Λίγες σκέψεις και πολλά συναισθήματα, μπροστά στη θέα του θανάτου

Εικονοστάσια και φωτογραφίες ανθρώπων που δεν βρίσκονται πια κοντά μας...Αυτός ο άθλιος εθνικός δρόμος της Κρήτης από τα Χανιά μέχρι και τη Ζάκρο... Περνάς και πέφτει το μάτι σου στις φωτογραφίες των σκοτωμένων συνανθρώπων μας...

Κάποια χαροκαμένη μάνα. Μια μαυροφορεμένη σύζυγος. Ένας "τελειωμένος" πια πατέρας. Ένας συγγενής ή φίλος, πήγε στον τόπο του συμβάντος και έφτιαξε αυτό το εικονοστάσι. Και κάθε χρόνο, την ημέρα της θλιβερής επετείου, πηγαίνει και ανάβει το καντήλι, βάζει και ένα λιβανάκι και θυμιάζει πάνω από τη φωτογραφία του νεκρού προσώπου. Ε και; Έφυγε. Τελείωσε. Και όλα έγιναν μέσα σε μια στιγμή...

Συνέβη το κακό...Όταν ο νταβραντισμένος φορτηγατζής που μαλώνει κάθε βράδυ με την κερά του και της παίζει και καμιά ξυλιά γιατί δεν του κάνει τα χατίρια όποτε αυτός γουστάρει, σταμάτησε στην καντίνα του "Μητσάρα" πάνω στο δρόμο και "κατέβασε" κάμποσα καραφάκια. Πήρε το φορτηγό για τον γυρισμό, αλλά έβλεπε διπλό το δρόμο...

Συνέβη το κακό...Όταν ο ανεγκέφαλος νεαρός ενός σπορ αυτοκινήτου, μετά από μερικά ποτά σε μπαρ, έβαλε το "γκομενάκι" μέσα και γκάζωσε για να της δείξει, πόσο γ...μάτο όχημα διαθέτει, αναπτύσσοντας τρελά χιλιόμετρα λες και ήθελε να σπάσει τον δείκτη στο καντράν του πολυτελέστατου και γρήγορου αυτοκινήτου...

Συνέβη το κακό...Όταν χωρίς λόγο, ενώ πηγαίνει εκδρομή με την οικογένεια του, εκνευρίζεται στη θέα του μπροστινού και αρχίζει να περνάει πάνω στις στροφές προσεγγίζοντας τον για να τον προσπεράσει, λες και αυτό είναι πια σκοπός της ζωής του. Ώσπου, σε μια απότομη στροφή, προσπερνάει τον "ενοχλητικό" του μπροστινό, αλλά μπαίνει στο αντίθετο ρεύμα...

Συνέβη το κακό...Όταν ο μοτοσικλετιστής, βαριέται να φορέσει το κράνος. Και το βάζει στον αγκώνα, λες και είναι μεγαλύτερος κόπος να το τοποθετήσει στο κεφάλι του και να το δέσει. Και ύστερα μπαίνει σε αυτούς τους άθλιους δρόμους και ανοίγει το γκάζι για να "εντυπωσιάσει", κάνοντας ελιγμούς ανάμεσα στους οδηγούς των αυτοκινήτων, που όχι μόνο δεν εντυπωσιάζονται, αλλά αντίθετα τον μουντζώνουν και τον βρίζουν...

Συνέβη το κακό...Όταν "φορτωμένος" από μια δύσκολη καθημερινότητα στη δουλειά του, νευριάζει στη θέα ενός άλλου οδηγού, που κάνει στο δρόμο κάποιο λάθος και παραλίγο να τρακάρουν. Και τότε εκείνος, αρχίζει να μουντζώνει και να βρίζει τον άλλο οδηγό, αρχίζοντας να τον κυνηγάει για να τον...δείρει... Πολλά τα παραδείγματα...Τα έχουμε δει να επαναλαμβάνονται στην Κρήτη των "γ...μάτων" οδηγών, των "ανυπότακτων", των..."δε σηκώνω μύγα στο σπαθί μου και μην τολμήσεις ούτε να με κοιτάξεις γιατί θα βγάλω από τ΄αμάξι την κατσούνα και θα σε κάνω μαύρο στο ξύλο"...

Αλλά θα ήταν άδικο, αν εξαιρούσαμε και την εκάστοτε κεντρική εξουσία, από τις τεράστιες ευθύνες της...Πόσοι πέθαναν μέσα σε δύο 24ωρα στην Κρήτη; Τρεις; Τέσσερις; Πόσοι έχουν χαθεί ήδη μέχρι σήμερα φέτος; Κάπου 30 ή 40 συνάνθρωποι μας; Και μάλιστα στην συντριπτική πλειοψηφία τους, νέοι άνθρωποι.

Μήπως θυμόμαστε τι γινόταν επί πανδημίας; Πόσοι χάνονταν από τον κορονοϊό; Ένας πέθαινε, συνήθως ηλικιωμένος με σοβαρές μάλιστα ασθένειες που τον έκαναν ευάλωτο στον ιό και ηχούσε συναγερμός...Καραντίνες...Μέτρα από δω. Μέτρα από κει. Πρόστιμα αν δεν φορούσες μάσκα. Είχαμε και σε άλλες χώρες του κόσμου, (φυσικά αναφέρομαι στην Κίνα), ξύλο και τρομακτική βία σε όσους τολμούσαν να βγουν στο δρόμο χωρίς την περίφημη υπεύθυνη δήλωση για την αναγκαιότητα της εξόδου.

Και ξαναλέω. Πόσοι πεθαίνουν κάθε χρόνο από το τροχαία δυστυχήματα στην Κρήτη αλλά και γενικότερα στη χώρα μας;

Πού είναι ο συναγερμός; Πού είναι η αυστηρή παρουσία της Αστυνομίας στο εθνικό οδικό δίκτυο; Πού είναι οι έλεγχοι στους οδηγούς σε βαθμό που να μην "ξεφεύγουν" οι "δημόσιοι κίνδυνοι" και να παίρνουν στο λαιμό τους άλλους ανθρώπους; Πού είναι τα πραγματικά μέτρα πρόληψης καταρχήν και μετά καταστολής; Πού είναι η οδική εκπαίδευση των νέων μας, από το δημοτικό σχολείο ακόμα; Γιατί για την κυβέρνηση ο θάνατος στους δρόμους της Κρήτης και γενικότερα της χώρας μας, δεν εξαγγέλλεται ως ο νούμερο ένας κίνδυνος για την υγεία και ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών με τη λήψη δέσμης μέτρων προληπτικού και κατασταλτικού χαρακτήρα;

Εντάξει. Δε χρειάζεται να πούμε πολλά για τους δρόμους της Κρήτης. Φτιάχνουν τα τελευταία χρόνια μερικές υπόγειες γέφυρες, φτιάχνουν και κάμποσα χιλιόμετρα δρόμων και κάτι έγινε...Πού είναι οι σωστοί δρόμοι χωρίς απότομες κλίσεις; Πού είναι οι δρόμοι χωρίς σαμαράκια; Χωρίς λακκούβες; Χωρίς θανατηφόρες διαβάσεις που βλέπεις ξαφνικά από τα δεξιά σου να σου πετάγονται οχήματα και να σου κλείνουν το δρόμο; Πού είναι εδώ και δεκαετίες ένας σύγχρονος αυτοκινητόδρομος; Πού είναι τα διαχωριστικά ανάμεσα στις δύο κατευθύνσεις, ώστε να μην  συμβαίνουν μετωπικές συγκρούσεις;

Και μη μου πείτε ότι έχουν άδικο όσοι μιλούν για έναν σιδηρόδρομο στην Κρήτη, που θα ενώνει τα Χανιά με τη Ζάκρο και θα είναι εξόχως ασφαλής. Έχουν;

Δεν θα φτάσω στο σημείο να μιλήσω για άλλα μεγάλα έργα που προχωρούν τάχιστα για την εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων. Αυτό είναι από μόνο του ένα μεγάλο κεφάλαιο, για ένα άλλο άρθρο στο newshub.gr.

Λίγες σκέψεις και πολλά συναισθήματα, μπροστά στη θέα του θανάτου ήταν μόνο... Καλό Σαββατοκύριακο...