Πόσο ραγιάδες μπορεί να καταντήσουμε; Κάθε νέο οδόφραγμα τσιμεντώνει ψευδοκράτος-κατοχή!

Ο Σερντάρ Ντενκτάς το είπε, αλλά οι ηγέτες μας κάνουν τους Κινέζους: Κάθε φορά που ανοίγει ένα οδόφραγμα, τόσο περισσότερο τσιμεντώνεται το κατοχικό ψευδοκράτος, καταπίνεται η κατοχή και εμπεδώνεται η εικόνα «κράτους» στα κατεχόμενα. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, πότε θα καταθέσει και οκτώ σημεία για ευρωπαϊκή λύση στο Κυπριακό αντί να υμνολογεί την τουρκοδιζωνική;

Ιδού κατάντημα: Κυβέρνηση, κόμματα και Μέσα Επικοινωνίας ανήγαγαν σε μέγα ζήτημα τη συνάντηση του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον κατοχικό Τατάρ, για να συζητήσουν, τι; Όχι την αναίρεση της κατοχής. Όχι την αποχώρηση του Αττίλα και των εποίκων. Όχι την εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου και της Διεθνούς Νομιμότητας ως λύσης του Κυπριακού. Όχι την απόρριψη της τουρκοδιζωνικής ομοσπονδίας και της λύσης δύο κρατών. Όχι την κατάργηση των θανατηφόρων εγγυήσεων. Όχι την εφαρμογή της παγκόσμιας, αμάχητης αρχής, ένας άνθρωπος μία ψήφος. Όχι την αναίρεση όλων των κραυγαλέων παραβιάσεων θεμελιωδών αρχών, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και των τεσσάρων βασικών ελευθεριών της ΕΕ. Όχι την αντιδήλωση της ΕΕ (21/9/2005).

Τίποτε απ’ όλα αυτά. Η ελληνική πλευρά περιορίζεται και βολεύεται να συζητά διάνοιξη και άλλων κατοχικών οδοφραγμάτων. Πόσο ραγιάς μπορεί να καταντήσει κάποιος, ώστε να εκλιπαρεί, κυριολεκτικά, και να ικετεύει τον πράκτορα της τουρκικής κατοχής να δεήσει να συναινέσει στη διάνοιξη και λειτουργία και άλλων οδοφραγμάτων; Σκεφτείτε π.χ. τους Γάλλους maquisards, το 1940, να κάνουν συνομιλίες με τους Γερμανούς κατακτητές για να διανοίξουν… οδοφράγματα, ώστε «να διευκολύνεται η ζωή» Γάλλων και Γερμανών, να αναπτυχθεί το εμπόριο μεταξύ τους και η επικοινωνία. Ως εάν να μη συμβαίνει τίποτε, ως εάν να μην υπάρχει κατοχή, τυραννία και απειλή. Ξέρετε τι θα σας απαντούσαν οι Γάλλοι maquisards;

«Μα, είστε τελείως τρελοί, είστε ανόητοι και παλαβοί! Τι πάτε και κάνετε;». Εμείς, όμως, εκεί! Να τσιμεντώνουμε το κατοχικό ψευδοκράτος. Να χωνεύουμε κάθε μέρα και περισσότερο την τουρκική κατοχή. Και ως χαζοχαρούμενοι, πολτοποιημένοι Συβαρίτες, να χαριεντιζόμαστε στα καζίνα των κατεχομένων. Να αιμοδοτούμε τον κατακτητή μας, ώστε τα δεσμά μας να είναι άθραυστα. Να προσαρμοζόμαστε ασταμάτητα στη δουλεία και να δοξολογούμε τη συναναστροφή με τους Τούρκους επιβήτορές μας. Πώς το είπε ο μ. Νεοκλής Σαρρής; «Σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέφτονται σαν Τούρκοι και αυτή θα είναι η μεγαλύτερή μας ήττα»… Έτσι ακριβώς!

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης κατέθεσε οκτώ προτάσεις, τέσσερεις για άνοιγμα νέων κατοχικών οδοφραγμάτων και τέσσερεις για δημιουργία διαφόρων Επιτροπών. Ο κατοχικός πράκτορας θα… μελετήσει και θα… απαντήσει όταν και εφόσον βρει τον χρόνο. Αντίθετα, απαιτεί άνοιγμα μόνον ενός κατοχικού οδοφράγματος, άντε και δεύτερου, διότι, λέγει, δεν πρέπει να παραβιάζεται «η επικράτεια της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» αλλά και «να κάνουμε τη ζωή των Τ/κ και Ε/κ, πιο εύκολη». Ορίστε μεγαλοψυχία του βεζίρη του σουλτάνου! Γιατί ο Ν. Χριστοδουλίδης πρότεινε τα οκτώ σημεία και πανηγυρίζουν διατεταγμένοι κλακέρ; Πρώτον, για να αναδείξει ξανά την «καλή μας θέληση», διότι «ακόμα και αύριο» είναι έτοιμος να συζητήσει λύση στο Κυπριακό. Μα, αν δεν τα βρίσκουν στα οδοφράγματα, πώς θα λύσουν το πρόβλημα;

Δεύτερον, για να κλείσει το στόμα στο ΑΚΕΛ και στον ΔΗΣΥ, που τον κατηγορούν ότι δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να σπάσει το αδιέξοδο. Τρίτον, για να επιβεβαιώσει ότι είναι ο άριστος μαθητής και άξιος συνεχιστής της ολέθριας πολιτικής Αναστασιάδη. Τέταρτον, για να εισπράξει τα εύσημα από τους γνωστούς εμπνευστές της επαναπροσέγγισης με εμπόριο και κάθε είδους συναλλαγή. Κοινότητες απαιτούν άνοιγμα και άλλων κατοχικών οδοφραγμάτων, για να διευκολυνθεί η διακίνηση και η ζωή τους. Θεμιτή μεν η επιθυμία τους, αλλά γιατί λησμονούν ότι ο Αττίλας δυσκολεύει την ζωή τους; Είναι και όσοι επιχειρηματολογούν ότι, όσο περισσότερα κατοχικά οδοφράγματα λειτουργούν, τόσες περισσότερες… τρύπες (!!) διανοίγονται στο τείχος της κατοχής.

Πολιτικοί και πολίτες εναβρύνονται με μυθοπλασίες και ευσεβείς πόθους. Οι πολιτικοί βολεύονται με τα κατοχικά οδοφράγματα επειδή πιο εύκολα περιπαίζουν τους πολίτες. Αν τα βρούμε στον παρά και στις συναναστροφές, τότε θα τα βρούμε και στο Κυπριακό. Γιατί άνοιξαν τα κατοχικά οδοφράγματα; Από το 2000 οι Τούρκοι σχεδίαζαν άνοιγμα, πρώτον, με στόχο την εδραίωση της εικόνας ότι στα κατεχόμενα υπάρχει και λειτουργεί «κράτος». Δεύτερον, αποδοχή και κατάποση της κατοχής από τους Έλληνες ως «κανονικότητας». Τρίτον, στο χτίσιμο της αντίληψης μεταξύ των Ελλήνων ότι, για να πάνε στα «τούρκικα» (έτσι αποκαλούν τα κατεχόμενα αρκετοί ανόητοι), θα πρέπει να επιδείξουν ταυτότητα ή διαβατήριο προς μιαν άλλη «Αρχή» και ένα άλλο «κράτος».

Τέταρτον, στην εμπέδωση από τους Έλληνες ότι μεταξύ των ελευθέρων περιοχών και των κατεχομένων υπάρχουν «σύνορα». Ο Σερντάρ Ντενκτάς, γιος του αλήστου μνήμης εγκληματία πατέρα του, Ραούφ, σε δηλώσεις του στην τ/κ εφημερίδα «Κίπρις Ποστασί» (24/4/2023) είπε ότι «εργάζονταν για το άνοιγμα των συνοριακών πυλών από το 2000 και ότι η προσπάθεια έδωσε καρπούς το 2003». Προσέξτε: «Συνοριακές πύλες», όχι σημεία διέλευσης, όπως λέγεται αιδημόνως από κυβερνητικής πλευράς. Οι Τούρκοι εννοούν «σύνορα»! Τι λειτουργούν στα κατοχικά οδοφράγματα; Τελωνείο, αστυνομία, έλεγχοι ταυτοτήτων ή και διαβατηρίων. Αυτά ελέγχονται στα σύνορα μόνο αναγνωρισμένων κρατών.

Στην Κύπρο δεν έχουμε δύο κράτη, λένε οι υποστηρικτές των οδοφραγμάτων. Και όπως είπε ο μ. Αλέκος Μαρκίδης, οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν κράτη, τα νόμιμα κράτη αναγνωρίζουν άλλα κράτη. Σωστά! Τότε, γιατί ο Πρόεδρος και όλη σχεδόν η πολιτική ηγεσία ανέχονται λειτουργία τελωνείων, αστυνομικών ελέγχων και ταυτοτήτων; Η ελεύθερη διακίνηση είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της ΕΕ στην οποία ανήκουμε. Γιατί δεν την διεκδικούμε; Γιατί Πρόεδρος και κομματάρχες επιμένουν στη διζωνική, που οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Στις 24/4/2004, οι Έλληνες απέρριψαν βροντερά το τερατούργημα Ανάν και δι’ αυτού και τη διζωνική. Γιατί όλοι οι Πρόεδροι και η πολιτική ηγεσία ασεβούν τόσο σκαιά και υβριστικά στην εκπεφρασμένη βούληση των Ελλήνων;

Ο πανέξυπνος Ντενκτάς άνοιξε τα κατοχικά οδοφράγματα για να αποπυροδοτήσει αντιδράσεις των Τ/κυπρίων μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ. Οι Τούρκοι απαιτούν λύση δύο κρατών, η πλευρά μας εμμένει στη διζωνική. Αλλά διζωνική και δύο κράτη καταλήγουν στον ίδιο εφιαλτικό παρονομαστή: Στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (όχι μετεξέλιξή της, όπως ψευδέστατα λέγεται) και στην τουρκοποίησή της. Ο Σερντάρ Ντενκτάς το είπε, αλλά οι ηγέτες μας κάνουν τους Κινέζους: Κάθε φορά που ανοίγει ένα οδόφραγμα, τόσο περισσότερο τσιμεντώνεται το κατοχικό ψευδοκράτος, καταπίνεται η κατοχή και εμπεδώνεται η εικόνα «κράτους» στα κατεχόμενα. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, πότε θα καταθέσει και οκτώ σημεία για ευρωπαϊκή λύση στο Κυπριακό αντί να υμνολογεί την τουρκοδιζωνική;

Το΄αρθρο δημοσιεύτηκε στη simerini.sigmalive.com