχαριστημένοι που δεν τους  φορολόγησαν για τα ποσά  που τους  υποσχέθηκαν.

 Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ελπίζω ότι  θα διατάξει  τη διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας για  τα  αίτια και τους υπαίτιους  της κατάρρευσης του  σιδηροδρομικού δικτύου, της εθνικής οδού και των λοιπών δημοτικών  η δημόσιων υποδομών, ενώ,  ο Υπουργός Δικαιοσύνης  οφείλει να επισπεύσει,  σε συνεργασία με την  αντιπολίτευση, την  μεταρρύθμιση  του νόμου για την ευθύνη των Πρωθυπουργών, των Υπουργών και  των Περιφερειαρχών,  που διαχειρίζονται το ΕΣΠΑ, το Ταμείο Ανάκαμψης   και το  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ, με  «Τεχνικά Δελτία»,   πλουσιοπάροχες επιχορηγήσεις για πάσα χρήση   – αν και  εξακολουθούν  να ισχύουν,  τυπικά τουλάχιστον,  οι  πρωτοποριακοί   νόμοι της δεκαετίας του 1980 για το δημοκρατικό προγραμματισμό και την προστασία του περιβάλλοντος οι οποίοι δεν λαμβάνονται υπόψη,   ενώ  δεν  δίδουν  «δεκάρα» για την  πολιτική προστασία,  την πρόληψη,   το περιβάλλον και την ασφάλεια των πολιτών γενικώς.   Τα έκτακτα  καιρικά φαινόμενα και οι φυσικές καταστροφές, μπήκαν στην καθημερινότητα  μας, η κλιματική αλλαγή είναι εδώ, είναι παρούσα  και δεν ήρθε για να φύγει,  συνεπώς πρέπει να προσαρμοστούμε οι ίδιοι  και να προσαρμόσουμε  τον προγραμματισμό μας  και τις υποδομές μας στη νέα ζοφερή πραγματικότητα.

 Στις περισσότερες χώρες της  πολιτισμένης δύσης  προβλέπεται ο περιορισμός των δύο  θητειών για τους  μονοπρόσωπους θεσμούς,   οι οποίες είναι  αρκετές για να εργασθεί  ο όποιος   αιρετός με  μεράκι  και ενδιαφέρον   για τους πολίτες που τον  εμπιστεύθηκαν  και όχι για τη διαιώνιση της μοναδικότητας του. Τι περισσότερο αλήθεια  μπορεί να προσφέρει στους πολίτες ένας κουρασμένος, κορεσμένος αφυδατωμένος,   πλήρης εμπειριών (και ημερών), πολυφορεμένος άρχοντας,  μετά από  δύο ή  τρείς πλήρεις   θητείες. 

  Αναρωτιέμαι   με ειλικρίνεια, ενόψει των επ- ερχόμενων  εκλογών,   αν  τοπικοί μας  Κυβερνήτες  δεν  ακολουθούσαν την  σπάταλη   πρακτική,  της διασποράς των πόρων,  η οποία  αγγίζει- αν δεν   υπερβαίνει-  τα όρια της αδιαφάνειας, θα απολάμβαναν την εμπιστοσύνη  όλων των Κυβερνήσεων και των κομμάτων εξουσίας, με εξασφαλισμένη την επανεκλογή τους.

  Τέλος, οι λίγες ημέρες που  απομένουν μέχρι  τις εκλογές,  μπορούν να  αποδειχτούν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και χρήσιμες   για  το μέλλον της  Κρήτης  αν οργανωθούν,   τουλάχιστον για την εκλογή της τοπικής    Κυβέρνησης ,  θεματικοί διάλογοι  για τα μείζονα θέματα του νησιού,  με αιχμή την κλιματική αλλαγή, η οποία πρέπει μα ληφθεί υπόψη για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των μεγάλων υποδομών που σχεδιάζονται για μας χωρίς σε μας, τις αναπτυξιακές μας προτεραιότητες και πρωτοβουλίες,  ώστε  να αναδειχθεί η Κρήτη πρότυπο ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ, με την ολοκλήρωση του δασολογίου και του κτηματολογίου και τον ακριβή  καθορισμό των χρήσεων γης,  την ασφάλεια των πολιτών από τα έκτακτα καιρικά φαινόμενα και τις φυσικές καταστροφές και την οργανωμένη, περίπου κοινωνικά αποδεκτή εγκληματικότητα, που υπονομεύει την ανάπτυξη του νησιού και την εικόνα του ως φιλόξενου και ασφαλούς προορισμού.