Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: 81 χρόνια από το τέλος του στην Ευρώπη

Άλλοι στις 8 και άλλοι στις 9 Μαΐου τοποθετούν συμβολικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου -τουλάχιστον για την Ευρώπη, γιατί στην Ασία και τον Ειρηνικό συνεχίστηκε μέχρι τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας, τέσσρις μήνες αργότερα. Τη νύχτα της 8ης προς 9η Μαΐου 1945, πριν ή μετά τα μεσάνυχτα ανάλογα αν κάποιος βρισκόταν στο Λονδίνο ή στη Μόσχα, η ναζιστική Γερμανία υπέγραψε την άνευ όρων συνθηκολόγησή της προς τα «Ηνωμένα Συμμαχικά Έθνη».

Ο ιστορικός Χρήστος Χρηστίδης έχει μιλήσει στα podcasts του Newshub για το τέλος του Β΄ΠΠ

Εκ μέρους της ηττημένης κατά κράτος Γερμανίας το πρακτικό της συνθηκολόγησης υπέγραψε ο στρατάρχης Βίλχελμ Κάιτελ, αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του ναζιστικού Ράιχ, της Βέρμαχτ. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε προηγηθεί η αυτοκτονία του εγκληματία δικτάτορα και αρχιερέα του ναζισμού, Αδόλφου Χίτλερ, μαζί με τη συζυγό του πλέον Εϋα Μπράουν στο κρυσφύγετό τους, το «μπούνκερ» στα έγκατα του Βερολίνου. Μιας πόλης που είχε πλέονσωριαστεί σε ερείπια από τους βομβαρδισμούς και τις μάχες, ενώ λίγα μόλις χρόνια πριν ήταν μια μοντέρνα μητρόπολη της avant garde τεχνης και της νυχτερινής ζωής.

Απέναντι στον Κάιτελ στέκονταν οι εκπρόσωποι των Συμμάχων, με κορυφαίο τον στρατάρχη Γκεόργκι Ζούκοφ, του Κόκκινου Στρατού, τον άνθρωπο στον οποίο σε σημαντικό βαθμό οφειλόταν ο θρίαμβος των Σοβιετικών στο Ανατολικό μέτωπο. Η Γερμανία, αλλά και ολόκληρη σχεδόν η ευρωπαϊκή ήπειρος είχε ήδη καταληφθεί από τα συμμαχικά στρατεύματα, αγγλοαμερικανικά στη δύση και σοβιετικά στην ανατολή. Αυτή η νέα μεγάλη εικόνα θα προετοίμαζε σύντομα και την επόμενη ιστορική φάση στην οποία έμπαινε ολόκληρος ο κόσμος, τον Ψυχρό Πόλεμο.

Εκείνος όμως ακόμα τότε ήταν κάπως μακριά. Η υπογραφή της συνθηκολόγησης και το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη γιορτάστηκε με ξέφρενο τρόπο στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, ενώ ήδη εκταντάδες χιλιάδες στρατιώτες σκέφτονταν τη στιγμή της επιστροφής στα σπίτια τους και εκατομμύρια ταλαιπωρημένοι άνθρωποι σε ολόκληρη σχεδόν της Γηραιά Ήπειρο αναζητούσαν μια ευκαιρία να ξαναχτίσουν τις ρημαγμένες ζωές τους. 

Για την Ελλάδα ωστόσο ήταν μια εξέλιξη που δεν σηματοδοτούσε παρά κάτι που η χώρα είχε ήδη ξεπεράσει προ πολλού και που πια έμοιαζε αρκετά μακρινό. Κι αυτό γιατί από τον Οκτώβριο του 1944 που οι Γερμανοί κατακτητές αποχώρησαν από την καθημαγμένη κατεχόμενη ως τότε Ελλάδα, έμοιαζε να έχει κυλήσει πολύς. Από την αποχώρηση των Γερμανών ως την συνθηκολόγησή τους, στην πατρίδα μας είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του πιο σκληρό και δραματικό από ποτέ το φάσμα του εμφύλιου σπαραγμού, καθώς ο ανταγωνισμός των πολιτικών δυνάμεων είχε ήδη οδηγήσει στα τραγικά Δεκεμβριανά. Και η Συμφωνία της Βάρκιζας που ακολούθησε έδειχνε περισσότερο ως διάλειμμα, παρά ως οριστική ειρήνευση των εμφύλιων παθών, κάτι που ασφαλώς σύντομα αποδείχθηκε ακριβές...